II UZ 1/96 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 10 października 1996 r.

II UZ 1/96

Na postanowienie sądu drugiej instancji, odrzucające pismo nazwane

apelację od wyroku tego sądu sprzed dnia 1 lipca 1996 r. nie przysługuje

zażalenie.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędzia SN: Andrzej

Wróbel, Sędzia SA: Mieczysław Bareja.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 października 1996 r. sprawy z

wniosku Witolda L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w Ł. o

wysokość emerytury, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu

Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 19 sierpnia 1996

r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć zażalenie

Uzasadnienie

Witold L. wniósł do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w

Łodzi "apelację" od wyroku tego Sądu z dnia 28 czerwca 1996 r.

Postanowieniem z 19 sierpnia 1996 r. [...] Sąd Apelacyjny odrzucił apelację. W

uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Apelacyjny podał, że obowiązujące od 1 lipca

1996 r. przepisy o apelacji, wprowadzone do kodeksu postępowania cywilnego ustawą

z dnia 1 marca 1996 r. (Dz. U. Nr 24, poz. 110), nie mają zastosowania w sprawie. Sąd

Apelacyjny przyjął, że skoro adresatem pisma jest Sąd Najwyższy, to autorowi chodziło

o wystąpienie z kasacją. W uzasadnieniu postanowienia, podkreślono, że objęte

zaskarżeniem orzeczenie Sądu Apelacyjnego zostało wydane 28 czerwca 1996 r., a

więc pod rządem przepisów procesowych, które nie zawierały regulacji dotyczącej

kasacji. Dlatego też środek odwoławczy, z którym wystąpił wnioskodawca podlega

odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Od tego postanowienia Witold L, wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego.

Zdaniem wnoszącego zażalenie, Sąd Apelacyjny powinien był nadać bieg środkowi

odwoławczemu, który należało potraktować jako kasację.

Sąd Najwyższy rozważył co następuje:

Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu

postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego,

ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw

(Dz.U. Nr 43, poz. 180), kasacja przysługuje tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji

oddalającego, po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, rewizję lub orzekającego co do

istoty sprawy, chyba że według przepisów ustawy kasacja nie przysługuje. Z treści tego

przepisu wynika, że orzeczenia sądu drugiej instancji oddalające rewizję lub orzekające

co do istoty sprawy wydane przed 1 lipca 1996 r. nie mogą być zaskarżone w drodze

kasacji. Zgodnie z art. 3935 KPC sąd drugiej instancji odrzuci na posiedzeniu

niejawnym kasację, której wniesienie było niedopuszczalne.

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje (art. 39318 KPC) jedynie na

postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające kasację w trybie art. 393 5 KPC. Sąd

Apelacyjny prawidłowo uznał, że pismo wnioskodawcy nie jest kasacją. Na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające to pismo, określone jako apelacja, nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

Dlatego też Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.