Free leave for a teacher serving as mayor does not count as special teaching work for early retirement.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding a teacher's claim to early retirement based on special teaching tenure. The applicant argued that his free leave while serving as mayor should count as special teaching work under the Teachers' Card Act, but the court found no legal basis for this classification. The court ruled that such administrative duties do not constitute teaching work and that the relevant labor law provision only applies to employment rights, not pension entitlements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1741 § 2 k.p.; Art. 88 ust. 1 ustawy o Karcie Nauczyciela: Free leave taken by a teacher to perform elected mayoral duties does not constitute special teaching work for the purpose of early retirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 13 stycznia 2005 r.
II UK 122/04
Urlop bezpłatny udzielony nauczycielowi przez szkołę na pełnienie z wyboru funkcji burmistrza lub jego zastępcy nie podlega na podstawie art. 1741 §
2 k.p. wliczeniu do okresu pracy w szczególnym charakterze nauczyciela, warunkującego uprawnienie do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 88 ust.
1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z
2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.). To samo dotyczy okresu odbywania wojskowego przeszkolenia studentów zgodnie z § 4 uchwały Nr 135 Rady Ministrów z
dnia 31 maja 1974 r. w sprawie szczególnych uprawnień osób objętych szkoleniem wojskowym studentów (M.P. Nr 22, poz. 128).
Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Beata
Gudowska, Andrzej Wasilewski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r.
sprawy z wniosku Henryka J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o prawo do emerytury, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku
Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2004 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy z wniosku Henryka J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W., wyrokiem z dnia 4 lutego 2004 r. [...] oddalił apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we
Wrocławiu z dnia 6 listopada 2001 r. [...], oddalającego odwołanie ubezpieczonego
od decyzji organu rentowego z dnia 2 października 2000 r., na podstawie której odmówiono mu ustalenia prawa do nauczycielskiej emerytury z powodu nieposiadania
20-letniego okresu pracy w charakterze nauczyciela.
W motywach tego rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny przejął jako własne ustalenia faktyczne poczynione w postępowaniu w pierwszej instancji, za wyjątkiem ustalenia dotyczącego okresu ostatniego zatrudnienia wnioskodawcy, które dotyczyło
okresu od dnia 9 października 1999 r. do dnia 23 czerwca 2000 r., a nie - jak przyjął
Sąd pierwszej instancji - od dnia 9 października 1999 r. do dnia 23 marca 2000 r.
Sąd Apelacyjny podzielił natomiast prawną kwalifikację tych ustaleń.
Wnioskodawca, urodzony w dniu 7 sierpnia 1950 r., wniosek o emeryturę złożył w dniu 26 czerwca 2000 r., wskazując staż ubezpieczeniowy wynoszący 26 lat, 3
miesiące i 12 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 2 miesiące i 21 dni okresów nieskładkowych. Pracę nauczycielską wykonywał przez 16 lat, 11 miesięcy i 24 dni w
Zespole Szkół Zawodowych w S. jako nauczyciel fizyki, a według świadectwa pracy
stosunek pracy „ustał w trybie art. 23 ustawy - Karta Nauczyciela w wyniku przejścia
na emeryturę”. W okresie od dnia 8 czerwca 1990 r. do dnia 29 października 1998 r.
wnioskodawca był w Urzędzie Miasta i Gminy w T. zatrudniony na stanowisku zastępcy burmistrza, a następnie burmistrza. Stosunek pracy został nawiązany na podstawie wyboru i rozwiązał się z upływem kadencji wskutek wygaśnięcia mandatu.
Jako burmistrz wnioskodawca od przejęcia szkół z dniem 1 stycznia 1993 r. przez
samorząd terytorialny sprawował nadzór nad działalnością szkół oraz innych placówek oświatowych w zakresie spraw finansowych i administracyjnych. W tym czasie
powód korzystał w Zespole Szkół Zawodowych w S. z bezpłatnego urlopu.
