II UK 99/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 99/05

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Beata Gudowska

w sprawie z wniosku A. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W.

z udziałem E. Spółka z o.o.

o objęcie ubezpieczeniem społecznym pracowników,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 5 stycznia 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. wyrokiem z

dnia 5 stycznia 2005 r. oddalił apelację A. T. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z

dnia 4 listopada 2003 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych stwierdzającej niepodleganie ubezpieczeniu społecznemu wobec

pozorności zatrudnienia w „E.” spółce z o.o. W ocenie Sądu Apelacyjnego

okoliczności towarzyszące zawarciu umowy o pracę oraz warunki, na jakich

zatrudniono skarżącą uzasadniały wniosek, że zawarcie umowy o pracę zmierzało

do obejścia prawa i umowa ta była – z mocy art. 58 k.c. – nieważna.

Kasacja wnioskodawczyni została oparta na podstawie naruszenia prawa

materialnego przez „błędną wykładnię i zastosowanie” art. 58 k.c. „przez przyjęcie”,

że umowa o pracę była nieważna. Jako przesłankę przyjęcia kasacji do

rozpoznania wskazano na oczywistą jej zasadność oraz istnienie zagadnienia

prawnego, czy „w przypadku stwierdzenia obejścia prawa sąd orzekający powinien

wskazać konkretne przepisy oraz sposób ich obejścia”.

Rozważając podstawy uzasadniające przyjęcie lub odmowę przyjęcia kasacji

do rozpoznania Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty

nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd

Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie

występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w

orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).

W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c., jak

też kwestia przedstawiona jako istotne zagadnienie prawne nie wymaga

rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. W związku z tym Sąd Najwyższy, po

rozważeniu przesłanek określonych w § 1, uznał odmowę przyjęcia kasacji do

rozpoznania za uzasadnioną.