II UK 296/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 296/04

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wasilewski

w sprawie z wniosku W. B.

przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Stopniu

Niepełnosprawności w Województwie […]

o ustalenie stopnia niepełnosprawności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r.,

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Ś.

z dnia 27 września 2004 r., sygn. akt VII Ua …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Ś. wyrokiem z dnia 27 września 2004 r. (VII Ua …/04)

oddalił apelację wnioskodawczyni – W. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Ś. z dnia

9 czerwca 2004 r. (IV U …/03) oddalającego jej odwołanie od decyzji

Wojewódzkiego

Zespołu

do

Spraw

Orzekania

o

Niepełnosprawności

w

Województwie […] z dnia 1 października 2003 r. odmawiającej zaliczenia

wnioskodawczyni do osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności.

W kasacji od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 27

września 2004 r. pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie: po pierwsze –

art. 224 § 1 i art. 227 k.p.c. „poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych

okoliczności sprawy z uwagi na fakt, iż Sąd ustalając stopień niepełnosprawności

ograniczył się jedynie do ustaleń w zakresie naruszenia sprawności organizmu, nie

poczynił natomiast żadnych ustaleń co do możliwości funkcjonowania w życiu

codziennym i pełnienia przez powódkę ról społecznych, co stanowi kryterium do

ustalenia stopnia niepełnosprawności”; po drugie – art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia

1997

r.

o

rehabilitacji

zawodowej

i

społecznej

oraz

zatrudnieniu

osób

niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) poprzez Przyjęcie, że

powódka winna być zaliczona do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności w

sytuacji, gdy Sąd nie dokonał ustaleń w zakresie spełnienia przez powódkę

wszystkich

przesłanek

ustawowych

wymienionych

w

tym

przepisie

(...)”.

Równocześnie, jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie kasacji do rozpoznania

pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał „konieczność ustalenia i interpretacji: - czy

o zaliczeniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności decydującym kryterium

jest rodzaj ustalonego schorzenia powodujący niesprawność organizmu, czy

również inne kryteria wymienione w art. 4 w/w ustawy, tj. wymóg istnienia czasowej

lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, - czy użyty w

art. 4 ustawy spójnik ‘lub’ wskazuje, iż o zaliczeniu do danego stopnia

niepełnosprawności wystarczy jedynie ustalenie naruszenia sprawności organizmu

bez konieczności ustalania czy stwierdzona niesprawność wymaga również

czasowej lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, czy wymienione w art. 4 ustawy kryteria decydujące o ustaleniu stopnia

niepełnosprawności muszą występować łącznie.” W konsekwencji, w kasacji

sformułowany został wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie os strony

pozwanej na rzecz wnioskodawczyni kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym

określonym w art. 3933 k.p.c., w tym – poza przytoczeniem podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienia – powinna ona zawierać także „przedstawienie okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), które stanowią

odrębny element formalny kasacji jako pisma procesowego. Oznacza to w

szczególności, że w kasacji należy wykazać (sic!), iż w sprawie, której ona dotyczy,

bądź „występuje istotne zagadnienie prawne” (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.– a contrario),

bądź „istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie” (art. 393 § 1 pkt. 2

k.p.c. – a contrario), bądź też „zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo”

albo „zachodzi nieważność postępowania” (art. 393 § 2 k.p.c.). Wnoszący kasację

nie może przy tym ograniczyć się do powtórzenia w jej treści jednego lub kilku

ustawowych

sformułowań, do którego lub których pragnie nawiązać, jako do

„okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji”, lecz obowiązany jest do

profesjonalnego

prawniczego

uzasadnienia

wskazanej

lub

wskazanych

„okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji” i to w kontekście okoliczności

faktycznych i prawnych tej sprawy, której kasacja ta dotyczy. Nie spełnienie tego

wymagania kasacji stanowi tzw. brak istotny kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni

zadość wymaganiu formalnemu określonemu w art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w

konsekwencji skutkować musi jej odmową jej przyjęcia do rozpoznania. Wymaganiu

temu w żadnym razie nie czyni zadość lakoniczne wskazanie w petitum kasacji –

jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – na „konieczność ustalenia i interpretacji: czy o zaliczeniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności decydującym

kryterium jest rodzaj ustalonego schorzenia powodujący niesprawność organizmu,

czy również inne kryteria wymienione w art. 4 w/w ustawy, tj. wymóg istnienia

czasowej lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, czy użyty w art. 4 ustawy spójnik ‘lub’ wskazuje, iż o zaliczeniu do danego stopnia

niepełnosprawności wystarczy jedynie ustalenie naruszenia sprawności organizmu

bez konieczności ustalania czy stwierdzona niesprawność wymaga również

czasowej lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, czy wymienione w art. 4 ustawy kryteria decydujące o ustaleniu stopnia

niepełnosprawności muszą występować łącznie.”

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 7 § 1

k.p.c. w związku z art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004

r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o

ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) orzekł jak w

sentencji

Teza:

Nie czyni zadość wymaganiu ‘przedstawienia okoliczności uzasadniających

przyjęcie kasacji do rozpoznania’ (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) lakoniczne wskazanie

na „konieczność ustalenia i interpretacji: - czy o zaliczeniu do jednego z trzech

stopni

niepełnosprawności

decydującym

kryterium

jest

rodzaj

ustalonego

schorzenia powodujący niesprawność organizmu, czy również inne kryteria

wymienione w art. 4 w/w ustawy, tj. wymóg istnienia czasowej lub częściowej

pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, - czy użyty w art. 4 ustawy

spójnik ‘lub’ wskazuje, iż o zaliczeniu do danego stopnia niepełnosprawności

wystarczy jedynie ustalenie naruszenia sprawności organizmu bez konieczności

ustalania czy stwierdzona niesprawność wymaga również czasowej lub częściowej

pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, - czy wymienione w art. 4

ustawy kryteria decydujące o ustaleniu stopnia niepełnosprawności muszą

występować łącznie.”