Prawo do emerytury przewidzianej w art. 88 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze
zm.) jest uzależnione od równoczesnego spełnienia przez nauczyciela trzech warunków: posiadania 30-letniego okresu zatrudnienia, posiadania w ogólnym stażu co
najmniej 20 lat wykonywania pracy w szczególnym charakterze oraz rozwiązania
stosunku pracy na swój wniosek lub w okolicznościach wskazanych w art. 20 ust. 1,
6 i 7 Karty. Poza sporem pozostaje, że wnioskodawca spełnił pierwszą i trzecią z
wyżej wymienionych przesłanek. Jeśli chodzi zaś o udowodnienie posiadania 20 lat
pracy w charakterze nauczyciela, to w ocenie Sądu warunek ten nie został spełniony.
Pracownik samorządowy, zatrudniony na stanowisku burmistrza nie należy bowiem
do osób wskazanych w art. 91a i 91b ustawy - Karta Nauczyciela, albowiem urząd
miasta (gminy) nie jest urzędem administracji rządowej, a sprawowany nadzór nad
szkołami nie stanowi nadzoru pedagogicznego. Zauważyć również należy, że zajmowane przez wnioskodawcę stanowisko burmistrza nie wymagało kwalifikacji pe-
dagogicznych. Zdaniem Sądu nie może jako okres pracy w szczególnym charakterze
zostać również potraktowany okres wojskowego przeszkolenia wnioskodawcy, które
przypadało od dnia 4 grudnia 1973 r. do dnia 23 czerwca 1974 r., albowiem w tym
czasie nie wykonywał on czynności związanych z pracą nauczycielską. Nie zmienia
to jednak faktu, że okres wojskowego przeszkolenia należy uwzględnić jako okres
składkowy.
Kasację od całości powyższego wyroku wniósł ubezpieczony, zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 88 i art. 91c ustawy - Karta Nauczyciela w
związku z art. 1741 § 2 k.p., wyrażające się w uznaniu, że „wynikająca z ww. przepisów wliczalność dotyczy uprawnień należnych w sferze prawa pracy, a nie odnosi się
do warunków nabywania prawa do emerytury, podczas gdy prawidłowa wykładnia
powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż uprawnienia pracownicze objęte
przepisem art. 1741 § 2 k.p. obejmują przede wszystkim prawo do wcześniejszej
emerytury, tzw. emerytury bez względu na wiek.” Ponadto zarzucił on naruszenie § 4
uchwały nr 135 Rady Ministrów z 31 maja 1974 r. w sprawie szczegółowych uprawnień osób objętych szkoleniem wojskowym studentów (M.P. Nr 22, poz. 128) na
skutek przyjęcia, że przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, podczas
gdy prawidłowa jego wykładnia z uwzględnieniem zasady ochrony i respektowania
praw słusznie nabytych nakazuje stosować go w niej. Na tej podstawie skarżący domagał się zmiany kwestionowanego orzeczenia, względnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja podlega oddaleniu, ponieważ nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Istota sporu sprowadza się w zasadzie do odpowiedzi na pytanie, czy okres pracy na
stanowisku burmistrza lub jego zastępcy, jak również okres odbywania wojskowego
przeszkolenia studentów może być - wskutek przyjęcia swoistej fikcji prawnej uznany za okres pracy nauczycielskiej w rozumieniu art. 88 ust. 1 Karty Nauczyciela.
Bezsporne było, że wnioskodawca udowodnił 16 lat, 11 miesięcy i 24 dni pracy w
zawodzie nauczyciela. Nie uwzględniono mu natomiast okresu od dnia 8 czerwca
1990 r. do dnia 29 października 1998 r., w którym wnioskodawca był zatrudniony
jako zastępca burmistrza, a następnie burmistrz Miasta i Gminy T. oraz okresu wojskowego przeszkolenia studentów od dnia 4 lipca 1973 r. do dnia 23 czerwca 1974 r.
