II UZ 1/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 1/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z wniosku R. C.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 marca 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 20 października 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 20 października 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

wnioskodawcy R. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 19 stycznia 2006 r.

Powołując się na treść art. 403 § 2 k.p.c., wnioskodawca wskazywał na

zaświadczenia lekarskie z 22 czerwca 2009 r., z których ma wynikać, że od 1992 r.

choruje na chorobę wibracyjną.

Sąd Apelacyjny odrzucając skargę, podkreślił, że zgodnie z art. 403 § 2

k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia

takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć

wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu.

Z

powołaniem

się

na

orzecznictwo

(postanowienia

Sądu

Najwyższego z: 22 lipca 2008 r., II UZ 31/08, LEX nr 500233, 16 maja 2008 r., III

CZ 20/08, LEX nr 420807, 13 października 2005 r., IV CZ 96/05, LEX nr 186917,

15 września 2005 r., II CZ 78/05, LEX nr 453799) zaznaczono, że środek

dowodowy, który powstał po zakończeniu postępowania, nie może być podstawą

do jego wznowienia na zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. Z tego względu skargę

wnioskodawcy, jako nieopartą na ustawowej podstawie, odrzucono (art. 410 § 1

k.p.c.), orzekając o kosztach zastępstwa procesowego (art. 98 k.p.c.).

Postanowienie o odrzuceniu skargi zaskarżono w całości zażaleniem.

Skarżący podkreślił, że do skargi o wznowienie postępowania wnioskodawca

załączył dwa zaświadczenia lekarskie: Niepublicznego Zespołu Zakładów Opieki

Zdrowotnej „M. " SA w L. - Przychodnia Lekarska w G. oraz zaświadczenie

lekarskie Gabinetu Chirurgii Urazowej i Ortopedii - lek. J. K. Przedmiotem oceny

Sądu Apelacyjnego postanawiającego o odrzuceniu skargi o wznowienie

postępowania było jedynie jedno zaświadczenie lekarskie – ortopedy J. K. Drugie

zaświadczenie dołączone do skargi o wznowienie – lek. med. M. M. – nie było

przedmiotem analizy Sądu Apelacyjnego. Skarżący podkreślił, że z zaświadczenia

lek. med. M. M. wynika, że wnioskodawca leczy się u niego z powodu choroby

wibracyjnej od 1992 r. Treść tego zaświadczenia została pominięta w ocenie

zasadności skargi o wznowienie postępowania. Zdaniem skarżącego dopiero z

dniem wystawienia tego zaświadczenia (2009 r.) dowiedział się, że od 1992 r.

cierpi na chorobę wibracyjną. Nie mógł zatem dotychczas skutecznie powoływać

się na datę powstania u niego tej choroby.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie została oparta na przepisie art. 403 § 2 k.p.c. Zgodnie

z nim można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności

faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy,

a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Jako podstawę skargi o wznowienie wnioskodawca wskazał zaświadczenie

lekarskie, które zostało sporządzone już po wydaniu wyroku Sądu drugiej instancji.

Jeżeli środek dowodowy powstał po zakończeniu postępowania nie może stanowić

podstawy wznowienia, o której stanowi art. 403 § 2 k.p.c. Pogląd ten jest od wielu

już lat przyjmowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. na przykład:

uchwała SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNC 1969, nr 12, poz. 208,

postanowienie SN z dnia 8 grudnia 2009 r., I UZ 94/09 czy postanowienie SN z

dnia 13 października 2005 r., IV CZ 96/05. LEX nr 186917).

Z powyższych względów postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające

skargę odpowiada prawu.

Należy zaznaczyć, że nie ma przeszkód procesowych, aby ujawniony po

uprawomocnieniu się wyroku dowód z opinii biegłego mógł być oceniony w nowym

postępowaniu. W razie jego pozytywnej weryfikacji sądowej możliwe jest

przyznanie spornych uprawnień rentowych, tyle że nie wcześniej niż od daty

przypadającej po dniu wydania zaskarżonego wyroku.

Na tej podstawie, zgodnie z art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.,

orzeczono jak w sentencji.