II UKN 49/97 · Sąd Najwyższy

Wyrok z dnia 4 kwietnia 1997 r.

II UKN 49/97

Ustalenie przez sąd braku związku przyczynowego między inwalidztwem

ubezpieczonego, który dwukrotnie w różnym czasie uległ wypadkom przy pracy,

przy zaniechaniu przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu

wyjaśnienia, czy inwalidztwo nie nastąpiło w zbiegu schorzeń wrodzonych z

łącznymi skutkami obu wypadków, jest uchybieniem procesowym mogącym mieć

wpływ na wynik sprawy i stanowi uzasadnioną podstawę kasacyjną.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Barbara Wagner

(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 1997 r. sprawy z wniosku

Stanisława G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę

inwalidzką z tytułu wypadku przy pracy, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 października 1996 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach- Ośrodka Zamiejscowego

w Rybniku z dnia 10 maja 1996 r. [...] i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego

rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośrodek

Zamiejscowy w Rybniku wyrokiem z dnia 10 maja 1996 r. [...] oddalił odwołanie

Stanisława G. od decyzji wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w R.

w dniu 15 marca 1996 r., odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej na podstawie

przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy

pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.).

Sąd ustalił, że odwołujący się był zatrudniony od 22 stycznia 1979 r. do 4 sierpnia 1992

r. w Kopalni Węgla Kamiennego "Ż." w Ż. Od 4 sierpnia 1992 r. pobiera rentę

inwalidzką według III , zaś od 1996 r. według II grupy. W kwietniu 1981 r. Stanisław G.

uległ wypadkowi przy pracy , którego okoliczności zostały ustalone wyrokiem Sądu

Rejonowego-Sądu Pracy w Rybniku z dnia 16 listopada 1995 r. [...] Inwalidztwo

poszkodowanego nie pozostaje w związku z tym wypadkiem. Zesztywniające zapalenie

stawów kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości i dodatnim odczynem serologicznym,

stan dysoraficzny w odcinku lędźwiowo - krzyżowym oraz aplacja łuku ostatniego kręgu

lędźwiowego są schorzeniami samoistnymi i wrodzonymi.

Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 24 października 1996 r. [...] oddalił rewizję Stanisława G. od powyższego wyroku . Kontrolę rewizyjną Sąd II instancji

ograniczył wyłącznie do następstw wypadku z kwietnia 1981 r.

W skardze kasacyjnej z dnia 17 grudnia 1996 r. Stanisław G. wniósł o uchylenie

wyroku Sądu II instancji. [...] Zdaniem skarżącego Sąd Apelacyjny nie uwzględnił opinii

wydanej przez dr. medycyny Henryka W., według którego inwalidztwo Stanisława G. III

grupy jest następstwem urazów doznanych w wypadkach przy pracy. Poza tym , Sąd

nie wziął pod uwagę faktu, że od 30 września 1987 r. wnioskodawca nie pracował na

poprzednio zajmowanym stanowisku cieśli, lecz "na komorze regeneracji".

W pisemnej odpowiedzi na kasację organ rentowy wniósł o jej oddalenie. Jednak

na rozprawie kasacyjnej pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podzielił

stanowisko skarżącego, że Sądy I i II instancji nie zbadały wszechstronnie wszystkich

okoliczności sprawy mających wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest uzasadniona.

Stanisław G. uległ wypadkom przy pracy dwukrotnie, a to w kwietniu 1981 r. oraz

12 maja 1987 r. W pierwszym z nich doznał stłuczenia " w okolicach kręgosłupa", w

drugim - stłuczenia klatki piersiowej oraz lewej kończyny dolnej. Sprawa związku

inwalidztwa skarżącego z wypadkiem przy pracy z dnia 12 maja 1987 r. została

prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z dnia 15 stycznia 1993 r., uznaną za prawidłową i

odpowiadającą prawu przez Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Katowicach w wyroku z dnia 4 września 1993 r. [...], od którego rewizję oddalił Sąd

Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z 28 lutego 1994 r. [...]

W rozpoznawanej sprawie Sądy zarówno I jak i II instancji ograniczyły postępowanie dowodowe do ustalenia związku między inwalidztwem odwołującego się a

wypadkiem przy pracy z kwietnia 1981 r. Nie badały natomiast czy inwalidztwo

Stanisława G. nie nastąpiło w zbiegu schorzeń wrodzonych z łącznymi skutkami obu

wypadków. Kwestia ta wymagała wyjaśnienia nie tylko w kontekście opinii Henryka W.,

odmiennej od treści orzeczeń komisji lekarskich do spraw inwalidztwa i zatrudnienia

oraz opinii biegłych sądowych, ale także wobec rozbieżności w ocenie trwałego uszczerbku na zdrowiu jakiego doznał wnioskodawca w następstwie wypadku z 1987 r.

między komisjami lekarskimi PZU ( 18%) i ZUS ( 8%).

Rozpoznając sprawę ponownie Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku uzupełni postępowanie

przeprowadzając dowód z opinii biegłych neurologa i ortopedy na okoliczność czy i w

jakim stopniu urazy odniesione przez Stanisława G. w wypadkach przy pracy z kwietnia

1981 r. i maja 1987 r. wpłynęły na pogorszenie się jego stanu zdrowia i pogłębienie

inwalidztwa wynikającego z wrodzonego schorzenia kręgosłupa. Dokonawszy ustaleń w

tym zakresie Sąd zakwalifikuje je i oceni prawnie.

Kierując się powyższymi względami Sąd Najwyższy, stosownie do treści

art.39313 § 1 KPC orzekł jak w sentencji.