II PZ 63/05 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 18 stycznia 2006 r.

II PZ 63/05

Nie podlega odrzuceniu skarga kasacyjna, w której mimo braku wyodrębnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest

sformułowane istotne zagadnienie prawne i jego uzasadnienie.

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie:SN Zbigniew Hajn, SA

Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia

2006 r. sprawy z powództwa Aleksandry K. przeciwko Uniwersytetowi S. w S. o dopuszczenie do pracy, wynagrodzenie, na skutek zażalenia powódki na postanowienie

Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 29

września 2005 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2005r. oddalił apelację powódki Aleksandry K. od wyroku, który oddalił jej powództwo o dopuszczenie

do pracy i o wynagrodzenie. Zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 398 6 §

2 w związku z art. 3984 § 1 k.p.c. odrzucił jej skargę kasacyjną z braku w niej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia.

W zażaleniu powódka zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, art.

398 § 1 pkt 3 k.p.c., poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zamieszczenie w skardze kasacyjnej zwrotu, iż „w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania” oraz uzasadnienie tego wniosku, nie stanowi wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i

jego uzasadnienia oraz art. 3986 § 2 k.p.c., poprzez niewłaściwe zastosowanie i w

konsekwencji błędne przyjęcie, że skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o przyjęcie

jej do rozpoznania i jego uzasadnienia; 2. naruszenie prawa materialnego, art. 60 w

związku z art. 65 k.c., poprzez ich „niewłaściwe niezastosowanie” i błędne uznanie,

że powódka nie złożyła wniosku, o którym mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skoro

zawierając w skardze kasacyjnej wskazanie na istotne zagadnienie prawne w sposób

co najmniej dostateczny wyraziła wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej, a następnie uzasadniła ten wniosek. Na tej podstawie wniosła o uchylenie postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. Stanowisko

Sądu Okręgowego jest zasadne, gdy stwierdza, że brak jednego z elementów skargi

kasacyjnej wymienionych w przepisie art. 3984 § 1 k.p.c. stanowi brak istotny, niepodlegający uzupełnieniu i powodujący jej odrzucenie. Ma też rację, gdy stwierdza,

że w skardze kasacyjnej nie ma redakcyjnego wyodrębnienia wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia.

Jednakże skarga kasacyjna ma znaczenie jako całość i tu nie można nie

twierdzić, że wniosek skargi kasacyjnej o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, nie służą ocenie czy skarga kasacyjna podlega przyjęciu do rozpoznania

przez Sąd Najwyższy według jednej z okoliczności wymienionych w art. 398 9 § 1

k.p.c. Okoliczności te to: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego,

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania lub to, że

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli więc skarga kasacyjna pomimo braku wniosku z art. 3984 § 1 pkt 3

k.p.c. w swej treści wskazuje na sformułowane istotne zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a tak niewątpliwie skarga kasacyjna powódki

czyni (strona 2), to nie można było przyjąć, że faktycznie nie zawierała wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia.

Rola Sądu drugiej instancji nie ogranicza się więc tylko do formalnego sprawdzenia redakcji skargi kasacyjnej. Choć nie ocenia jej merytorycznie, to nie może

pominąć w niej treści, która w ocenie strony jest okolicznością z art. 398 9 k.p.c.,

zwłaszcza gdy chodzi o przedstawienie istotnego zagadnienia prawnego i literalne

jego wyeksponowanie. Jeżeli więc skarga kasacyjna powołuje się na istnienie istotnego zagadnienia prawnego, to jednocześnie wskazuje, że z tej przyczyny Sąd Naj-

wyższy winien przyjąć ją do rozpoznania, a zarazem, że jest to wniosek o jej przyjęcie i jego uzasadnienie (art. 3989 § 1 pkt 1 i art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Natomiast zarzut zażalenia naruszenia prawa materialnego był nieprawidłowy,

gdyż czynność procesowa jaką jest wniesienie skargi kasacyjnej nie jest czynnością

prawną w rozumieniu art. 56 k.c., stąd nie miały zastosowania przepisy art. 60 i 65

k.c.

Z tych motywów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na mocy art. 398 15 § 1

w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.