Supreme Court dismisses late request for state-funded legal aid costs in cassation proceedings due to procedural expiration.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed a request to amend its cassation rejection order to include a ruling on state-funded legal aid costs. The defense lawyer argued that the costs should be covered because the state-appointed counsel acted diligently and the request was part of the cassation petition. The court ruled that such cost claims are preclusive and must be filed before the end of the preceding hearing, which had already concluded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 § 1 k.p.c.; Art. 98 § 1 w zw. z art. 109 § 1 k.p.c.; The right to claim costs of state-funded legal aid expires if not filed before the end of the hearing preceding the final judgment, and the Supreme Court is not a 'subsequent instance' for this purpose.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UK 455/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak w sprawie z wniosku W. M. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…)o ustalenie stopnia niepełnosprawności,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 listopada 2016 r.,wniosku pełnomocnika z urzędu wnioskodawczyni o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt II UK 455/16 oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wnioskodawczyni W. M. wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 lutego 2015 r., oddalającego apelację wnioskodawczyni od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie o ustalenie stopnia niepełnosprawności i nie obciążył wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego.Pismem z dnia 5 września 2016 r. pełnomocnik wnioskodawczyni radca prawny M. S. na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. wniósł „o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie o sygn.
II UK 455/15 (doręczonego pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 września 2016 r.) o zawarcie w nim rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego dla pełnomocnika działającego z urzędu, powiększonych o podatek od towarów i usług oraz opłaty skarbowej według norm przepisanych, objętego treścią skargi kasacyjnej z dnia 10 czerwca 2015 r. w związku z tym, że pełnomocnik wnoszący skargę kasacyjną był pełnomocnikiem wyznaczonym z urzędu a koszty zastępstwa nie zostały pokryte”.W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że decyzja o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu znajduje się w aktach sprawy o sygn.
IX Ua (…) zaś „wniosek o zasądzenie tych kosztów postępowania został objęty punktem 3 skargi”. Ponadto stwierdził, że pomoc prawna udzielona została z należytą starannością.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 108 § 1 k.p.c. zdanie pierwsze sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Takim orzeczeniem jest postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Roszczenie o zwrot kosztów procesu (art. 98 § 1 w związku z art. 109 § 1 k.p.c. zdanie pierwsze) wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych.
Przepis ten ma charakter prekluzyjny wobec strony zastępowanej przez zawodowego pełnomocnika (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 19 marca 1996 r., III CZP 23/96, LEX nr 50559; z dnia 20 maja 2011 r., IV CZ 123/10, LEX nr 1314558) i stosuje się go odpowiednio również w postępowaniu kasacyjnym.Wobec tego pełnomocnik reprezentujący stronę z urzędu stosownie do treści § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jednolity tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) winien przed zakończeniem postępowania w danej instancji złożyć stosowny wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że nie zostały on pokryte w całości ani w części. Z tego obowiązku w rozpoznawanej sprawie nie zwalniał pełnomocnika z urzędu zamieszczony w punkcie 3 petitum skargi kasacyjnej wniosek o „rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej, we wszystkich instancjach, według norm przepisanych”.
Dodatkowo należy zauważyć, że Sąd Najwyższy nie jest sądem „kolejnej instancji” (por. uchwałę Sądu Najwyższego w składzie siedmiu sędziów z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008 nr 11, poz. 122).Sumując powyższe, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości lub w części powinien zostać złożony najpóźniej do wydania orzeczenia kończącego postępowanie kasacyjne. Wniosek złożony po zakończeniu postępowania przed Sądem Najwyższym, jest wnioskiem spóźnionym a nie ulega wątpliwości, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej sąd nie orzeka z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1996 r., III CZP 23/96, LEX nr 50559).
Wobec tego Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 lipca 2016 r., na podstawie art. 102 k.p.c., orzekł o kosztach, których domagał się w postępowaniu kasacyjnym pełnomocnik Wojewódzkiego Zespołu do Spraw orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…), zamieszczając stosowny wniosek w odpowiedzi na skargę kasacyjną.Z powyższych względów na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. postanowiono jak w sentencji.