II UZ 13/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 1 grudnia 1997 r. [...], odrzucił kasację Heleny Z. od wyroku tego Sądu z dnia 10 września 1997 r., ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Legislator headnote
AI generatedII UZ 13/98 · Sąd Najwyższy: - 3 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy nie miał żadnych podstaw prawnych do uwzględnienia zażalenia i z mocy przepisu art. 39318 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.
Full text
Postanowienie z dnia 19 lutego 1998 r.
II UZ 13/98
Zgodnie z art. 118 KPC ustanowienie adwokata z urzędu jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego; termin i sposób porozumienia się pełnomocnika ze stroną należy wyłącznie do nich, a nie do sądu.
Przewodniczący SSN: Stefania Szymańska, Sędziowie SN: Maria
Mańkowska, Maria Tyszel (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Heleny Z. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w K. o rentę inwalidzką rolniczą, na skutek
zażalenia wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 1 grudnia 1997 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 1 grudnia 1997 r. [...], odrzucił kasację Heleny Z. od wyroku tego
Sądu z dnia 10 września 1997 r., ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
W zażaleniu na to postanowienie adwokat z urzędu ustanowiona w sprawie
wniosła o jego uchylenie i nadanie sprawie biegu. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że wnioskodawczyni o ustanowieniu dla niej pełnomocnika z urzędu została
powiadomiona dopiero w przeddzień upływu terminu do wniesienia kasacji, a Sąd
"nie powiadomił pełnomocnika wnioskodawczyni o wyznaczeniu go do sporządzenia
kasacji w niniejszej sprawie, jak również nie doręczył mu odpisu wyroku z uzasad-
- 2 nieniem. A zatem kasacja wniesiona 21.XI.97 r. została złożona z zachowaniem miesięcznego terminu".
Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:
Zgodnie z przepisami art. 168 § 1 i 169 KPC, jeżeli strona nie dokona w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek wnosi się do sądu wraz z dokonaniem czynności procesowej w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia
terminu.
Jak wynika z akt Sądu Apelacyjnego wyrok z uzasadnieniem i pouczeniem o
sposobie i terminie wniesienia kasacji został doręczony wnioskodawczyni w dniu 24
września 1997 r. Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu wpłynął do Sądu w
dniu 29 września. W dniu 7 października 1997 r. Sąd uwzględnił wniosek, a Rada
Adwokacka otrzymała postanowienie Sądu w dniu 9 października 1997 r.
Wraz z kasacją, wniesioną do Sądu w dniu 24 listopada 1997 r., a więc już po
upływie terminu przewidzianego w przepisie art. 3934 KPC, nie złożono wniosku o
przywrócenie uchybionego terminu, wobec czego Sąd Apelacyjny prawidłowo kasację odrzucił. Podkreślić należy, że niezrozumiały jest wywód zażalenia, że termin do
wniesienia kasacji winien być liczony od dnia powiadomienia wnioskodawczyni przez
Sąd o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu oraz zarzut, że Sąd Apelacyjny nie doręczył wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi. Przepis powołanego art. 393 4 KPC
jednoznaczne stanowi, że kasację wnosi się w terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. Podkreślić należy, że sąd uwzględniający wniosek o ustanowienie dla strony zwolnionej od kosztów sądowych adwokata, stosownie
do przepisu art. 117 § 1 KPC, nie ma ani obowiązku ani prawa nadzorowania sposobu wykonania obowiązków przez adwokata wyznaczonego w sprawie przez Radę
Adwokacką. Skoro zgodnie z przepisem art. 118 KPC ustanowienie adwokata "z
urzędu" jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego termin porozumienia się pełnomocnika ze stroną oraz ustalenie zakresu pełnomocnictwa należy wyłącznie do adwokata i strony, a nie do Sądu.
- 3 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy nie miał żadnych podstaw prawnych do uwzględnienia zażalenia i z mocy przepisu art. 39318 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.