Legislator Case Law & Legislation
II UKN 5/97 AI generated

II UKN 5/97 · Sąd Najwyższy

Case Number II UKN 5/97
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 9 października 1996 r. na posiedzeniu niejawnym oddalił zażalenie Postanowieniem tym Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek Antoniego B. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r., ponieważ wniosek został

Legislator headnote

AI generated

II UKN 5/97 · Sąd Najwyższy: na posiedzeniu niejawnym oddalił zażalenie Postanowieniem tym Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek Antoniego B. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r., ponieważ wniosek został

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 18 lutego 1997 r.

II UKN 5/97

Nie jest dopuszczalna kasacja od wydanego po dniu 1 lipca 1996 r.

postanowienia sądu drugiej instancji o odrzuceniu wniosku o doręczenie wyroku

sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem (art. 328 § 1 KPC), dotyczącego

wyroku wydanego przed tą datą (art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o

zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... Dz. U. Nr 43, poz. 189).

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej

Kijowski, Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego

1997 r. sprawy z wniosku Antoniego B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w K. o emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia

Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 9

października 1996 r. [...]

postanowił:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 9 października 1996 r. na posiedzeniu niejawnym oddalił zażalenie

Antoniego B. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Krakowie z dnia 19 sierpnia 1996 r.

Postanowieniem tym Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek Antoniego B. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r., ponieważ wniosek został

złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 328 § 1 KPC.

Sąd Apelacyjny oddalając zażalenie wnioskodawcy podkreślił, że był on obecny

na ogłoszeniu wyroku w dniu 13 czerwca 1996 r. i - co jest w sprawie niesporne - został

prawidłowo pouczony o przysługujących mu środkach odwoławczych i terminach do ich

wniesienia.

Ponieważ wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku

wraz z uzasadnieniem wpłynął do Sądu Wojewódzkiego 11 lipca 1996 r. - Sąd zgodnie

z przepisem art. 328 § 1 KPC wniosek ten odrzucił.

Sąd Apelacyjny uznał postępowanie Sądu Wojewódzkiego za zgodne z przytoczonym przepisem. Podkreślił też, że ewentualny problem, czy pismo z 23 czerwca

1996 r. można potraktować jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem,

nie ma dla rozstrzygnięcia zażalenia znaczenia, albowiem i ono wpłynęło do Sądu

Wojewódzkiego po upływie 7 dniowego terminu o jakim mowa w art. 328 § 1 KPC.

W kasacji pełnomocnik wnioskodawcy domagał się uchylenia postanowień

Sądów obu instancji i nadania biegu pismu wnioskodawcy z dnia 24 czerwca 1996 r.

jako rewizji (w kasacji błędnie podano "apelacji") od wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r.

W kasacji, o której rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym wniósł pełnomocnik w

trybie art. 3938 § 3 KPC, podniesiony został zarzut naruszenia art. 238 § 1 (zdanie

ostatnie) KPC w zw. z art. 466 KPC, mającego istotny wpływ na treść orzeczenia.

W uzasadnieniu podano, że intencja wnioskodawcy co do poddania kontroli

instancyjnej wyroku Sądu I instancji była oczywista, a Sąd powinien, biorąc pod uwagę

treść przepisu art. 5 KPC, intencję tę zrozumieć i nadać pismu z dnia 24 czerwca 1996

r. bieg, tak jakby była to apelacja.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Stan faktyczny sprawy jest bezsporny.

Niezależnie jednak od tego, że złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 13

czerwca 1996 r. i doręczenie go wnioskodawcy, nawet przy założeniu, że pismo z dnia

24 czerwca 1996 r. było już takim wnioskiem, nastąpiło po upływie terminu określonego

w art. 328 § 1 KPC, do rozważenia pozostaje kwestia podstawowa dopuszczalności

kasacji od prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd I instancji przed dniem 1 lipca

1996 r.

Kasacja, wprowadzona z mocą od dnia 1 lipca 1996 r., na podstawie ustawy z

dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń

Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189), ma zastosowanie do orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego po dniu wejścia jej w życie

rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy (art. 11 ust. 3 ustawy).

Przepisy art. 11 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. nie mają w sprawie

zastosowania, gdyż pierwszy dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie sądu I instancji zostało w

II instancji uchylone po dniu wejścia w życie ustawy (ust. 4), a drugi wniesienia rewizji

nadzwyczajnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 5).

W rozpatrywanej sprawie wyrok Sądu I instancji został wydany 13 czerwca 1996

r., a więc kasacja od tego wyroku nie jest dopuszczalna. Toczące się po tej dacie

postępowanie dotyczyło jedynie spóźnienia wniosku o uzasadnienie wyroku i doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem stronie, a więc było związane ze "złożeniem i rozpoznaniem rewizji". Dlatego też do sprawy ma zastosowanie przepis art. 11

ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego....

Tym samym od postanowienia oddalającego zażalenie na odmowę sporządzenia

uzasadnienia wyroku wydanego przed 1 lipca 1996 r. kasacja nie przysługuje.

Podobnie, wbrew temu co podaje kasacja, od wyroku Sądu I instancji, wydanego przed

1 lipca 1996 r., nie przysługiwałaby apelacja lecz rewizja (art. 11 ust. 2 omawianej

ustawy z dnia 1 lipca 1996 r.). Skarga kasacyjna jest więc niedopuszczalna i podlegała

odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na mocy art. 3935 KPC, a ponieważ Sąd ten kasacji

nie odrzucił, uczynił to Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 8 § 1 KPC.