Legislator Case Law & Legislation
II PK 392/04 AI generated

Teacher dismissal due to teaching plan changes is allowed if it enables reassignment of duties.

Case Number II PK 392/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially dismissed the teacher's cassation appeal regarding her termination from a school canteen. The court found that while the teaching plan technically covered only educational subjects, the school could legally reassign canteen duties to other teachers, creating a causal link between the plan change and the dismissal. Consequently, the court ruled that the employer's citation of the teaching plan as the cause did not violate procedural requirements, provided the specific circumstances supported the decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela; Art. 30 § 4 k.p.: A change in the teaching plan justifies terminating a teacher's contract if the resulting organizational changes make it possible to reassign educational hours to other staff, thereby creating a causal link between the plan modification and the necessity of dismissal.

Keywords

AI generated
teaching plan changes teacher dismissal causal link school canteen duties Karta Nauczyciela labor law procedure reassignment of duties

Cited Legislation

AI generated
Art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela
W kasacji powódka zarzuciła naruszenie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela
Art. 30 § 4 k.p.
pkt 2 Karty Nauczyciela nie narusza art. 30 § 4 k.p., jeżeli w okolicznościach
Art. 378 § 1 k.p.c.
Nierozważenie tych zagadnień (podniesionych przez powódkę w apelacji) jest naruszeniem art. 378 § 1 k.p.c.
Art. 393 § 1 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 k.p.c.
art. 30 § 4 k.p
pkt 2 Karty Nauczyciela nie narusza art. 30 § 4 k.p., jeżeli w okolicznościach
art. 38 k.p
związkowej przewidzianego w przepisie art. 38 k.p.
art. 378 § 1 k.p.c
Nierozważenie tych zagadnień (podniesionych przez powódkę w apelacji) jest naruszeniem art. 378 § 1 k.p.c.
art. 39313 § 1 k.p.c
Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Wyrok z dnia 9 sierpnia 2005 r.

II PK 392/04

1. Zmiana planu nauczania może uzasadniać rozwiązanie stosunku pracy

na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) z nauczycielem wykonującym wyłącznie funkcje wychowawcze w świetlicy, jeżeli w jej wyniku możliwe będzie przydzielenie zajęć wychowawczych w świetlicy nauczycielom prowadzącym działalność dydaktyczną, a niemających pełnego obciążenia.

2. Wskazanie przez szkołę jako przyczyny uzasadniającej rozwiązanie

stosunku pracy z nauczycielem zwrotu ustawowego zawartego w art. 20 ust. 1

pkt 2 Karty Nauczyciela nie narusza art. 30 § 4 k.p., jeżeli w okolicznościach

sprawy, w tym uwzględniając informacje podane przez pracodawcę w inny sposób, stanowi to dostateczne skonkretyzowanie tej przyczyny.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Zbigniew Hajn, Józef Iwulski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2005 r. sprawy

z powództwa Teresy K. przeciwko Szkole Podstawowej [...] w P. z udziałem Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w Warszawie

o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu OkręgowegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 16 września 2004 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu we

Wrocławiu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dla Wrocławia Śródmieścia wyrokiem z dnia 5 maja 2004 r. [...] oddalił powództwo Teresy K. o przywrócenie do pracy w pozwanej Szkole Podstawowej w P.

Powódka była zatrudniona w Szkole Podstawowej w P. od dnia 2 stycznia

1986 r. Dnia 5 października 2000 r. decyzją burmistrza Miasta i Gminy P. nadano jej

stopień nauczyciela mianowanego. W okresie od dnia 1 marca 2001 r. do dnia 28

lutego 2002 r. i od dnia 21 marca 2002 r. do dnia 28 lutego 2003 r. przebywała na

urlopie dla poratowania zdrowia. W dniu 25 kwietnia 2003 r. dyrektor Szkoły na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm., dalej: Karta Nauczyciela) w

związku ze zmianami planu nauczania uniemożliwiającymi dalsze zatrudnianie powódki w pełnym wymiarze zajęć rozwiązał z nią stosunek pracy z dniem 31 sierpnia

