II PZ 33/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PZ 33/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt (przewodniczący)

SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

SSA Jolanta Frańczak

w sprawie z powództwa D. K.

przeciwko Urzędowi Gminy N.

o wydanie tytułu wykonawczego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 listopada 2011 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 12 lipca 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 12 lipca 2011 r. odmówił

sporządzenia uzasadnienia do swojego postanowienia z 5 maja 2011 r., w którym

jako sąd drugiej instancji nie uwzględnił w części wniosku powódki D. K. o nadanie

klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Rejonowego w P. z 24 maja 2007 r. oraz

wyrokowi Sądu Okręgowego z 8 maja 2008 r. Powódka wniosła o sporządzenie

uzasadnienia tego postanowienia. Podstawę odmowy sporządzenia uzasadnienia

stanowiły przepisy art. 357 § 2, art. 7674 § 1, art. 795 § 1 k.p.c. Postanowienie z 5

maja 2011 r. zostało wydane na posiedzeniu niejawnym i dlatego Sąd odmówił

sporządzenia jego uzasadnienia, gdyż postanowienie to nie podlega zaskarżeniu.

W zażaleniu, powołując w podstawie przepisy art. 394 1 § 2 k.p.c. w związku

z art. 394 pkt 7 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie postanowienia z 12 lipca 2011

r. W uzasadnieniu zarzuciła, że postanowienie odmawiające sporządzenia

uzasadnienia

postanowienia

oddalającego

wniosek

o

nadanie

klauzuli

wykonalności jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, gdyż

odmowa sporządzenia uzasadnienia uniemożliwia jej złożenie zażalenia na

oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności i powódce nie przysługują już

żadne inne środki ochrony prawnej w jakimkolwiek postępowaniu, w szczególności

w postępowaniu egzekucyjnym, którego nie może wszcząć z braku klauzuli

wykonalności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek zażalenia o uchylenie postanowienia z 12 lipca 2011 r.,

odmawiającego sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 5 maja 2011 r. w

sprawie nadania klauzuli wykonalności nie podlega rozpoznaniu, gdyż samo

zażalenie jest niedopuszczalne i dlatego zostało odrzucone.

Przede wszystkim nie zachodzi sytuacja z art. 394 pkt 7 k.p.c., gdyż

zażalenie skierowane jest do postanowienia Sądu drugiej a nie pierwszej instancji.

Postanowienia sądu drugiej instancji podlegają zaskarżeniu zażaleniem tylko

w przypadkach ściśle określonych w art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c.

Przepis art. 3941 § 2 k.p.c. nie stanowi podstawy prawnej zażalenia.

Nieuprawnione jest założenie, iż „postanowienie odmawiające sporządzenia

uzasadnienia

postanowienia

oddalającego

wniosek

o

nadanie

klauzuli

wykonalności jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie”.

Nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie postanowienie

sądu co do nadania albo odmowy nadania klauzuli wykonalności. Postanowienie

kończące postępowanie w sprawie to postanowienie zamykające drogę do wydania

wyroku, czyli rozstrzygnięcia sprawy. W postępowaniu o nadanie klauzuli

wykonalności sprawa jest już rozstrzygnięta, wszak klauzulę nadaje się tytułowi

egzekucyjnemu kończącemu sprawę. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości

stanowisko, że postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności nie jest

postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (por. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 14 listopada 1996 r., I CKN 7/96, OSNC 1997 nr 3, poz. 31; z 28

listopada 2001 r., V CZ 253/01, LEX nr 688865; z 27 stycznia 2006 r., III CZ

107/05, LEX nr 191261; a także uchwały składu siedmiu sędziów z 6 października

2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001 nr 2, poz. 22 oraz z 5 czerwca 2008 r., III CZP

142/07, OSNC 2008 nr 11, poz. 122). Konsekwentnie, przyjmując tą samą

argumentację, nie można uznać również za postanowienie kończące postępowanie

w sprawie postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia postanowienia

sądu co do nadania albo odmowy nadania klauzuli wykonalności (art. 357 § 2

k.p.c.).

Niezależnie, postępowanie dotyczące nadania klauzuli wykonalności oparte

jest na szczególnej regulacji, która

jednoznacznie określa, że choć wniosek o

nadanie klauzuli wykonalności może zostać rozpoznany przez sąd pierwszej albo

drugiej instancji, to zażalenie przysługuje tylko na postanowienie sądu pierwszej

instancji (art. 7674 § 1 k.p.c. i art. 795 § 1 k.p.c.). Innymi słowy bez szczególnej

regulacji nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie co do nadania klauzuli

wykonalności

wydane

przez

sąd

drugiej

instancji

(postanowienie

Sądu

Najwyższego z 2 października 2007 r., II CZ 73/07, OSNC 2008 nr 3, poz. 76).

Kwestia powyższa stanowi tylko dodatkową argumentacji, gdyż w tej sprawie

zażalenie zostało wniesiono na postanowienie z 12 lipca 2011 r. odmawiające

sporządzenia

uzasadnienia

postanowienia

odmawiającego

nadania

klauzuli

wykonalności (art. 357 § 2 k.p.c.). Postanowienie to nie może być uznane za

postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie w

rozumieniu art. 3941 § 3 k.p.c. i dlatego było niedopuszczalne.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 373 k.p.c. w

związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.