II USKP 61/23 · Sąd Najwyższy

II USKP 61/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania D. M.‎przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie‎o wysokość emerytury policyjnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 26 listopada 2024 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 30 marca 2022 r., sygn. akt III AUa 1459/21, 1. umarza postępowanie kasacyjne, 2. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującego się kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych z odsetkami z art. 98 par. 11 kpc tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 października 2024 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji cofnął skarg kasacyjną wniesioną od wyroku Sadu Apelacyjnego w Warszawie z 30 marca 2022 r., III AUa 1459 w sprawie z odwołania D. M. od decyzji organu rentowego z 24 czerwca 2017 r. w przedmiocie wysokości emerytury policyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ rentowy uzasadnia umorzenie postępowania kasacyjnego (art. 391 § 2, art. 469 w związku z art. 39821 k.p.c.). Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienie wniosku organu rentowego – jako emanacji państwa – o nieobciążanie go kosztami zastępstwa procesowego odwołującego się w postępowaniu kasacyjnym. Całe postępowanie sądowe jak i postępowanie kasacyjne został wywołane działaniami organu rentowego, który – jak wynika z wyroku Sądu drugiej instancji zgodnego z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego – wadliwie ustalił nową wysokość świadczenia wypłacanego odwołującemu się.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.[SOP][a.ł] ‎ ł.n