Już na wstępie zauważyć trzeba, że uprawnienie do przejścia na emeryturę w
obniżonym wieku nie przysługuje wyłącznie tej grupie zawodowej. Przewidziane jest
ono również dla innych grup zawodowych, wskazanych w art. 32 ustawy z dnia 17
grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Wspólną cechą tych regulacji
jest uzależnienie nabycia prawa do wcześniejszego świadczenia od wykonywania
określonego rodzaju pracy przez czas wskazany w ustawie. Ustawodawca nie nawiązuje zatem do miejsca zatrudnienia, ale do jego charakteru. Oznacza to, że w
przypadku nauczyciela, powinien on wykazać dwudziestoletni okres pracy, w okresie
którego wykonywał obowiązki, o których mowa w art. 6 Karty Nauczyciela, a w
szczególności zadania dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze związane z powierzonym mu stanowiskiem nauczyciela. Tymczasem wnioskodawca był zatrudniony
jako zastępca burmistrza, a następnie burmistrz. Rodzaj pracy wykonywanej przez
wnioskodawcę nie pozwala na przyjęcie, że w zakresie jego obowiązków mieściły się
pozostałe czynności, o których mowa w art. 6 Karty Nauczyciela. Okoliczność sprawowania przez niego (jako burmistrza) nadzoru nad działalnością szkół i placówek
oświatowych po ich przejęciu przez samorząd terytorialny nie zmienia faktu, że nie
wykonywał on pracy nauczycielskiej w rozumieniu Karty Nauczyciela. Chybiona jest
również argumentacja ubezpieczonego, że w okresie sprawowania urzędu zastępcy
burmistrza, a następnie burmistrza, pozostawał na urlopie bezpłatnym u dotychczasowego pracodawcy, co zgodnie z art. 1741 § 2 k.p. podlega wliczeniu do okresu
pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy.
W trakcie wykonywania pracowniczego zatrudnienia mamy zatem do czynienia z
równoległym istnieniem dwóch stosunków prawnych: stosunku pracy oraz stosunku
ubezpieczenia społecznego, które wprawdzie są ze sobą funkcjonalnie powiązane,
lecz podlegają reżimowi dwóch różnych gałęzi prawa, to znaczy prawa pracy i prawa
ubezpieczeń społecznych. Treść art. 1741 § 2 k.p. ma zatem znaczenie wyłącznie dla
oceny uprawnień pracownika wobec pracodawcy, a więc związanych z istnieniem
stosunku pracy, albowiem ustawodawca nie użył tam wyrażenia „od którego zależą
uprawnienia emerytalne”, które mogłoby wskazywać na konieczność uwzględnienia
takiego okresu przy ustalaniu uprawnień do świadczeń z tytułu ubezpieczeń społecznych, ale wyraźnie wskazał na uprawnienia pracownicze wobec dotychczasowego
pracodawcy. Rozszerzenie zakresu stosowania niniejszej normy prawnej na przypadki związane z ustalaniem prawa do wcześniejszej emerytury jest zatem nieuza-
sadnione. Już na marginesie wskazać trzeba, że uprawnienie do wcześniejszej emerytury jest swoistym przywilejem przysługującym osobom, które przez określony czas
wykonywały pracę w tzw. szczególnych warunkach lub charakterze. Uznanie pracy
burmistrza za tego typu pracę wymagałoby zatem bezpośredniej regulacji ustawowej,
której w tym przypadku nie ma.
Podobny problem dotyczy uznania okresu studenckiego przeszkolenia wojskowego, na co prawidłowo wskazał w uzasadnieniu Sąd Apelacyjny. Kasacyjny zarzut
naruszenia § 4 uchwały nr 135 Rady Ministrów z 31 maja 1974 r. w sprawie szczegółowych uprawnień osób objętych szkoleniem wojskowym studentów nie jest uzasadniony, albowiem uchwała ta utraciła moc w dniu 1 września 1979 r., a organ rentowy wydaje decyzję biorąc pod uwagę stan prawny obowiązujący w dniu jej wydania. Dlatego zastosowanie znajdował w tym przypadku art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z
dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie z którym okres odbywania czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy jej równorzędne albo okresy zastępczych form tej służby stanowią
okresy składkowe. Norma ta nakazuje zatem okres przeszkolenia wojskowego po
studiach uwzględniać jedynie w ogólnym stażu emerytalnym jako okres składkowy,
ale nie jako okres pracy w szczególnym charakterze nauczyciela.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 12 k.p.c. orzekł
jak w sentencji.