II UO 4/15 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWniosek do którego Sąd Najwyższy odniósł się w postanowieniu z 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II UO 4/15, pochodził od organu rentowego a nie od wnioskodawcy, dlatego z urzędu należało dokonać sprostowania na podstawie art. 350 § 1 i § 2 k.p.c.
Legislator headnote
AI generatedII UO 4/15 · Sąd Najwyższy: akt II UO 4/15, pochodził od organu rentowego a nie od wnioskodawcy, dlatego z urzędu należało dokonać sprostowania na podstawie art. 350 § 1 i § 2 k.p.c.
Cited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UO 4/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku B. K.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.o wysokość emerytury policyjnej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2015 r.,wniosku organu rentowego na postanowienia Sądu Najwyższegoz dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II UK 193/14, postanawia sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II UO 4/15 przez zastąpienie słów "wniosku wnioskodawcy" słowami "wniosku organu rentowego".
UZASADNIENIE
Wniosek do którego Sąd Najwyższy odniósł się w postanowieniu z 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II UO 4/15, pochodził od organu rentowego a nie od wnioskodawcy, dlatego z urzędu należało dokonać sprostowania na podstawie art. 350 § 1 i § 2 k.p.c.