Supreme Court orders Social Insurance Fund to pay legal costs for rejected social insurance appeal. Social Insurance Fund requested cost allocation; Supreme Court ruled in favor of the Fund. The court held that the Social Insurance Fund must bear the legal costs of the cassation proceedings. The court ruled that the Social Insurance Fund must pay the legal costs of the cassation proceedings. The court decided that the Social Insurance Fund must pay the legal costs of the cassation proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court issued a supplementary ruling to allocate legal costs in favor of the Social Insurance Fund. The Fund requested cost allocation after the Supreme Court rejected the company's cassation appeal without addressing expenses. The court applied Article 102 of the Code of Civil Procedure, rejecting the company's argument that multiple similar decisions should not multiply costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 351 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court may rule on legal costs in a supplementary decision when the main ruling omits such an order, and the party requesting it has a valid procedural basis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UK 146/17 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku W. Sp. z o.o. z siedzibą we W.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.z udziałem zainteresowanych M.J. i M.R.o ubezpieczenie społeczne,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 marca 2018 r.,wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we W. o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II UK 146/17 uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt II UK 146/17 w ten sposób, że dodaje pkt II o treści: "nie obciąża W. Spółki z o.o. we W. kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym".
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej W. Spółki z o.o. we W., nie orzekając o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony przeciwnej. Pismem z dnia 16 lutego 2018 r. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we W. wniósł o uzupełnienie postanowienia w powyższym zakresie, powołując się na złożenie stosownego wniosku w odpowiedzi na skargę kasacyjną.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu rentowego zgłosił następujące wnioski:
1) o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie:
3) o oddalenie skargi kasacyjnej;
4) o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Ponieważ Sąd Najwyższy nie orzekł w przedmiocie kosztów postępowania, przeto wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 31 stycznia 2018 r. jest uzasadniony w świetle art. 351 k.p.c. Orzeczenie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego oparto o odpowiednio stosowany art. 102 k.p.c., podzielając pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 11 maja 2012 r., I UZ 17/12 (OSNP 2013 nr 11-12, poz. 141), zgodnie z którym wydanie przez organ rentowy wielu decyzji dotyczących wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne osobno do każdego ubezpieczonego nie powinno przekładać się na zwielokrotnienie kosztów zastępstwa procesowego stron.
Należy zauważyć, że odmawiając przyjęcia do rozpoznania szeregu skarg kasacyjnych tego samego płatnika składek w sprawach o tożsamym stanie faktycznym i prawnym (II UK 661/16; II UK 697/16; II UK 110/17; II UK 125/17), Sąd Najwyższy zasądził na rzecz organu rentowego koszty zastępstwa procesowego wywołane ich wniesieniem w kwotach od 900 do 2.700 zł. Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji.