Legislator Case Law & Legislation
II PZ 26/11 AI generated

II PZ 26/11 · Sąd Najwyższy

Case Number II PZ 26/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

rozpoznaniu apelacji powoda G. G., zmienił wyrok Sądu Rejonowego IV Wydziału odsetkami od dnia 24 maja 2008 r. do dnia 19 maja 2011 r. i nadal ustawowe do

Legislator headnote

AI generated

art. 98 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c; II PZ 26/11 · Sąd Najwyższy: rozpoznaniu apelacji powoda G. G., zmienił wyrok Sądu Rejonowego IV Wydziału odsetkami od dnia 24 maja 2008 r. do dnia 19 maja 2011 r. i nadal ustawowe do

Keywords

AI generated
art. 98 k.p.c art. 108 § 1 k.p.c art. 98 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 98 k.p.c
prawnego za obie instancje (punkt II wyroku) - na podstawie art. 98 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c
związku z art. 108 § 1 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
zwrotu których na mocy art. 98 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II PZ 26/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa G. G.

przeciwko Bankowi Zachodniemu WBK SA

o wynagrodzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 października 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w pkt. II wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 19 maja 2011 r.,

uchyla zawarte w pkt III zaskarżonego wyroku postanowienie

o kosztach postępowania i w tym zakresie sprawę przekazuje

Sądowi

Okręgowemu w

pozostawiając

temu

W. do

Sądowi

ponownego

rozpoznania,

orzeczenie

o

kosztach

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 maja 2011 r. Sąd Okręgowy Wydział VII Pracy, po

rozpoznaniu apelacji powoda G. G., zmienił wyrok Sądu Rejonowego IV Wydziału

Pracy Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 stycznia 2011 r., oddalający powództwo

przeciwko Bankowi Zachodniemu WBK S.A. o wynagrodzenie, w ten sposób, że

zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 56.850 zł brutto wraz z ustawowymi

odsetkami od dnia 24 maja 2008 r. do dnia 19 maja 2011 r. i nadal ustawowe do

dnia zapłaty (punkt I wyroku), a także zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę

9.753 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa

prawnego za obie instancje (punkt II wyroku) - na podstawie art. 98 k.p.c. w

związku z art. 108 § 1 k.p.c. w związku z § 12 ust. 1 pkt 2, § 6 pkt 5 i § 13 ust. 1 pkt

1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.). Sąd wskazał, że na kwotę 9.753 zł składają się koszty zastępstwa

procesowego w pierwszej instancji 2.700 zł, koszty zastępstwa procesowego za

drugą instancję 1.350 zł, zwrot opłat od pozwu i apelacji po 2.843 zł oraz opłaty od

pełnomocnictwa 17 zł.

W zażaleniu na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie II

wyroku - w części dotyczącej przyznania powodowi kosztów zastępstwa

procesowego w pierwszej instancji w kwocie 2.700 zł oraz kosztów poniesionej

opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, strona pozwana domagała się

uchylenia zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części,

tj. ponad kwotę

7.036 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa

prawnego za drugą instancję i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego

rozpoznania, ewentualnie zmiany zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej

części przez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 7.036 zł

tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego tylko

za drugą instancję, w miejsce kwoty 9.753 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania,

w tym kosztów zastępstwa prawnego za obie instancje, a także zasądzenia od

powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym

kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wnosząca zażalenie twierdzi, że zaskarżone orzeczenie narusza art. 98 § 1 i

3 k.p.c., ponieważ powód przed Sądem pierwszej instancji nie był reprezentowany

przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem nie było podstaw do przyznania mu

zwrotu kwoty 2.700 zł tytułem nieponiesionych przez niego kosztów obrony w

pierwszej instancji. Powód był reprezentowany przez radcę prawnego dopiero

przed Sądem drugiej instancji, tym samym do kosztów jego celowej obrony mogą

być zaliczone wyłącznie koszty zastępstwa procesowego za drugą instancję.

Ponadto, w ocenie wnoszącej zażalenie, poniesienie przez powoda wydatku

na pokrycie opłaty skarbowej, do której nie był zobowiązany w procesie, nie

powinno być uznane za wydatek niezbędny do celowego dochodzenia praw.

Stosownie bowiem do art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o

opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.), opłacie tej nie podlega

złożenie pełnomocnictwa w sprawie zatrudnienia oraz wynagrodzeń za pracę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się uzasadnione. Potwierdziły się zarzuty zażalenia,

ponieważ ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie

wynika, że w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji powód nie był

reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem nie poniósł w tym

zakresie kosztów. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez

powoda radcy prawnemu S. K.

z 31 stycznia 2011 r. Skoro ten profesjonalny

pełnomocnik powoda został ustanowiony już po zakończeniu postępowania przed

Sądem pierwszej instancji, to nie było podstaw do zasądzenia od strony pozwanej

na rzecz powoda kwoty 2.700 zł tytułem kosztów zwrotu kosztów zastępstwa

procesowego w pierwszej instancji.

Uzasadniony był także drugi zarzut zażalenia. Z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy

o opłacie skarbowej jednoznacznie wynika, między innymi, że złożenie dokumentu

stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa albo jego odpisu w sprawach

zatrudnienia i wynagrodzeń za pracę nie podlega opłacie skarbowej. Dlatego nie

można uznać, aby poniesiona przez powoda opłata skarbowa od pełnomocnictwa,

do której uiszczenia nie był zobowiązany (na podstawie odrębnych przepisów),

stanowiła koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, do

zwrotu których na mocy art. 98 § 1 k.p.c. zobowiązana jest strona przegrywająca

sprawę.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.