Legislator Case Law & Legislation
II URN 14/96 AI generated

II URN 14/96 · Sąd Najwyższy

Case Number II URN 14/96
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 1995 r. Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 1995 r. i oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji

Legislator headnote

AI generated

II URN 14/96 · Sąd Najwyższy: Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 1995 r. i oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 5 września 1996 r.

II URN 14/96

Postępowanie wywołane wniesieniem rewizji nadzwyczajnej w interesie

wnioskodawcy podlega umorzeniu jako bezpodstawne wówczas, gdy przed

wniesieniem tej rewizji organ rentowy zmienił swą decyzję uwzględniając żądanie.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy

Kuźniar, Janusz Łętowski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 września 1996 r., sprawy z wniosku

Stanisława M. przeciwko [...] Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w W. o wysokość

emerytury kolejowej, na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu

Najwyższego [...] od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 1995 r.

[...]

umorzył postępowanie z rewizji nadzwyczajnej.

Uzasadnienie

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku

Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 1995 r. Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we

Wrocławiu z dnia 31 stycznia 1995 r. i oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji

organu rentowego. Sąd Wojewódzki zmienił decyzję [...] Dyrekcji Okręgowej Kolei

Państwowych w ten sposób, że każdy rok zatrudnienia wnioskodawcy Stanisława M.

jako maszynisty parowozu nakazał obliczyć w wymiarze 14 miesięcy. Sąd Wojewódzki

stanowisko swoje oparł na art. 6 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym kolejarzy i ich rodzin (Dz. U. Nr 23, poz. 99 ze zm.).Sąd Apelacyjny

odmiennie niż Sąd Wojewódzki przyjął, że okresy pracy wnioskodawcy w charakterze

maszynisty pojazdów trakcyjnych powinny być liczone w wymiarze 12 miesięcy. W

ocenie Sądu Apelacyjnego rewizja organu rentowego była uzasadniona, gdyż ustawa z

dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania

emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) ujednoliciła sposób obliczania okresów zatrudnienia (okresów składkowych). W konsekwencji brak jest podstaw do traktowania niektórych rodzajów prac na kolei w sposób

szczególny i obliczania ich w wymiarze większym niż okres kalendarzowy.

W rewizji nadzwyczajnej Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wywodził, że także

po wejściu w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i

rent, nie uległy zmianie zasady obliczania stażu pracy na kolei. Ustawa ta nie narusza

zasad nabycia prawa do emerytury i renty, w tym ustalania długości stażu pracy na

kolei i nie uchyla art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin.

Decyzją z 25 grudnia 1995 r. Dolnośląska Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwo-

wych dokonała ponownego ustalenia okresów zatrudnienia wnioskodawcy na kolei w

ten sposób, że okres jego pracy od 1 sierpnia 1957 r. do 31 grudnia 1994 r.

uwzględniony został w wymiarze 14 miesięcy za każdy rok pracy. W ten sposób

obliczoną emeryturę przyznano wnioskodawcy od dnia nabycia do niej uprawnień, tj. od

17 grudnia 1994 r. Zgodnie z art. 47713 KPC zmiana przez organ rentowy zaskarżonej

decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd - przez wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony powoduje umorzenie postępowania

w całości lub w części. Decyzja uwzględniająca żądanie wydana została już po

zapadnięciu zaskarżonego wyroku ale przed wniesieniem rewizji nadzwyczajnej. Sąd

Najwyższy uznał, że w tej sytuacji zachodzi podstawa do umorzenia postępowania

wszczętego na skutek rewizji nadzwyczajnej. Rewizja została bowiem wniesiona po

wydaniu przez kolejowy organ rentowy decyzji zaspokajającej w pełni roszczenia

wnioskodawcy w kierunku w niej proponowanym. Równocześnie art. 80 ust. 1 ustawy z

dnia 14 grudnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, (Dz. U.

Nr 40, poz. 267 ze zm.), który z mocy art. 39 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym

pracowników kolejowych i ich rodzin ma zastosowanie w sprawie, daje organowi rentowemu prawo do zmiany w każdym czasie decyzji, jeżeli po jej uprawomocnieniu

ujawniają się okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń. Za okoliczność taką

można uznać wyjaśnienia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 23 października

1995 r. zawarte w piśmie skierowanym do Zastępcy Generalnego Polskich Kolei

Państwowych. Wyjaśnienia te wskazują na to, że zasada wynikająca z przepisów

ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych dotycząca wydłużenia

okresu pracy na kolei o dwa miesiące w roku ma nadal zastosowanie pod rządami

ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent...

Kierując się powyższymi względami Sąd Najwyższy [...] orzekł jak w sentencji

postanowienia.