Legislator Case Law & Legislation
II PK 64/18 AI generated

II PK 64/18 · Sąd Najwyższy

Case Number II PK 64/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 29 września 2017 r., V Pa […] Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację H. A. (powódka) od wyroku Sądu Rejonowego w S. z 22 marca 2017 r., V P […], oddalającego powództwo powódki o uznanie za bezskuteczne oświadczenia […] Biblioteki […] w S. (pozwany) o rozwiązaniu stosunku pracy z powódką, ewentualnie o przywrócenie jej do pracy na poprzednich warunkach.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosła powódka, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego – czy ocena pracy nauczyciela, o której mowa w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst:

Legislator headnote

AI generated

art. 390 k.p.c; II PK 64/18 · Sąd Najwyższy: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, iż w razie powołania przesłanki przedsądu, jaką jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, obowiązkiem skarżącego jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).

Keywords

AI generated
cessation of gainful employment job classification labor disputes employment status qualification assessment of work incapacity occupational retraining

Cited Legislation

AI generated
art. 390 k.p.c
AI generated
II PSK 167/21
Powódka J. C. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 lipca 2020 r., oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 18 grudnia 2019 r. Wyrokiem tym Sąd Rejonowy oddalił powództwo J.C. przeciwko Z. […] w L. o ustalenie, że stosunek pracy pomiędzy powódką a pozwanym został rozwiązany na wniosek powódki z dniem 29 lutego 2008 r. za porozumieniem stron na podstawie art. 23 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 2215).W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku powódka zarzuciła:1.naruszenie prawa materialnego, to jest: (-) art. 66 § 1 k.c. i 65 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p., przez nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu, że wniosek powódki z dnia 10 lutego 2008 r. stanowił jedynie ofertę rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron i nie miał charakteru wiążącego porozumienia pracodawcy i pracownika co do rozwiązania stosunku pracy, podczas gdy zgodnym zamiarem i celem stron było rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem - w trybie art. 23 ust. 4 pkt 1 Karty Nauczyciela; (-) art. 20 ust. 5c w związku z art. 23 ust. 4 pkt 1 Karty Nauczyciela, przez nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu, iż stosunek pracy powódki i pozwanej ustał w wyniku wygaśnięcia umowy o pracę, zgodnie z art. 20 ust. 5c Karty Nauczyciela w sytuacji, gdy zgodnym zamiarem i celem stron było rozwiązanie umowy o pracę z nauczycielem mianowanym za porozumieniem stron, zgodnie z art. 23 ust. 4 pkt 1 Karty Nauczyciela; (-) art. 5 k.c., przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej akceptacji przez Sąd Okręgowy w G odmowy powódce przysługujących jej praw przez uznanie, iż stosunek pracy powódki i pozwanej ustał w wyniku wygaśnięcia umowy o pracę, zgodnie z art. 20 ust. 5c Karty Nauczyciela w sytuacji, gdy zgodnym zamiarem i celem stron było rozwiązanie umowy o pracę z nauczycielem mianowanym za porozumieniem stron, na wniosek złożony przez powódkę, zgodnie z art. 23 ust. 4 pkt 1 Karty Nauczyciela, co umożliwiłoby powódce ubieganie się o wcześniejszą emeryturę nauczycielską zgodnie z art. 88 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1a w związku z art. 20 ust. 1 pkt 2 bądź art. 20 ust. 5c Karty Nauczyciela;2.naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:a) art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. w związku z art. 299 k.p.c. w związku z art. 232 k.p.c. w związku z art. 382 k.p.c. i art. 387 § 21 k.p.c., przez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnej ocenie Sądu Okręgowego, iż istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne zostały dostatecznie wyjaśnione, podczas gdy, w ocenie powódki, Sąd drugiej instancji w zaskarżonym wyroku nie dokonał oceny skutków jej oświadczeń i podejmowanych czynności faktycznych zmierzających do złożenia wniosku o rozwiązaniu z pozwanym umowy o pracę na podstawie porozumienia stron, tj. zgodnie z art. 23 ust. 4 pkt 1 Karty Nauczyciela, co umożliwiłoby powódce ubieganie się o wcześniejszą emeryturę nauczycielską zgodnie z art. 88 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1a w związku z art. 20 ust. 1 pkt 2 bądź art. 20 ust. 5c Karty Nauczyciela w sytuacji, gdy powódka zeznała, że: (-) złożyła wniosek o rozwiązanie umowy za porozumieniem stron, (-) prowadziła rozmowy z dyrektor pozwanej Szkoły w zakresie warunków rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron, na