II UK 216/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 216/04

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z wniosku H. S. i R. S.

przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziałowi

Regionalnemu w Z.

o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 grudnia 2004 r.,

kasacji wnioskodawców od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 24 czerwca 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2004 r., III AUa …/03, Sąd Apelacyjny w W.

zmienił w wyniku apelacji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału

Regionalnego w Z. wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W.

w sprawie z wniosku H. S. i R. S. o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia

społecznego rolników, w ten sposób, że oddalił odwołanie wnioskodawców.

Powyższy wyrok zaskarżyli kasacją wnioskodawcy i zarzucając naruszenie

prawa materialnego - art. 7 ust. 1 pkt 2, 16 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 52 ust. 1 pkt

1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity

tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.), wnieśli o jego zmianę i oddalenie

apelacji organu rentowego z zasądzeniem kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać, poza oznaczeniem

orzeczenia, od którego jest wniesiona, także przytoczenie podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienie, przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, a

nadto wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

żądanego uchylenia lub zmiany.

Wszystkie wymienione elementy kasacji mają charakter bezwzględny

(konstrukcyjny), co oznacza, że nie podlegają one uzupełnieniu, a brak

któregokolwiek z nich czyni kasację niedopuszczalną.

W orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że brak

bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia stanowi wadę,

która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i wyklucza jej

uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –

OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należy traktować brak polegający na

nieprzedstawieniu w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. W

obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art.393 § 1 k.pc. - może

odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, bądź

gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, chyba że zaskarżone orzeczenie

oczywiście narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność postępowania ( art. 393 §

2 k.p.c.). Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest jej

istotnym elementem, którego brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują

przesłanki ustawowe dla poddania kasacji rozpoznaniu (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51 oraz z

dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01 – OSNC 2002/2/22).

W

tym

stanie

rzeczy

gdy

kasacja

nieprzytaczając

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie, jest dotknięta nieusuwalną wadą, należało orzec

jak w postanowieniu po myśli art. 393 7 § 2 k.p.c.