II PK 9/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 9/06

POSTANOWIENIE

Dnia 8 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Hajn

w sprawie z powództwa A. S.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 czerwca 2006 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w P.

z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt III APa …/05,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzsadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. w sprawie A. S.

przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w C. o zapłatę wyrokiem z 23

czerwca 2005 r. oddalił apelację powoda.

W skardze kasacyjnej powód zaskarżył powyższe orzeczenie w całości,

zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i

niewłaściwe zastosowanie następujących przepisów: (-) art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 16

września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych ( Dz. U. z 1982 r. Nr 31, poz. 214

z późn. zm.) w brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o

kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze budżetowej (Dz. U. z 1989 r. Nr 4, poz.

24 ); (-) art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na

wynagrodzenia w sferze budżetowej (Dz. U. z 1989 r. Nr 4, poz. 24); (-) art. 5 ust. 1 i 3

ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w

państwowej sferze budżetowej oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 34,

póz. 163 ). Zdaniem autora skargi kasacyjnej „naruszenie wskazanych przepisów prawa

materialnego, a raczej ich pominięcie przez Sąd, doprowadziło do wydania orzeczeń,

które stoją w jaskrawej sprzeczności z tak istotnymi przepisami prawa, a powinny

stanowić podstawę do uwzględnienia słusznych roszczeń powoda.”

Ponadto wnoszący skargę kasacyjną zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które

miały istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, a w szczególności art. 328 § 2 k.p.c.

poprzez niepodanie przez sąd w zaskarżonym wyroku, dlaczego nie uznał dowodów

wskazanych przez powoda w apelacji oraz tych, na których oparł zaskarżony.

W opinii autora kasacji Sąd nie dokonał szczegółowej analizy treści wyroku

Trybunału Konstytucyjnego z 26 października 1993 r. sygn. akt U 15/92, a w związku

z tym niesłusznie oddalił wniosek powoda o zainicjowanie postępowania przed

Trybunałem Konstytucyjnym.

Wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w

całości oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Z. z 7 lutego 2005 r. i

przekazanie

sprawy

właściwemu

Sądowi

do

ponownego

rozpoznania,

z

uwzględnieniem należnych powodowi kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa

prawnego wg norm przepisanych ; ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz

poprzedzającego wyroku SO w Z. i uwzględnienie powództwa w całości z

zasądzeniem na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego

wg norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej

przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Rozpatrywana skarga nie zawiera ani

wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani uzasadnienia takiego wniosku. Zgodnie z art.

3986 § 2 k.p.c. brak tego rodzaju jest nieusuwalny i prowadzi do odrzucenia kasacji bez

wzywania skarżącego do jego usunięcia.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.