II UKN 532/99 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 12 maja 2000 r.

II UKN 532/99

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych podlega odrzuceniu kasacja zarzucająca naruszenie przepisów dotyczących innej decyzji organu

emerytalnego niż zaskarżona przez ubezpieczonego w odwołaniu do sądu

pracy i ubezpieczeń społecznych.

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski

(sprawozdawca), Andrzej Kijowski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2000 r. sprawy z wniosku

Aleksandra S. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji w W. o wysokość świadczenia, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...]

postanowił:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Aleksander S., działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, w sprawie przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

i Administracji o wysokość świadczenia, wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono

apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie z dnia 8 czerwca 1998 r. [...] . Zakres orzekania przez

Sąd Wojewódzki nie został w tym wyroku jasno określony. Postępowanie sądowe

zostało wszczęte przez wnioskodawcę wskutek złożenia przez niego odwołania od

decyzji organu rentowego z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej waloryzacji emerytury

policyjnej za marzec 1992 r. W sentencji wyroku Sąd Wojewódzki wskazał, iż rozpoznawał odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji. Jednakże później w trakcie postę-

powania, wnioskodawca rozszerzał żądania i domagał się wyższej emerytury na

podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214 ze zm.), a także podwyższenia przysługującej mu również emerytury rolniczej. Sąd Wojewódzki oddalił

odwołanie od decyzji z dnia 1 lipca 1996r., a sprawę waloryzacji emerytury rolniczej

przekazał do rozpoznania właściwemu oddziałowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, iż dokonane decyzją z dnia

1 czerwca 1994 r. przeliczenie policyjnej emerytury powoda było zgodne z ustawą z

dnia 18 lutego 1994 r. Pogląd ten podzielił Sąd Apelacyjny podnosząc także, iż decyzja z dnia 1 czerwca 1994 r. nie została zaskarżona przez wnioskodawcę.

W kasacji zarzucono naruszenie art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1 oraz art. 58 ust. 1

pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., podnosząc argumenty przemawiające

za zasadnością podwyższenia policyjnej emerytury powoda na ich podstawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu.

Sądy Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpatrują odwołania od decyzji organów rentowych – w pierwszej instancji sąd okręgowy (uprzednio wojewódzki – art.

4778 KPC), a w drugiej sąd apelacyjny. Przedmiotem postępowania jest zgodność z

prawem tylko tej zaskarżonej decyzji. Jeżeli wnoszący odwołanie zgłasza przed sądem żądania niezwiązane ze sprawami objętymi decyzją, to sąd nie może ich rozpatrywać. W niniejszej sprawie oznacza to, iż skoro wnioskodawca odwołał się od decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej obliczenia jego emerytury policyjnej za marzec

1992 r., to żądania dotyczące decyzji z dnia 1 czerwca 1994 r. odnoszącej się do

przeliczenia tej emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., nie mogą

być przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Są to bowiem różne sprawy, dotyczące

różnych decyzji organu rentowego, rozstrzygających o innych uprawnieniach wnioskodawcy. W takiej sytuacji sąd powinien nadać temu pisemnemu żądaniu (dotyczącemu przeliczenia emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.) właściwy

bieg, przekazując je do organu rentowego po to, aby zostały spełnione wymogi z art.

4779 § 1 KPC (odwołanie wnosi się do organu, który wydał decyzję). Tak słusznie

uczynił Sąd pierwszej instancji w odniesieniu do żądania dotyczącego emerytury rol-

niczej. Jednakże w odniesieniu do żądań wnioskodawcy odnoszących się do przeliczenia emerytury policyjnej Sąd ten nie rozważał w uzasadnieniu prawidłowości obliczenia emerytury w zaskarżonej decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej marca 1992

r. Rozważania Sądu Wojewódzkiego w całości dotyczyły niezaskarżonej decyzji

emerytalnej z dnia 1 czerwca 1994 r., odnoszącej się do waloryzacji emerytury

wnioskodawcy na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. Trafnie zatem Sąd

Apelacyjny – oddalając apelację wnioskodawcy – stwierdził, że przedmiotem orzekania nie mogły być inne zagadnienia niż związane z emeryturą za marzec 1992 r. Wynika stąd, że kasacja zarzucająca naruszenie przepisów ustawy z dnia 18 lutego

1994 r., które w ogóle nie miały zastosowania do obliczenia emerytury wnioskodawcy

za marzec 1992 r., kwestionująca jedynie prawidłowość niezaskarżonej decyzji organu rentowego, podlega odrzuceniu.

Z tych względów na podstawie art. 3938 § 1 w związku z art. 3935 KPC orzeczono jak w sentencji.