wniosek powódki, (-) gronu nauczycielskiemu i dyrektor pozwanej Szkoły znany był zamiar przejścia przez powódkę na wcześniejszą emeryturę nauczycielską, której warunkiem było - w przypadku nauczyciela mianowanego - złożenie wniosku o rozwiązanie stosunku pracy na wniosek pracownika (powódki), (-) wszystkie czynności faktyczne oraz składane oświadczenia woli i wiedzy zmierzały do nabycia uprawnienia wcześniejszej emerytury nauczycielskiej, której nabycie warunkowane było posiadaniem odpowiedniego stażu ubezpieczeniowego oraz rozwiązania stosunku pracy na wniosek i za porozumieniem stron;b)art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. w związku z art. 299 k.p.c. w związku z art. 232 k.p.c. w związku z art. 382 k.p.c. i art. 387 § 21 k.p.c., przez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowym uznaniu ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy w M. za prawidłowe i własne w sytuacji, gdy powódka wykazała w apelacji: (-) nieprawidłową ocenę dowodu z zeznań powódki polegającą na nadaniu nadmiernego znaczenia wypowiedzi powódki dotyczącej uroczystego pożegnania z gronem pedagogicznym - mającym w ocenie Sądów obu instancji dowodzić świadomości powódki o prawach i obowiązkach związanych z przejściem w stan nieczynny w sytuacji, gdy powódka w toku przesłuchania przed Sądem pierwszej instancji wyraźnie wskazywała, że jej zamiarem jest nabycie uprawnień do wcześniejszej emerytury nauczycielskiej, a nie doprowadzenie do wygaśnięcia stosunku pracy; (-) nieprawidłową ocenę dowodu z przesłuchania powódki w charakterze strony w sposób sprzeczny z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, prowadzącą do ustalenia, że zeznania J.C. co do faktu braku świadomości o wygaśnięciu stosunku pracy są wzajemnie sprzeczne (o czym miało świadczyć uroczyste pożegnanie ze współpracownikami w lutym 2008 r., otrzymanie misji kanonicznej oraz otrzymanie korzystnego wynagrodzenia w okresie przebywania w stanie nieczynnym) w sytuacji, gdy powódka w sposób wszechstronny i wyczerpujący przedstawiła zamiar, sekwencję zdarzeń związanych z zamiarem nabycia uprawnień do wcześniejszej emerytury nauczycielskiej, a zamiar ten był znany powszechnie gronu nauczycielskiemu i dyrekcji pozwanej szkoły;c)art. 382 k.p.c. w związku z art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. w związku z art. 245 k.p.c., przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym przyjęciu przez Sąd Okręgowy w G. za własne nieprawidłowych ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego w M. prowadzących do ustalenia, iż w ogóle nie doszło do złożenia przez powódkę wniosku o rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron, zgodnie z art. 23 ust. 4 pkt 1 Karty Nauczyciela, zaś przytoczone przez powódkę okoliczności faktyczne w tym zakresie są niewiarygodne.Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że Sąd Okręgowy w G. w sposób kwalifikowany naruszył przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
I PSK 190/21
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P.
II PSK 135/22
Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2022 r.
VII Pa 36/21
Wyrokiem z 4 marca 2021 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI P 293/19 z powództwa M. P. przeciwko Szkole Podstawowej nr (...) w W. o odszkodowanie, wyrównanie zasiłku chorobowego, wyrównanie nagrody jubileuszowej: zasądził na rzecz powódki M. P. od pozwanej Szkoły Podstawowej nr (...) w W. kwotę 12.538,80 zł (słownie: dwanaście tysięcy pięćset trzydzieści osiem złotych 80/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 01 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania;
II PK 158/19
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II PK 64/18 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa H. A.‎przeciwko […] Bibliotece […] w S.‎o przywrócenie do pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 kwietnia 2019 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt V Pa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje radcy prawnemu A. D. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w S. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 29 września 2017 r., V Pa […] Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację H. A. (powódka) od wyroku Sądu Rejonowego w S. z 22 marca 2017 r., V P […], oddalającego powództwo powódki o uznanie za bezskuteczne oświadczenia […] Biblioteki […] w S. (pozwany) o rozwiązaniu stosunku pracy z powódką, ewentualnie o przywrócenie jej do pracy na poprzednich warunkach.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosła powódka, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego – czy ocena pracy nauczyciela, o której mowa w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst:

