II PK 43/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 43/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka w sprawie z powództwa G. N.‎przeciwko Ministerstwu Sprawiedliwości w W. ‎o przywrócenie do pracy, sprostowanie świadectwa pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 kwietnia 2017 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt XXI Pa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną w zakresie niedopuszczalnego kasacyjnego zaskarżenia orzeczenia w sprawie sprostowania świadectwa pracy (art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.), 2. przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w pozostałej części.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. XXI Wydział Pracy wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016 r. oddalił apelację powódki G. N. od wyroku Sądu Rejonowego w W. VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie przeciwko Ministerstwu Sprawiedliwości w W. o przywrócenie do pracy oraz o sprostowanie świadectwa pracy.Powódka zaskarżyła skargą kasacyjną wyrok Sądu drugiej instancji w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została skierowania przeciwko całości zaskarżonego wyroku, a zatem także w zakresie negatywnie osądzonego roszczenia o sprostowanie świadectwa pracy. Tymczasem, zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, między innymi, w sprawach dotyczących świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych. W konsekwencji skarga kasacyjna powódki w zakresie wskazanym w pkt. 1 wydanego postanowienia była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu z mocy art. 3986 § 2 in fine w związku z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c. W pozostałej części skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).