II PZ 1/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PZ 1/10

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa C. M.

przeciwko G. Przedsiębiorstwu Budowlanemu „Z." w G.

o ustalenie pracy w warunkach szczególnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 7 stycznia 2010 r.,

na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II PZ 30/09,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r., II PZ 30/09, Sąd Najwyższy

odrzucił – jako niedopuszczalne - zażalenie powoda C. M. na postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 17 września 2009 r., II PK 136/09, którym Sąd ten odmówił

przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od postanowienia Sądu

Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 19 lutego 2009 r.

Na

powyższe

postanowienie

Sądu

Najwyższego

zażalenie

złożył

pełnomocnik powoda, wnosząc o „jego uchylenie w całości oraz przyjęcie zażalenia

skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2009 r. (...) do

merytorycznego rozpoznania (...)”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie jako oczywiście niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Powtarzając wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z

dnia 3 grudnia 2009 r., II PZ 30/09, trzeba przypomnieć, że zażalenie do Sądu

Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające

skargę

kasacyjną

oraz

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia, a także co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji zaś w sprawach, w których

przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienia sądu drugiej instancji

kończące postępowanie w sprawie, poza postanowieniami, o których mowa w art.

3981 k.p.c., a także postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na

postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.). Innymi słowy

środek ten (zażalenia) nie przysługuje od orzeczenia Sądu Najwyższego, bowiem

nie jest on sądem drugiej instancji.

To nie budzące wątpliwości uregulowanie wskazuje więc, że wniesione w

sprawie zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne i stąd

podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 397 § 2 i 398 10 k.p.c.