Dz.U. z 2018 r., poz. 967, dalej jako Karta Nauczyciela) powinna zawsze obejmować cały okres pracy, jaki upłynął od poprzedniej oceny (ewentualnie od dnia nawiązania stosunku pracy), czy też możliwe jest dokonanie oceny pracy nauczyciela za okres krótszy?W odpowiedzi na skargę kasacyjną powódki pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, iż w razie powołania przesłanki przedsądu, jaką jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, obowiązkiem skarżącego jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).

Sformułowane zagadnienie powinno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego lub też będzie miało znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw w przyszłości. Rolą Sądu Najwyższego jest działanie w interesie powszechnym, przez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa pozytywnego.

Nie każde więc orzeczenie zasługuje na kontrolę w postępowaniu kasacyjnym (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).Sąd Najwyższy uznał wniosek powódki o rozpoznanie sformułowanego w jej skardze zagadnienia prawnego za nieuzasadniony, gdyż nie wykazano, by art. 6a ust. 1 Karty Nauczyciela wywoływał trudności interpretacyjne, skutkujące jego niejednolitą wykładnią w orzecznictwie. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na wyrok Sądu Najwyższego z 29 czerwca 2000 r., I PKN 710/99 (OSNAPiUS 2002 nr 1, poz. 6), błędnie twierdząc, iż zawarte w uzasadnieniu wywody o konieczności dokonywania oceny pracy nauczyciela za cały okres od chwili dokonania poprzedniej oceny, będące relacją rozważań Sądów pierwszej i drugiej instancji, zawierają stanowisko Sądu Najwyższego potwierdzające trafność argumentacji skarżącej w niniejszej sprawie.

W przywołanym wyżej wyroku Sąd Najwyższy nie zajmował się kwestią okresu, jaki powinien być brany pod uwagę przy dokonywaniu oceny pracy nauczyciela, a jedynie rozważał możliwość kontrolowania przez sądy prawidłowości i rzetelności negatywnej oceny nauczyciela, pod kątem ziszczenia się przesłanek do rozwiązania stosunku pracy. Z art. 6a Karty Nauczyciela nie można wyprowadzać normy warunkującej prawidłowość dokonanej oceny od uwzględnienia konkretnego okresu wykonywania pracy nauczycielskiej, zwłaszcza gdy miałby to być okres odległy od uwzględnionego w ocenie stanowiącej podstawę rozwiązania stosunku pracy.

Choć nie można wykluczyć, że w konkretnym stanie faktycznym okres przyjęty przez pracodawcę za podstawę oceny nauczyciela zostanie uznany za zbyt krótki dla dokonania rzetelnej oceny pracy nauczyciela, w niniejszej sprawie Sąd drugiej instancji wyjaśnił – przekonująco dla Sądu Najwyższego – dlaczego prawie dwuletni okres wykonywania pracy, stanowiący podstawę oceny przeprowadzonej przez pozwanego, należało uznać za adekwatny i wystarczający dla sporządzenia prawidłowej i rzetelnej oceny powódki.Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że do nowelizacji Karty Nauczyciela na mocy art. 76 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2203), dokonywanie oceny nauczyciela było fakultatywne.

W tych okolicznościach zdaniem Sądu Najwyższego, przy braku jednoznacznego wskazania ze strony ustawodawcy, ustalenie okresu, branego pod uwagę przy dokonywaniu oceny pracy nauczyciela, pozostawione zostało woli podmiotu zlecającego dokonanie takiej oceny. Wybór okresu poddaje się więc wyjątkowo kontroli sądu kasacyjnego, zwłaszcza gdy Sąd drugiej instancji przedstawi spójna argumentację wyjaśniającą, dlaczego wskazany przez pracodawcę okres oceny należało uznać za miarodajny dla weryfikacji zasadności rozwiązania stosunku pracy.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.