II UZ 118/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 8 stycznia 1998 r.

II UZ 118/97

Kasacja podpisana za radcę prawnego przez osobę nieuprawnioną do jej

wniesienia kasacji podlega odrzuceniu.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Zbigniew Myszka

(sprawozdawca), Maria Tyszel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 1998 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Józefa K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Z. o wypłatę świadczeń, na skutek zażalenia organu rentowego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Katowicach z dnia 28 sierpnia 1997 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach postanowieniem z dnia 28 sierpnia 1997 r. odrzucił kasację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w Z. od wyroku tego Sądu z dnia 21 maja 1997 r., wskazując, że

skarga kasacyjna nie spełnia wymagania z art. 3932 § 1 KPC. Organ rentowy nie był

w sprawie reprezentowany przez pełnomocnika legitymującego się uprawnieniami

określonymi treścią tego przepisu, a nadto skarga kasacyjna została opatrzona jedynie pieczęcią radcy prawnego, jednakże brak pełnomocnictwa i skrót „wz” pod nieczytelnym podpisem na tej pieczęci wskazuje, że kasacja nie została sporządzona i

wniesiona przez radcę prawnego, a jedynie użyto jego imiennej pieczęci. W konsekwencji skarga kasacyjna, która nie spełniła wymagania określonego treścią art. 393 2

§ 1 KPC, podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 3935 KPC.

-2W zażaleniu organ rentowy podniósł, że mgr Zdzisław R. jest jego etatowym

radcą prawnym i posiada pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania go przed

wszelkimi sądami powszechnymi, którego na skutek przeoczenia nie dołączono do

kasacji. Pozwany wszakże zapoznał się z treścią skargi kasacyjnej, którą w pełni

zaakceptował. Zdaniem skarżącego brak pełnomocnictwa lub niejasności dotyczące

osoby, która podpisała kasację powinny być wyjaśnione przed wydaniem zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Obowiązujący przy wnoszeniu kasacji przymus adwokacko-radcowski jest

spełniony, jeżeli kasację sporządzi i podpisze adwokat lub radca prawny, którego

skarga kasacyjna wymieniła jako wnoszącego ją pełnomocnika (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1997 r., II CZ 35/97, OSNP 1997, z. 10, poz.

151). Jest niekwestyjne, że w pierwszoinstancyjnym oraz apelacyjnym postępowaniu

sądowym w rozpatrywanej sprawie organ rentowy był reprezentowany przez pełnomocników nie legitymujących się statusem prawnym adwokata lub radcy prawnego.

Natomiast wniesiona kasacja nie wymieniała wnoszącego ją pełnomocnika, a była

opatrzona jedynie imienną pieczęcią radcy prawnego, który nawet przy złożeniu rozpatrywanego zażalenia przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania organu rentowego jedynie przed sądami powszechnymi, a nie przed Sądem Najwyższym.

Nadto, czego nie podważa zażalenie, kasację podpisała osoba nieuprawniona do jej

wniesienia w rozumieniu art. 3932 § 1 KPC. Usunięcie formalnych wad kasacji dotyczących wnoszącego ją pełnomocnika następuje wyłącznie w sytuacji zachowania

przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. kiedy nie ma wątpliwości, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez uprawnionego pełnomocnika w rozumieniu art. 3932 § 1 KPC, a brakuje pełnomocnictwa do jej wniesienia lub podpisu

osoby uprawnionej. W tych okolicznościach Sąd drugiej instancji trafnie przyjął, że

kasacja nie została sporządzona i wniesiona przez uprawnionego radcę prawnego, a

jedynie posłużono się jego imienną pieczęcią, przez co w konsekwencji wystąpiła

nieusuwalna wada skargi kasacyjnej, która jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935 KPC.

-3Mając powyższe na uwadze zażalenie należało oddalić na podstawie art.

385 KPC w związku z art. 397 § 2 i 39319 KPC.