II UKN 561/98 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 18 grudnia 1998 r.

II UKN 561/98

Sąd nie ma obowiązku pouczenia o możliwości wystąpienia z wnioskiem

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 5 KPC), gdy strona wniosła odwołanie od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z art.

4779 § 1 KPC.

Przewodniczący: SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Maria Mańkowska

(sprawozdawca), Zbigniew Myszka.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 1998 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Krystyny S.-J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie

z dnia 29 czerwca 1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

1) o d d a l i ć kasację,

2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Marty S., Kancelaria Adwokacka w

R. kwotę zł. 40. - tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej

na rzecz wnioskodawczyni.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 29 czerwca 1998 r. oddalił zażalenie Krystyny S.-J. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 11 marca 1998 r., którym odrzucone zostało odwołanie wnioskodawczyni w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. Organ rentowy w decyzji z dnia 14 listopada 1996 r. odmówił

wnioskodawczyni przyznania dodatku z tytułu pracy nauczycielskiej. Wnioskodaw-

czyni odwołała się od tej decyzji w piśmie z dnia 18 grudnia 1997 r., a więc po terminie z art. 4779 KPC.

Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył kasacją powyższe postanowienie

Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 5 KPC poprzez niepouczenie o możliwości skorzystania przez wnioskodawczynię z pomocy pełnomocnika ustanowionego z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu, na pograniczu z jej odrzuceniem, gdyż nie zawiera uzasadnienia, o którym mowa w art. 393 3 KPC. Wnioskodawczyni odwołała się od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z

art. 4779 § 1 KPC, w takiej zatem sytuacji nie mogły odnieść skutku żadne wskazówki

ze strony Sądu co do dalszych jej czynności procesowych. W tych warunkach zarzut

naruszenia art. 5 KPC jest bezzasadny. Kasacja podlegała oddaleniu na podstawie

art. 39312 KPC wobec braku usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.