Supreme Court dismisses appeal as inadmissible; appeal against dismissal of retrial request is not permitted under current law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against the District Court's dismissal of a retrial request. The appellant argued that the statute of limitations for retrial had not expired because they only learned of the new grounds after the previous proceedings concluded. However, the Court held that appeals against orders dismissing retrial requests are no longer admissible to the Supreme Court following a 2019 legislative amendment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego: The appeal to the Supreme Court against an order dismissing a request for retrial is inadmissible as the statutory list of appealable orders is now closed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II PZ 10/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef IwulskiSSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa K. K.przeciwko S. […] spółce akcyjnej w S.o odszkodowanie w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 listopada 2021 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w S.z dnia 21 lutego 2020 r., sygn. akt V Pa […], odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 21 lutego 2021 r. odrzucił skargę powoda K. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego S. z dnia 11 czerwca 2015 r., V P (…), którym oddalono powództwo przeciwko S. Spółce Akcyjnej w S. o odszkodowanie w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę, ponieważ Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r. oddalił apelację powoda.W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy podniósł, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, o którym mowa w art. 407 § 1 k.p.c., liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
Powód jako podstawę wznowienia postępowania wskazał późniejsze wykrycie faktów i dowodów, które mogły mieć wpływ na wyrok Sądu Rejonowego, a których nie mógł przedstawić w sprawie V P (…), tj. wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 czerwca 2019 r., V P (…) w sprawie o zadośćuczynienie. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi powoda w dniu 5 sierpnia 2019 r., a więc termin, o którym mowa w art. 407 § 1 k.p.c., upłynął w dniu 5 listopada 2019 r. Powód zaś skargę o wznowienie postępowania wniósł dopiero w dniu 28 stycznia 2020 r., zatem jako spóźniona podlegała ona odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie:
1) art. 403 § 2 k.p.c., według którego można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich faktów lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, przez bezpodstawne odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, mimo zachowania terminu do wniesienia skargi i zaistnienia przesłanek wznowienia postępowania;
2) art. 407 § 1 k.p.c., przez bezpodstawne odrzucenie skargi o wznowienie postępowania i uznanie, że termin do wniesienia tej skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia powodowi wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 czerwca 2019 r., V P (…), mimo iż powód uzyskał jednoznaczne potwierdzenie faktów ustalonych w postępowaniu w sprawie V P (…) dopiero po ostatecznym zakończeniu postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z aktualnym, właściwym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia i wniesienia zażalenia, brzmieniem art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a według jego § 11 - także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Na mocy art. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1469), z dniem 7 listopada 2019 r. został uchylony § 2 art. 3941 § 1 k.p.c., który stanowił, że w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Należy więc przyjąć, że katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest obecnie zamknięty i obejmuje tylko postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zatem w obecnym stanie prawnym zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania wniesione do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., III CZP 53/21, niepubl., czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2021 r., II UZ 8/20, niepubl. oraz z dnia 18 listopada 2021 r., III UZ 2/20, niepubl.).Wobec powyższego, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 3986 § 3 oraz w związku z art. 3986 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.