II UK 201/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 201/05

POSTANOWIENIE

Dnia 11 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Hajn

w sprawie z odwołania A. J.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W.

z udziałem C. Sp. z o.o. w W.

o objęcie ubezpieczeniem społecznym pracowników,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 kwietnia 2006 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 3 czerwca 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. w sprawie A.

J. z udziałem zainteresowanej C. Sp. z o.o. w W. przeciwko Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w W. o objęcie ubezpieczeniem

społecznym pracowników na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od

wyroku Sądu Okręgowego wyrokiem z 3 czerwca 2005 r. zmienił zaskarżony wyrok

i oddalił odwołanie.

Powódka zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną i wniosła o

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie apelacji pozwanego, zasądzenie

od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu według norm przepisanych, w

tym też kosztów postępowania apelacyjnego.

Jako podstawę skargi kasacyjnej autorka kasacji wskazała naruszenie prawa

materialnego, to jest art. 83 § 1 k.c. przez jego błędną wykładnię, art. 6 ust. 1 pkt 1,

8 ust. 1 i 3 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

przez nieuwzględnienie żądania powódki polegającego na ustaleniu, że we

wskazanym okresie podlegała obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. Zarzuciła

również naruszenie przepisów postępowania w zakresie, który miał istotny wpływ

na wynik sprawy, to jest art. 233 § 1 k.p.c. przez nadużycie swobodnej oceny

dowodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał

zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia

z uzasadnieniem stronie skarżącej. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało

doręczone pełnomocniczce skarżącej 18 lipca 2006 r. (k. 114). Skargę kasacyjna

skarżąca wniosła 19 września 2005 r., tj. w ostatnim dniu wskazanego wyżej

terminu z art. 3985 § 1 k.p.c. Pismo zawierające uzupełnienie skargi kasacyjnej

zostało wniesione do sądu drugiej instancji 27 września 2005 r. (k. 127), a więc po

upływie ustawowego terminu do wniesienia kasacji określonego w art. 398 5 § 1

k.p.c. W tej sytuacji nie może być one brane pod uwagę przy ocenie skargi z punktu

widzenia wymogów stawianych skardze kasacyjnej w art. 398 4 k.p.c. Ocena taka

może zatem dotyczyć jedynie skargi kasacyjnej wniesionej 19 września 2005 r.

Powyższa skarga nie odpowiada tym wymaganiom. Zgodnie z art. 3984 § 1

Skarga kasacyjna powinna zawierać, między innymi, oznaczenie orzeczenia, od

którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w

części (pkt. 1) oraz wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt.

3). Rozpatrywana skarga nie zawiera określenia, czy orzeczenie jest skarżone w

całości czy w części, jak również nie zawiera wniosku o jej przyjęcie do

rozpoznania, ani uzasadnienia takiego wniosku. Zgodnie z art. 398 6 § 2 k.p.c. brak

tego rodzaju jest nieusuwalny i prowadzi do odrzucenia kasacji bez wzywania

skarżącego do jego usunięcia. W związku z tym rozpatrywana skarga podlegała

odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji bez wzywania skarżącej do jej uzupełnienia.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 §

3 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.