II PK 7/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 7/05

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa J. Z.

przeciwko L. Polska Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

o wynagrodzenie, odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 stycznia 2005 r.,

kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Gdańsku z siedzibą w G.

z dnia 21 września 2004 r., sygn. akt VII Pa ../04,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 września 2004 r.,

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w G. z siedzibą w G. oddalił apelację powoda Jana

Zdanowicza od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w G.w sprawie przeciwko L. Polska Spółce z o.o. w K. o wynagrodzenie,

odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy, podzielając ustalenia poczynione

przez Sąd pierwszej instancji co do skuteczności doręczenia powodowi

wypowiedzenia umowy o pracę.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją powód i zarzucając naruszenie prawa

materialnego – art. 45 § 1, 30 § 1 pkt 1 i 2 i § 5 k.p., art. 61 i 65 k.c. art. 8 k.p. i art.

6 k.c., oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 98 § 2 i 3 i art. 102, art. 233

§ 1, 321 § 1 oraz 378 § 1 k.p.c., wniósł o jego „uchylenie i orzeczenie co do istoty

sprawy” z zasądzeniem kosztów postępowania ewentualnie o jego uchylenie i

przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, po

uchyleniu również jego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy, z zastrzeżeniem wyjątków

przewidzianych w § 2, może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w

sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna,

zaś stosownie do przepisu art. 3933 § 1, kasacja - obok oznaczenia zaskarżonego

orzeczenia

ze

wskazaniem

zakresu

zaskarżenia,

przytoczenia

podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z

oznaczeniem

zakresu

uchylenia

lub

zmiany

-

powinna

zawierać

także

przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie.

Zważywszy, że wstępne badanie kasacji odbywa się przed jej rozpoznaniem,

a więc przed podjęciem oceny, czy przytoczone w kasacji podstawy są

usprawiedliwione (art. 39311 - art. 39313 k.p.c.), należy dojść do wniosku, iż Sąd

Najwyższy powinien dysponować także tymi argumentami strony skarżącej, które jej zdaniem - uzasadniają przyjęcie kasacji do rozpoznania. Bez tych argumentów,

nawiązujących wprost do treści art. 393, kasacja byłaby środkiem odwoławczym

niezupełnym, a selekcja wnoszonych kasacji, dokonywana przez Sąd Najwyższy w

ramach badania wstępnego - nazbyt dowolna Należy jeszcze zwrócić uwagę, że,

nowelizując art. 3933 k.p.c., ustawodawca nie tylko postawił kasacji nowe,

dodatkowe wymaganie konstrukcyjne, ale także zmienił językową i logiczną

strukturę tego przepisu. Dzieląc go na dwa paragrafy, wyraźnie rozgraniczył

wymagania konstrukcyjne kasacji, których spełnienie sprawia, że podejmowana

przez stronę czynność procesowa nosi cechy kasacji (jest kasacją), od wymagań

stawianych kasacji jako pismu procesowemu. Taka metoda konstruowania środków

prawnych jest zresztą charakterystyczna dla wszystkich, znanych kodeksowi

postępowania cywilnego, środków odwoławczych (apelacji - art. 368, i zażalenia art. 394 § 3 k.p.c.). Została zastosowana także w odniesieniu do kasacji (art. 393 3

w poprzednim brzmieniu), z tym że obecnie prawodawca doprowadził do

jednoznacznego wyodrębnienia i określenia w § 1 tych wymagań kasacji, które

doktryna określa mianem jej "cech istotnych - kreatywnych" (uzasadnienie

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r. II CKN 1385/00 –

OSNC 2001 nr 3 poz. 51)..

W orzecznictwie Sądu Najwyższego, przekonywająco i jednoznacznie

wyjaśniono, że braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, iż

kasacja jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym

dla usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine

(por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 1936 r., C.II. 859/36,

Zb. Urz. 1937, poz. 109, orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1936 r.,

C.II. 1811/36, "Przegląd Prawa i Administracji im. E. Tilla" 1937, nr 2, poz. 118,

uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1938 r.,

C.III. 319/37, Zb. Urz. 1938, poz. 303, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16

października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59 albo postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8,

poz. 151).

W związku z powyższym należy wyrazić pogląd, że brak kasacji w zakresie

przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 393 3 § 1 pkt 3

k.p.c.) nie podlega naprawieniu w sposób właściwy dla usuwania braków

formalnych pisma procesowego, co powoduje odrzucenie kasacji bez wzywania o

uzupełnienie tego braku.

W niniejszej kasacji nie zostały przedstawione okoliczności, o jakich mowa

w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w kasacji skarżący

przedstawił

wywody

i

argumentację

prawną

stanowiące

uzasadnienie

przytoczonych podstaw kasacyjnych ( art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c.). Tymczasem, jak

trafnie przyjęto w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r. V

CKN 1780/00 (OSNC 2001 nr 3 poz. 52), że odwołanie się przez skarżącego do

uzasadnienia podstaw kasacyjnych, bez przedstawienia okoliczności wskazanych

w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., nie stanowi spełnienia obowiązku określonego w art.

393 k.p.c.

W uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r. III CZ

36/01 (OSNC 2002 nr 2 poz. 22) sformułowano prawidłowy pogląd, że „stawiane

kasacji wysokie wymagania profesjonalne (por. art. 3932 k.p.c.) są wystarczającym

oparciem dla tezy, że okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji powinny być,

podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w art. 3933 § 1 k.p.c., przedstawione

w jako element pisma procesowego, obok oznaczenia zaskarżonego orzeczenia

ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienia, a także wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem

zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Kasacja powinna być zatem tak

skonstruowana i zredagowana, aby zarówno przeciwnik procesowy, jak i Sąd Najwyższy, nie musiał poszukiwać w wywodzie kasacyjnym, a tym bardziej domyślać

się, wszystkich jej elementów.

W konkluzji należy stwierdzić, że niniejsza kasacja nie spełniała wymagań

odnoszących się do obowiązku przedstawienia okoliczności uzasadniających

rozpoznanie kasacji, co biorąc pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

po myśli art. 393 7 § 2 k.p.c.