II PZ 68/05 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 13 lutego 2006 r.

II PZ 68/05

Błędnie nazwany element skargi kasacyjnej, w którym wskazuje się, że

skarżącemu chodzi o to, aby Sąd Najwyższy rozpoznał skargę, powinien być

potraktowany jako wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania (art. 398 § 1 pkt 3

k.p.c.).

Przewodniczący SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk

(sprawozdawca), Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego

2006 r. sprawy z powództwa Danuty Ś. przeciwko Ministrowi Zdrowia, Narodowemu

Funduszowi Zdrowia - W. Oddziałowi Wojewódzkiemu w P. o wynagrodzenie, odprawę i odszkodowanie, na skutek zażalenia strony pozwanej Narodowego Funduszu Zdrowia W. Oddziału Wojewódzkiego w P. na postanowienie Sądu Okręgowego

w Poznaniu z dnia 23 września 2005 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 września 2005 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu odrzucił skargę pozwanego Narodowego

Funduszu Zdrowia W. Oddziału Wojewódzkiego w P. od wyroku tego Sądu z dnia 13

maja 2005 r. Sąd ustalił, że skarga nie zawiera uzasadnionego wniosku o przyjęcie

jej do rozpoznania. Nie został zatem spełniony określony w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

wymóg, którego niezachowanie powoduje z mocy art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucenie

skargi kasacyjnej.

Postanowienie to pozwany zaskarżył zażaleniem wnosząc o jego uchylenie.

Zarzucił on, że określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie zostało spełnione.

Pełnomocnik pozwanego w petitum skargi kasacyjnej użył sformułowania „wnoszę

skargę kasacyjną” rozumiejąc w ten sposób „wniosek”, o którym mowa w powołanym

przepisie. Ponadto skarżący wyodrębnił w osobnym punkcie przyczyny uzasadniające rozpoznanie skargi kasacyjnej, wskazując na występowanie istotnego zagadnienia prawnego. Skarżący posłużył się zwrotem „okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, który jest rodzajowo tożsamy z „uzasadnieniem wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania. Występująca między tymi sformułowaniami różnica redakcyjna ma wyłącznie znaczenie stylistyczne”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 3984 k.p.c. określa wymogi formalne jakim powinna odpowiadać

skarga kasacyjna. W § 1 tego artykułu określone są bezwzględne wymagania, co do

których ewentualne braki nie mogą być uzupełnione po upływie terminu do wniesienia skargi, natomiast w § 2 określone są wymagania, które w wypadku braku ich

spełnienia mogą być uzupełnione na wezwanie sądu. Zachowanie tych wymagań

formalnych jest badane przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 398 6 k.p.c.

Zgodnie z § 1 i 2 tego przepisu sąd wzywa stronę do uzupełnienia braków skargi niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 2 k.p.c., natomiast w przypadku

stwierdzenia braków co do wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. sąd drugiej

instancji odrzuca skargę.

Bezwzględne wymagania skargi kasacyjnej określone są w czterech punktach

art. 3984 § 1 k.p.c. i są następujące: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1),

przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (pkt 2), wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej sąd

drugiej instancji bada, czy wszystkie wymienione elementy zostały zawarte w skardze. Wskazany przepis w punkcie 3 wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem stanowił odrębny element pisma. Zarówno ten wymóg

jak i pozostałe określone w art. 3984 § 1 k.p.c. wymagania mają charakter czysto

formalny. Ich spełnienie bada sąd drugiej instancji, którego kontrola ogranicza się do

sprawdzenia, czy wszystkie określone w przepisie elementy znalazły się w skardze

kasacyjnej.

W niniejszej drodze wnoszący ją pełnomocnik pozwanego użył sformułowania

„wnoszę skargę kasacyjną”, po czym następuje oznaczenie zaskarżonego wyroku i

przytoczenie podstaw kasacyjnych. Kolejny element skargi został zatytułowany

„przedstawiam następujące okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, a

ostatni zawiera wnioski o zmianę, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku.

Zdaniem skarżącego ten trzeci element powinien być uznany za wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Zawarte zostało w nim między

innym następujące sformułowanie: „rozpoznając skargę kasacyjną Sąd Najwyższy

ukształtuje relacje pomiędzy organami nadzoru i zarządzania nad systemem ochrony

zdrowia; ponadto rozpoznanie skargi usunie stan niepewności w zakresie oceny relacji pomiędzy przepisami o charakterze władczym, traktując o czynnościach z zakresu prawa pracy, podejmowanych przez inne osoby niż pracodawca, o których

mowa w art. 31 k.p.”. Sformułowanie to może być potraktowane jako wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania mimo jego błędnego zatytułowania, skoro wyraźnie się w nim wskazuje, że skarżącemu chodzi o to, aby Sąd Najwyższy rozpoznał skargę. Od strony formalnej skarga kasacyjna spełnia więc wszystkie określone

w art. 3984 § 1 k.p.c. wymagania i nie było podstaw do jej odrzucenia.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.