II UK 571/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 571/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z wniosku H. G.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.‎o prawo do emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 stycznia 2019 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża wnioskodawcy kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym, 3. przyznaje radcy prawnemu P. G. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 22 marca 2017 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację H. G. (wnioskodawca), wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w B. z 15 września 2016 r., VI U […], oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. (organ rentowy), odmawiającej wnioskodawcy prawa do emerytury w obniżonym wieku, z uwagi na niewykazanie 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł wnioskodawca, zaskarżając go w całości.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance potrzeby wykładni poz. 12 działu XIV załącznika A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm., dalej jako rozporządzenie z 7 lutego 1983 r.), w kontekście potrzeby rozstrzygnięcia co jest czynnikiem warunkującym zakwalifikowanie danej pracy, jako wykonywanej w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawcy organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Powołanie się na przesłankę przedsądu, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że może budzić wątpliwości (ze wskazaniem, na czym te poważne wątpliwości polegają), nie doczekał się wykładni, bądź że jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (postanowienia Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151 i z 15 października 2002 r., II CZ 102/02, LEX nr 57231).Kwestia podnoszona przez wnioskodawcę we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a mianowicie rozstrzygnięcie co jest pracą „przy spawaniu” w rozumieniu rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. była już wielokrotnie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 27 stycznia 2012 r., II UK 103/11, LEX nr 1130388; z 4 marca 2014 r., III UK 74/13, LEX nr 1620565; z 20 listopada 2014 r., I UK 127/14, LEX nr 1552141; z 18 lutego 2015 r., I UK 242/14, LEX nr 1806476), tym samym Sąd Najwyższy nie dostrzegł podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.