2003 r. Zgodnie z uchwałą zarządu Miasta i Gminy P. z dnia 27 kwietnia 2000 r. w

sprawie określenia zasad opracowania projektów arkuszy organizacyjnych przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjów Gminy P. maksymalne normy zatrudnienia

wychowawców świetlicy w placówce liczącej powyżej 250 uczniów dojeżdżających

wynoszą 2 etaty, a w placówce liczącej powyżej 100 uczniów dojeżdżających 1 etat.

W roku szkolnym 2002/2003 liczba uczniów w pozwanej Szkole wynosiła 455 (liczba

oddziałów wynosiła 17), w tym dowożonych i dojeżdżających 205. Liczbę godzin w

świetlicy ustalono na 39, co stanowiło 1,5 etatu (pensum dydaktyczne w świetlicy

wynosi 26 godzin tygodniowo), przy zatrudnieniu w tym roku szkolnym 2 wychowawców świetlicy: Haliny U. - 26 godzin i powódki - 13 godzin. W roku szkolnym

2003/2004 liczba uczniów w pozwanej Szkole wynosiła 421 (liczba oddziałów wynosiła 15), w tym dowożonych i dojeżdżających 184. Nie zmieniono liczby godzin w

świetlicy w stosunku do poprzedniego roku. Nadal zatrudniano 2 wychowawców

świetlicy: Halinę U. - 26 godzin i Elżbietę K. - 13 godzin, przy czym Elżbieta K. obsadzała nadto 2/18 godzin dydaktycznych w klasach I - VI. W okresie, w którym powódka przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia, przydzielane jej godziny pracy w

świetlicy były rozdzielane pomiędzy nauczycieli nauczania początkowego. Dyrektor

Szkoły wyłaniając spośród 12 osób, z których wszystkie były nauczycielami mianowanymi, osobę do zwolnienia kierował się kryteriami: jakości pracy, dyspozycyjnością nauczyciela - czasem faktycznie świadczonej pracy oraz jego sytuacją materialno-życiową. Spośród wszystkich nauczycieli jedynie powódka i Elżbieta K. uzyskały

pozytywne oceny pracy, pozostali nauczyciele legitymowali się oceną dobrą albo wy-

różniającą. Elżbieta K. miała 20-letni staż pedagogiczny, zaś powódka 15-letni. W

okresie od stycznia 1999 r. do kwietnia 2003 r. Elżbieta K. przebywała 48 dni na

zwolnieniu lekarskim, 126 dni na urlopie macierzyńskim i 187 dni na urlopie dla poratowania zdrowia, zaś powódka 98 dni na zwolnieniu lekarskim i 710 dni na urlopie

dla poratowania zdrowia. Obie nauczycielki są mężatkami i ich mężowie nie pracują,

Elżbieta K. ma 3 dzieci w wieku 2, 12, i 17 lat, zaś powódka ma jedno dziecko w

wieku 15 lat.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu zaskarżonym wyrokiem oddalił apelację powódki. Stwierdził, z zarzuty przedstawione w apelacji nie uzasadniają uznania, że

orzeczenie Sądu Rejonowego jest wadliwe i narusza przepisy prawa. W ocenie Sądu

drugiej instancji w szczególności należało przyjąć, iż wypowiedzenie umowy o pracę

powódce było uzasadnione. Z niebudzących wątpliwości ustaleń Sądu Rejonowego

wynikało bowiem, że zmiany organizacyjne w pozwanej placówce polegały między

innymi na zmniejszeniu ilości zajęć świetlicowych. Zmiany te miały faktycznie miejsce. Projekt zmian organizacyjnych był zaopiniowany przez Radę Pedagogiczną i

taka organizacja Szkoły została zatwierdzona w planie nauczania, w którym określono liczbę godzin lekcyjnych, liczbę godzin w świetlicy i odpowiednio do tych wielkości liczbę nauczycieli. W ocenie Sądu Okręgowego, plan nauczania w rozumieniu

art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela dotyczył również powódki. Strona pozwana wypowiadając powódce stosunek pracy posługiwała się przy tym jasnymi, rzeczywistymi i

sprawdzalnymi kryteriami doboru pracowników do zwolnienia. Sąd stwierdził również,

iż strona pozwana wypowiadając powódce umowę o pracę nie naruszyła wymogów

formalnych tego wypowiedzenia. Przy rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 20

