Legislator Case Law & Legislation
II UZ 119/97 AI generated

II UZ 119/97 · Sąd Najwyższy

Case Number II UZ 119/97
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach postanowieniem z dnia 22 sierpnia 1997 r. [...] odrzucił kasację wniesioną przez Stanisława P. w imieniu jego syna Marka, urodzonego 2 lutego 1958 r., od wyroku

Legislator headnote

AI generated

II UZ 119/97 · Sąd Najwyższy: tegoż Sądu z dnia 3 kwietnia 1997 r. zmieniającego wyrok Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 20 listopada 1995 r.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 116/96
1997 r., III CZP 116/96 - OSNC 1997 z.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 5 stycznia 1998 r.

II UZ 119/97

Zgodnie z art. 3932 § 1 KPC poprzez "wniesienie kasacji" należy rozumieć nie tylko jej podpisanie, ale i sporządzenie przez pełnomocnika.

Przewodniczący SSN: Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Maria Mańkowska,

Maria Tyszel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia

1998 r. sprawy z wniosku Marka P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w Z. o rentę inwalidzką, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z

dnia 2 sierpnia 1997 r. [...]

postanowił:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach postanowieniem z dnia 22 sierpnia 1997 r. [...] odrzucił kasację wniesioną przez

Stanisława P. w imieniu jego syna Marka, urodzonego 2 lutego 1958 r., od wyroku

tegoż Sądu z dnia 3 kwietnia 1997 r. zmieniającego wyrok Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 20 listopada 1995 r.

[...] w ten sposób, że przyznał Markowi P. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na

okres dalszych 6 miesięcy poczynając od dnia 3 sierpnia 1995 r. oraz oddalił jego

rewizję w przedmiocie przyznania renty inwalidzkiej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że kasacja została wniesiona przez osobę nieuprawnioną.

W zażaleniu wniesionym do Sądu Najwyższego, pełnomocnik wnioskodawcy

- 2 zarzucił, że nie został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia kasacji

wobec czego sporządził ją osobiście wraz z prośbą o ustanowienie adwokata do

pomocy prawnej lub do dalszego prowadzenia sprawy, lecz prośba nie została

uwzględniona mimo, że skarga kasacyjna została złożona w ustawowym terminie i

wymagała jedynie parafowania przez adwokata z urzędu.

Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę co następuje

:

Bezprzedmiotowy jest zarzut, że ubezpieczony "wraz z doręczeniem odpisu

wyroku z uzasadnieniem nie został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia kasacji. Ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... (Dz. U. Nr 43, poz. 189) wzmocniono zasadę kontradyktoryjności ograniczając uprawnienia oraz obowiązki sądu orzekającego. W myśl znowelizowanego

przepisu art. 327 § 1 KPC wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka

odwoławczego przewodniczący udziela stronie działającej bez adwokata lub radcy

prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku. Tak wiec przepis ten nie nakłada na sąd

orzekający w sprawie obowiązku udzielania stronie zgłaszającej wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, informacji pisemnych o przepisach dotyczących

kasacji.

Sąd Najwyższy jednolicie w swym orzecznictwie uważa, że - zgodnie z przepisem art. 3932 § 1 KPC - złożenie kasacji przez osobę nie będącą osobą wymienioną w § 2 tego przepisu, tj. adwokatem, sędzią, prokuratorem, radcą prawnym,

notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych polskich

szkół wyższych, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bez wzywania do uzupełnienia (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia

1997 r., III CZP 116/96 - OSNC 1997 z. 2 poz. 13, postanowienie z dnia 27 sierpnia

1996 r., I PKN 6/96 - OSNAPiUS 1996 nr 24 poz. 375).

Sąd Najwyższy niejednokrotnie też wyrażał pogląd, że zgłoszenie w kasacji

wniesionej przez stronę osobiście, wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, nie

zmienia faktu, że kasacja ta nie spełnia warunku określonego w przepisie art. 393 2 2

1 KPC, ani też nie przerywa biegu terminu do jej wniesienia; ewentualnie uchybienia

sądu w przedmiocie rozpoznania takiego wniosku, które mogły mieć miejsce po

- 3 wniesieniu kasacji nie mają wpływu na orzeczenie o jej niedopuszczalności (m.in.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 1997 r., II CZ 1/97, postanowienie z dnia 8 stycznia 1997 r., I CZ 33/96).

Sąd Najwyższy zauważa, że nie do przyjęcia jest skierowany pod adresem

Sądu Apelacyjnego zarzut wnoszącego zażalenie, że nie spowodował "parafowania

przez adwokata z urzędu" wniesionej kasacji. Skoro przepis art. 393 2 KPC wyraźnie

określa podmioty uprawnione do wniesienia kasacji, to jest oczywiste, że poprzez

wniesienie kasacji należy rozumieć jej sporządzenie i podpisanie. Podpisanie przez

osobę uprawnioną stwarza domniemanie, że również przez nią została sporządzona.

Rozumowanie wnoszącego zażalenie jest propozycją, by Sąd dokonał czynności,

której celem byłoby stworzenie fikcji służącej obejściu prawa. Odmowa akceptacji

prezentowanego w zażaleniu poglądu nie wymaga wywodu prawnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, z mocy powołanych przepisów

oraz art. 3938 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.