II PZ 18/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PZ 18/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maciej Pacuda (przewodniczący)

SSN Roman Kuczyński

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa T. K.

przeciwko S. A. Spółce z o.o. we W.

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 lipca 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych we W.

z dnia 9 września 2010 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych we W. oddalił wniosek powoda T. K. o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o doręczenie wraz z uzasadnieniem wyroku Sądu

Okręgowego – Sądu Pracy we W. z dnia 20 maja 2010 r.

Postanowienie Sądu Okręgowego zażaleniem zaskarżył T. K. i zarzucił

sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału

polegającą na przyjęciu, że powód powinien przewidzieć trudności komunikacyjne

będące przyczyną dla których nie zdążył on przed godziną 15 złożyć wniosku o

sporządzenie uzasadnienia wyroku. Żalący się wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przywrócenie mu terminu do „sporządzenia uzasadnienia od

wyroku Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W.”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w sprawach, w których przysługuje skarga

kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji

kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w

art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na

postanowienie sądu pierwszej instancji.

Postanowienie Sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nie jest

orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 1 § 2 k.p.c.

i nie przysługuje od niego zażalenie do Sądu Najwyższego (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2002 r., I PZ 38/02, OSNP - wkładka z 2002 r.,

nr 20, poz. 11; z dnia 7 kwietnia 2011 r., IV CZ 2/11 – Lex nr 785889). W związku z

powyższym Sąd Najwyższy postanowił odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne

przy zastosowaniu art. 394 1 § 3 k.p.c. w związku z art. 398 21 k.p.c. w związku z

art. 370 k.p.c.