Karty Nauczyciela nie jest bowiem wymagane uzyskanie stanowiska organizacji

związkowej przewidzianego w przepisie art. 38 k.p.

W kasacji powódka zarzuciła naruszenie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela

w związku z § 1 pkt 1a, § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i

Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach

publicznych; art. 30 § 4 k.p. oraz § 7 ust. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół, a także naruszenie art. 378 § 1 i 385

k.p.c., poprzez nierozpoznanie istotnych zarzutów apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest uzasadniona. Według art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela dyrektor szkoły w razie częściowej likwidacji szkoły albo w razie zmian organizacyjnych

powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub zmian planu nauczania

uniemożliwiających dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć rozwiązuje z nim stosunek pracy lub, na wniosek nauczyciela, przenosi go w stan nieczynny. W kasacji nie kwestionuje się faktu zmiany planu nauczania i zmniejszenia

liczby oddziałów. Zarzuca się jednakże, iż plan nauczania odnosi się tylko do zajęć

edukacyjnych, religii, etyki i dodatkowych zajęć edukacyjnych, co wynika z § 2 ust. 1

rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w

sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 15, poz. 142

ze zm.). Jego zmiana nie mogła zatem uzasadniać zwolnienia powódki z pracy, gdyż

wykonywała ona jedynie funkcje wychowawcze w świetlicy, co nie jest objęte planem

nauczania. To twierdzenie kasacji jest częściowo słuszne. Nie przesądza to jednak o

braku przyczyny uzasadniającej rozwiązanie z powódką stosunku pracy. Jeżeli bowiem zmiany planu nauczania lub zmiany organizacyjne spowodują, iż nauczyciele

prowadzący działalność dydaktyczną nie będą mieli pełnego obciążenia, to szkoła

może uzupełnić godziny brakujące im do pensum w ten sposób, że zgodnie z Kartą

Nauczyciela przydzieli im pewną ilość godzin zajęć wychowawczych w świetlicy.

Świetlica nie jest odrębnym zakładem pracy, lecz stanowi część szkoły, która jest

pracodawcą dla wszystkich zatrudnionych w niej nauczycieli. W takiej sytuacji może

istnieć związek przyczynowy - o którym mowa w kasacji - między zmianą planu nauczania a koniecznością zwolnienia nauczyciela wykonującego pracę w świetlicy. W

tym też znaczeniu nie jest przesądzona zgodność z art. 30 § 4 k.p. podania powódce

przyczyny rozwiązania stosunku pracy jako przyczyny pośrednio uzasadniającej to

rozwiązanie. Nierozważenie tych zagadnień (podniesionych przez powódkę w apelacji) jest naruszeniem art. 378 § 1 k.p.c.

Nie jest natomiast naruszony art. 30 § 4 k.p. przez to, że pozwana w piśmie

rozwiązującym stosunek pracy, określając przyczynę rozwiązania, posłużyła się

zwrotem powtarzającym regulację z art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. Określenie

przyczyny rozwiązania musi być odpowiednio konkretne i zrozumiałe dla pracownika.

Podanie przez pracodawcę określenia ustawowego nie narusza art. 30 § 4 k.p., jeżeli

spełnia te wymagania, przy czym należy brać pod uwagę indywidualne okoliczności

sprawy, w tym także informacje o przyczynie rozwiązania podane przez pracodawcę

w inny sposób niż w piśmie rozwiązującym stosunek pracy.

Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.