Legislator Case Law & Legislation
II PZ 29/09 AI generated

II PZ 29/09 · Sąd Najwyższy

Case Number II PZ 29/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia 18 listopada 2008 r., którym oddalono apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 22 września

Legislator headnote

AI generated

art. 30 § 1 pkt 1 k.p, art. 39821 k.p.c, art. 373 k.p.c; II PZ 29/09 · Sąd Najwyższy: z dnia 18 listopada 2008 r., którym oddalono apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 22 września

Keywords

AI generated
art. 30 § 1 pkt 1 k.p art. 39821 k.p.c art. 373 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 30 § 1 pkt 1 k.p
art. 39821 k.p.c
w związku z art. 39821 k.p.c.
art. 373 k.p.c
oraz w związku z art. 373 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II PZ 29/09

POSTANOWIENIE

Dnia 20 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z. C.

przeciwko PKP CARGO S.A. Zakładowi Taboru w C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 stycznia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt II BP 5/09,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 8 października 2009 r. w sprawie II BP

5/09 odrzucił skargę pozwanej PKP CARGO S.A. Zakładu Taboru w C. o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego –

Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia 18 listopada 2008 r., którym

oddalono apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 22 września

2008 r. zasądzającego na rzecz powódki Z. C. kwotę 1.434,75 zł wraz z odsetkami.

W dniu 23 listopada 2009 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego zażalenie na

postanowienie z dnia 8 października 2009 r odrzucające skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, sporządzone przez pełnomocnika

strony pozwanej. Skarżący zarzucił „błędne przyjęcie przez Sąd, iż w treści skargi

nie powołano przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

podczas gdy z treści skargi wynika, iż zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art.

30 § 1 pkt 1 k.p.” i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyjęcie

skargi do merytorycznego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kodeks postępowania cywilnego ustanawia jednolity system zaskarżania

orzeczeń

sądowych

w

sprawach

cywilnych,

opierający

się

na

zasadzie

dwuinstancyjności. Przeciwko prawomocnym orzeczeniom Sądu drugiej instancji

może być nadto skierowana do Sądu Najwyższego skarga kasacyjna (art. 398 1 § 1

k.p.c.), albo zażalenie (art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c.), które to środki odwoławcze mają

charakter nadzwyczajny. Dopuszczalność poszczególnych środków odwoławczych

lub zaskarżenia oraz ich warunki są w sposób wyczerpujący unormowane w

przepisach postępowania cywilnego, a zatem ich wniesienie jest możliwe tylko

wówczas, gdy Kodeks dopuszcza od danego rodzaju orzeczenia oznaczony środek

odwoławczy, czy inny środek zaskarżenia. Przepisy Kodeksu postępowania

cywilnego

nie

przewidują

możliwości

wniesienia

jakiegokolwiek

środka

odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego, a zatem zażalenie sporządzone

przez pełnomocnika pozwanego jako skierowane przeciwko postanowieniu Sądu

Najwyższego jest niedopuszczalne, wobec czego podlega odrzuceniu (art. 394 1 § 3

w związku z art. 39821 k.p.c. oraz w związku z art. 373 k.p.c.).