II UK 112/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 112/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Hajn

w sprawie z wniosku J. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.

o jednorazowe odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2006 r.,

kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w G.

z dnia 9 czerwca 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. w sprawie J. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o jednorazowe

odszkodowanie wyrokiem z 9 czerwca 2004 r. oddalił apelację ubezpieczonego.

W kasacji pełnomocnik skarżącego zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w

całości zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, to jest art. 233 § 1 k.p.c.

poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, a

także o uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w S. z 14

stycznia 2004 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd

pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest szczególnym środkiem odwoławczym, służącym głównie interesowi

publicznemu

przez

zapewnienie

jednolitości

wykładni

oraz

wkład

Sądu

Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji, co znajduje wyraz w okolicznościach

uzasadniających odmowę jej przyjęcia wskazanych w art. 393 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

(np. postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99,

OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147). W związku z tym art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. nakłada

na sporządzającego kasację obowiązek przytoczenia okoliczności uzasadniających

jej merytoryczne rozpoznanie.

Pełnomocnik skarżącego wskazuje, że „zachodzi okoliczność uzasadniająca

kasację oparta na przesłance art. 393 § 1 k.p.c gdyż w świetle zwiększonej roli

zasady kontradyktoryjności na podstawie art. 232 k.p.c. należy rozstrzygnąć

zagadnienie prawne, na ile zmiany te mogą wpływać na swobodną ocenę dowodów

wyrażona w art. 233 § 1 k.p.c.” Autor kasacji nie wskazał jednak, jak podniesione

zagadnienie prawne wiąże się ze sprawą, z której wywiedziono kasację, jak

również w ogóle nie uzasadnia, dlaczego zagadnienie to przemawia za przyjęciem

kasacji do rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia kasacji do

rozpoznania na podstawie art. 393 k.p.c. i art. 3937 § 1 k.p.c.