II UKN 4/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 18 lutego 1997 r.

II UKN 4/97

W sprawie, w której sąd I instancji wydał wyrok przed wejściem w życie

ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... (Dz.

U. Nr 43, poz. 189), do złożenia i rozpoznania rewizji stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 11 ust. 2), według których na postanowienie sądu apelacyjnego

oddalające zażalenie na postanowienie sądu I instancji odmawiające

przywrócenia terminu do złożenia rewizji środek odwoławczy nie przysługiwał.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Stefania

Szymańska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego

1997 r. sprawy z wniosku Wacława N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w N.S. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie

z dnia 8 października 1996 r. [...]

postanowił:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z 29 sierpnia 1995 r. oddalił wniosek Wacława N. o przywrócenie terminu do

wniesienia rewizji od wyroku wydanego przez ten Sąd w dniu 12 lipca 1995 r. Wacław

N. zaskarżył to postanowienie i w zażaleniu z dnia 30 sierpnia 1996 r. wniósł o jego

zmianę, po raz kolejny podnosząc, że po ogłoszeniu wyroku został poinformowany

przez sędziego, iż otrzyma wyrok do domu na piśmie.

Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 1996 r. uchylił

zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego

rozpoznania.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Wojewódzki w Krakowie postanowieniem z 29 sierpnia 1996 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia rewizji,

zaś Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowieniem z 8 października 1996 r. oddalił

kolejne zażalenie Wacława N. Sąd Apelacyjny stwierdził, iż Sąd I instancji ma rację, że

- stosując obiektywne mierniki staranności - skarżący nie wykazał się należytą

starannością w podejmowaniu czynności zmierzających do zaskarżenia wyroku. Biorąc

pod uwagę zeznania Wacława N., iż został pouczony przez sędziego, że otrzyma wyrok

wraz z uzasadnieniem w ciągu 7 dni, upływ trzech miesięcy od ogłoszenia wyroku do

złożenia wniosku o jego doręczenie świadczy o "pewnej niefrasobliwości". Powyższe

postanowienie Sądu Apelacyjnego Wacław N. zaskarżył kasacją, zarzucając

naruszenie przepisów postępowania mogącę mieć wpływ na wynik sprawy (art. 393 1

KPC).

Sąd Najwyższy odrzucił kasację z następujących powodów:

Jak podano na wstępie uzasadnienia, Sąd Wojewódzki w Krakowie wydał wyrok

w dniu 12 lipca 1995 r., a więc przed wejściem w życie ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o

zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej

- Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania

administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189). W sprawie ma zatem zastosowanie art. 11 ust. 2

tejże ustawy, w myśl którego do złożenia i rozpoznania rewizji od orzeczenia sądu I

instancji, wydanego przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe. Zgodnie z przepisami KPC w brzmieniu obowiązującym przed zmianą

dokonaną ustawą z dnia 1 marca 1996 r. na postanowienie sądu apelacyjnego

oddalającego zażalenie od postanowienia sądu I instancji odmawiającego przywrócenia

terminu do złożenia rewizji, środek odwoławczy nie przysługuje. W niniejszej sprawie

nie ma zastosowania art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. Przepis ten stanowi,

iż od orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego po dniu wejścia w życie ustawy

rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy przysługuje kasacja, z wyłączeniem spraw,

w których według tej ustawy kasacja nie przysługuje. Stan niniejszej sprawy nie

odpowiada dyspozycji tego przepisu. Zaskarżone kasacją postanowienie nie stanowi

bowiem orzeczenia rozstrzygającego co do istoty sprawy. Rozstrzygnięcie takie jest

zawarte w wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 12 lipca 1995 r. Także nie ma

zastosowania art. 11 ust. 4 powołanej wyżej ustawy. Zgodnie bowiem z tym przepisem

postępowanie toczy się według przepisów tej ustawy wtedy, gdy orzeczenie sądu

pierwszej instancji zostało uchylone przez sąd drugiej instancji, co w niniejszej sprawie

nie występuje.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał kasację za niedopuszczalną, w związku z

czym odrzucił ją na mocy art. 3935 KPC.