II PZ 46/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PZ 46/11

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSA Maciej Piankowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa S. J.

przeciwko M. Sp. z o.o. z siedzibą w .

o odszkodowanie, wynagrodzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 lutego 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu

Okręgowego w P.

z dnia 13 maja 2011 r.

uchyla zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym

kosztów zastępstwa procesowego i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu

sądowi

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania

zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 13 maja 2011 r. Sąd

Okręgowy Sąd Pracy w P. kosztami postępowania apelacyjnego obciążył powoda

S. J.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy wskazał, że apelację

powoda oddalił i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98

k.p.c.) kosztami postępowania drugoinstancyjnego obciążył stronę powodową w

zakresie przez nią poniesionym.

Zażalenie

na

powyższe

postanowienie

Sądu

Okręgowego

wniósł

pełnomocnik pozwanego „M.” Spółka z o.o. w P. w części, to jest w zakresie, w

jakim Sąd II instancji nie zasądził od powoda na rzecz pozwanego kosztów

zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, zarzucając naruszenie

prawa procesowego - art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię i

przyjęcie, że powód zobowiązany był jedynie do uiszczenia kosztów w zakresie

przez niego poniesionym podczas, gdy powód jako strona przegrywająca sprawę oprócz obowiązku pokrycia kosztów w zakresie przez niego poniesionym - jest

zobowiązany również do zapłaty na rzecz pozwanego jako strony wygrywającej

kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej ochrony, do których

zaliczyć należy również - w przypadku strony reprezentowanej przez adwokata wynagrodzenie

w

wysokości

nie

niższej

niż

stawki

opłat

określone

w

rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi

zmianami).

Pełnomocnik pozwanego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez

zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego 2-krotności minimalnej stawki

wynagrodzenia – to jest kwoty 1.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu apelacyjnym, a ponadto zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego

kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Według art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które

nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy postanowił kosztami postępowania apelacyjnego obciążyć

powoda. Sentencja tego orzeczenia nie jest w pełni jasna, gdyż nie wiadomo, czy

rozstrzygnięciem tym objęto także wydatki poniesione przez stronę pozwaną, w tym

także koszty zastępstwa procesowego poniesione w postępowaniu apelacyjnym.

Także uzasadnienie tego rozstrzygnięcia nie usuwa powyższych wątpliwości, gdyż

Sąd Okręgowy wskazał na zastosowanie zasady odpowiedzialności za wynik

procesu (art. 98 k.p.c.), która na stronę przegrywającą sprawę nakłada obowiązek

zwrotu przeciwnikowi na jego żądanie kosztów niezbędnych do celowego

dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Jednocześnie jednak Sąd

Okręgowy zawarł stwierdzenie, że kosztami postępowania drugoinstancyjnego

obciąża „stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym”, co z kolei może

sugerować, że Sąd nie uwzględnił wniosku strony pozwanej o zasądzenie od

powoda poniesionych przez tę stronę kosztów procesu, ale nie dał temu wyrazu w

uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a tym samym rozstrzygnięcie to nie

poddaje się kontroli. Należy zauważyć, że Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 30

listopada 2011 r., III CZP 69/11, przyjął, że w razie nieuwzględnienia wniosku o

przyznanie kosztów procesu w całości, zbędne jest orzekanie o oddaleniu tego

wniosku w pozostałej części.

Wobec powyższych niejasności zakresu rozstrzygnięcia zaskarżonego

postanowienia Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie było dopuszczalne (strona

pozwana posiada gravamen, jak również istnieje orzeczenie objęte zaskarżeniem)

i zasługiwało na uwzględnienie.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie

art. 39815 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 39821 k.p.c.