II UKN 89/97 · Sąd Najwyższy

Wyrok z dnia 6 maja 1997 r.

II UKN 89/97

Kasacja oparta na zarzucie naruszenia przepisu, który nie miał zastosowania w dacie wydania zaskarżonego wyroku sądu drugiej instancji nie zawiera

usprawiedliwionej podstawy w rozumieniu art. 3931 pkt 2 KPC.

Przewodniczący SSN: Maria Tyszel, Sędziowie SN: Barbara Wagner, Andrzej

Wróbel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 1997 r. sprawy z wniosku

Edwarda S. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalny w Z.W. o dalsze prawo do renty inwalidzkiej rolniczej, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Łodzi z dnia 22 listopada 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Edward S. w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada

1996 r. [...] oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 września 1996 r. [...], którym oddalono jego

odwołanie od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału

Regionalnego w Z.W. z dnia 18 czerwca 1996 r. wstrzymującej dalszą wypłatę renty

inwalidzkiej rolniczej od dnia 1 lipca 1996 r., zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez

niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla jej rozstrzygnięcia, tj. art. 3 § 2

zdanie pierwsze KPC oraz art. 4774 § 1 KPC, wnosząc o uchylenie tego wyroku w

całości i ?przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.@ W uzasadnieniu podstaw

kasacyjnych podał, że Sąd Apelacyjny rozpoznając sprawę powołał wprawdzie drugiego

biegłego lekarza internistę oraz biegłego pulmunologa w celu ustalenia stanu zdrowia

ubezpieczonego, jednakże badania wykonane przez tych lekarzy ograniczone były do

badań ogólnych. W ocenie wnoszącego kasację pogląd Sądu, że wydana łącznie opinia

biegłych lekarzy, nie uzasadnia orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy w

gospodarstwie rolnym, nie jest trafny. Sąd nie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotnych

dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem materiał dowodowy w sprawie nie został zebrany w

sposób dostateczny. W szczególności konieczne było powołanie przez Sąd biegłego

lekarza neurologa oraz zlecenie badań ubezpieczonego również za pomocą aparatury

specjalistycznej zważywszy, iż skarżył się na bóle i zawroty głowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 39312 KPC Sąd Najwyższy oddala kasację, jeżeli nie

ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżony wyrok mimo błędnego uzasad-

nienia w ostatecznym wyniku odpowiada prawu. Kasacja w rozpoznawanej sprawie była

oparta na podstawie określonej w art. 3931 KPC i zawierała zarzut naruszenia

przepisów art. 3 § 2 zdanie pierwsze KPC oraz art. 4774 § 1 KPC. Przepis art. 3 § 2

KPC, który stanowił, że ?Sąd powinien dążyć do wszechstronnego zbadania wszystkich

istotnych okoliczności sprawy i do wyjaśnienia rzeczywistej treści stosunków

faktycznych i prawnych. Sąd z urzędu może podejmować czynności dopuszczalne

według stanu sprawy, jakie uzna za potrzebne do uzupełnienia materiału i dowodów

przedstawionych przez strony i uczestników postępowania@ oraz przepis art. 477 4 § 1

KPC stanowiący, że ? Jeżeli przyczyni się to w sposób istotny do przyspieszenia

postępowania, sąd rewizyjny przeprowadza dowody uzupełniające lub ponawia niektóre

dowody przeprowadzone przez sąd pierwszej instancji. Sąd może dokonać na tej

podstawie nowych ustaleń, jeżeli nie jest do tego konieczne ponowne przeprowadzenie

postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.@ , zostały skreślone

ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego,

rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o

postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz.

189), która weszła w życie z dniem 1 lipca 1996 r. W rozpoznawanej sprawie nie ma

zastosowania przepis art. 11 tej ustawy. Zaskarżony kasacją wyrok Sądu Apelacyjnego

w Łodzi został wydany po dniu wejścia w życie tej ustawy, a zatem w dniu wydania tego

wyroku nie obowiązywał przepis art. 3 § 2 zdanie pierwsze KPC i art. 477 4 § 1 KPC.

Kasacja oparta na zarzucie naruszenia przepisów, które nie obowiązywały w dacie

wydania zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji, nie ma usprawiedliwionych

podstaw w rozumieniu art. 393 KPC i podlega oddaleniu.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.