II PZ 43/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PZ 43/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

SSA Maciej Piankowski

w sprawie z powództwa M/ B.

przeciwko E/ S.A

o odszkodowanie, zobowiązanie do zamieszczenia w świadectwie pracy określonej

informacji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 stycznia 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu

Okręgowego […]

z dnia 2 września 2011 r.,

zmienia zaskarżone postanowienie i dodatkowo zasądza od

pozwanej E. S.A. na rzecz powoda M. B. kwotę 900 zł

(dziewięćset) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz

kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

M. B. w pozwie przeciwko ENEA S.A. wniósł o zasądzenie odszkodowania w

wysokości 11.800 zł, odpowiadającego jednomiesięcznemu wynagrodzeniu za

rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o

rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przy czym w toku sprawy rozszerzył

żądanie, domagając się zasądzenia od pozwanej dodatkowo kwoty 30.000 zł

tytułem utraty spodziewanego zarobku w związku z wycofaniem się nowego

pracodawcy z wcześniejszej propozycji zatrudnienia.

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r. zasadził od pozwanego na

rzecz powoda żądaną pierwotnie kwotę 11.800 zł tytułem odszkodowania na

podstawie art. 56 w związku z art. 58 k.p. oraz kwotę 10.700 zł tytułem

odszkodowania uzupełniającego. W pozostałym zakresie powództwo oddalił, a

koszty procesu miedzy stronami wzajemnie zniósł.

Wyrokiem z dnia 2 września 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację

pozwanego, „obciążając go kosztami postępowania odwoławczego w zakresie

poniesionym i z tego tytułu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł”.

Za podstawę orzeczenia o kosztach przyjął art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 12 ust. 1 pkt

1 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.

Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W uzasadnieniu powołał się na uchwałę składu siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2011 r. (I PZP 6/10, OSNP 2011 nr

21-22, poz. 268).

Powód wniósł zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania w części, w

jakiej Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach zastępstwa procesowego wynikających

z żądania zasądzenia odszkodowania uzupełniającego w kwocie 10.700 zł. Zarzucił

naruszenie § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w związku z § 6 pkt 5

rozporządzenia oraz § 12 ust. 1 pkt 2 wynikające z nieuwzględnienia żądania

powoda zasądzenia odszkodowania uzupełniającego na podstawie przepisów

prawa cywilnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W uchwale z dnia 24 lutego 2011 r. (I PZP 6/10, OSNP 2011 nr 21-22, poz.

268), na którą powołał się Sąd drugiej instancji w związku z orzeczeniem o zwrocie

kosztów postępowania apelacyjnego, Sąd Najwyższy rozstrzygnął kwestię

podstawy prawnej zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa

prawnego w sprawie o odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 § 1 w związku z

art. 58 k.p. Nadał moc zasady prawnej stwierdzeniu, że w takim wypadku

obowiązuje stawka minimalna opłaty określona w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), obejmująca

prowadzenie sprawy o nawiązanie umowy o pracę, uznanie wypowiedzenia umowy

o pracę za bezskuteczne, przywrócenie do pracy lub ustalenie sposobu ustania

stosunku pracy.

Inny był przedmiot sprawy wytoczonej przez skarżącego, którego roszczenia

obejmowały odszkodowanie na podstawie art. 56 w związku z art. 58 k.p. oraz

osobne żądanie odszkodowania tytułem utraty spodziewanego zarobku w związku

z wycofaniem się nowego pracodawcy z wcześniejszej propozycji zatrudnienia.

Tego rodzaju żądanie nie jest żądaniem alternatywnym, o którym orzekał Sąd

Najwyższy w cytowanych uchwałach, lecz takim, które może być zgłoszone w

odrębnym pozwie (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 listopada 2007

r., SK 18/05, OTK-A 2007 nr 10, poz. 128). Dochodzenie tego roszczenia w sprawie

objętej wyrokiem z dnia 2 września 2011 r. Sądu Okręgowego w P. uzasadnia – na

podstawie art. 98 § 1 k.p.c. – uwzględnienie w rozstrzygnięciu o kosztach procesu

należnych od strony przegrywającej sprawę zwrotu poniesionych przez nią kosztów

niezbędnych i celowych, w tym kosztów reprezentowania przez adwokata, według

stawek określonych w odrębnych przepisach (art. 98 § 3 k.p.c.).

W sprawie, w której pracownik odwołuje się od rozwiązania umowy o pracę

oraz żąda odszkodowania na podstawie art. 415 k.c. w związku z art. 300 k.p. zwrot

kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw obejmuje opłaty za

czynności adwokackie ustalone na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu.

Skoro stawki minimalne, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie opłat

za czynności adwokackie, ustala się według kryterium wartości przedmiotu sprawy

lub rodzaju sprawy, to wynagrodzenie pełnomocnika występującego w sprawie o

odszkodowanie na podstawie prawa cywilnego obok odszkodowania należnego na

podstawie kodeksu pracy jest w pierwszej kolejności powiązane z wartością

przedmiotu sprawy (§ 12 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia). W sprawach z zakresu

prawa pracy o wynagrodzenie za pracę lub odszkodowanie – inne niż wymienione

w § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia – stawki minimalne wynoszą 75% stawki

obliczonej na podstawie § 6 od wartości wynagrodzenia lub odszkodowania

będącego

przedmiotem

sprawy,

skoro

zatem

tytułem

odszkodowania

uzupełniającego strona pozwana uległa co do kwoty 10.700 zł, wynagrodzenie

pełnomocnika strony wygrywającej w postępowaniu apelacyjnym przed Sądem

Okręgowym, który prowadził sprawę także przed Sądem pierwszej instancji,

powinno wynieść 900 zł i taką kwotę Sąd Najwyższy ujął w postanowieniu

wydanym na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39816 k.p.c.).

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 §

1 k.p.c. w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w

sprawie opłat za czynności adwokackie.