Supreme Court dismisses cassation appeal regarding employment relationship restoration date and settlement effects.

Sygn. akt II PK 353/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa L. L.

przeciwko Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w P.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 maja 2010 r.,

skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w O.

z dnia 21 lipca 2009 r.,

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 25 listopada 2004 r. powódka

została przywrócona do pracy w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w P. Wyrok

ten uprawomocnił się 6 czerwca 2005 r. W dniu 13 czerwca 2005 r. powódka

zgłosiła gotowość niezwłocznego podjęcia pracy. Powódka nie świadczyła pracy na

rzecz pracodawcy, tj. MOPS w P., ponieważ pracodawca jej to uniemożliwił. W

związku

z

powyższym

powódka

podjęła

działania,

aby

wyegzekwować

przywrócenie do pracy w drodze egzekucji sądowej. Postanowieniem z dnia 20

stycznia 2006 r. Sąd Rejonowy w O. wyznaczył pozwanemu 7 - dniowy termin na

wykonanie wyroku z dnia 25 listopada 2004 r. poprzez przywrócenie pozwanej do

pracy na poprzednich warunkach pod rygorem wymierzenia grzywny. W toku

postępowania przed Sądem Rejonowym w O. w przedmiocie egzekucji sądowej

(sygn. akt VI Po …/06) w dniu 19 czerwca 2006 r. powódka i MOPS w P. zawarli

ugodę, na mocy której Burmistrz Miasta P. zobowiązał się zatrudnić powódkę w

Urzędzie Miejskim w P. od dnia 20 czerwca 2006 r. na stanowisku głównego

specjalisty, zaś L. L. cofnęła wniosek o egzekucję wyroku Sądu Rejonowego w O. z

dnia 25 listopada 2004 r. Umowa o pracę w Urzędzie Miejskim w P. faktycznie

została zawarta w dniu 22 czerwca 2006 r.

L. L. w niniejszej sprawie ostatecznie precyzując roszczenia przed

Sądem Rejonowym wniosła: o ustalenie, że doszło do restytucji stosunku pracy w

dniu 13 czerwca 2005r. i stosunek pracy trwa nadal; o ustalenie, że świadectwo

pracy z dnia 19 lutego 2007 r. zostało wydane przedwcześnie; o zasądzenie od

pozwanego kwoty 133,22 zł brutto tytułem wynagrodzenia za dzień 13 czerwca

2005 r.

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 12 lutego 2009r. (pkt I) ustalił, że z dniem

14 czerwca 2005 r. doszło do restytucji stosunku pracy między stronami i stosunek

ten trwał do 19 czerwca 2006r., (pkt II) oddalił powództwo w zakresie żądania

ustalenia, że stosunek pracy trwał po dacie 19 czerwca 2006 r. i trwa nadal;

żądania ustalenia, że świadectwo pracy z dnia 19 lutego 2007r. zostało wydane

przedwcześnie oraz żądania zasądzenia kwoty 133,22 zł brutto. Ponadto (pkt III)

umorzył postępowanie w sprawie w zakresie cofniętych żądań i (pkt IV) zniósł

koszty procesu między stronami.

W apelacji L. L. zakwestionowała rozstrzygnięcia Sądu pierwszej

instancji w pkt I, II i III zawarte w sentencji wyżej wymienionego wyroku.

Wyrokiem z dnia 21 lipca 2009 r. Sąd Okręgowy w O. zmienił zaskarżony

wyrok w punkcie pierwszym tylko w ten sposób, że datę restytucji stosunku pracy

między stronami ustalił na dzień 13 czerwca 2005r., zmienił zaskarżony wyrok w

punkcie drugim tylko w zakresie żądania zasądzenia wynagrodzenia za pracę za

dzień 13 czerwca 2005 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz

powódki kwotę 133,22 zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami od 28 czerwca 2005

r. do dnia zapłaty, w pozostałym zakresie apelację oddalił, koszty postępowania za

drugą instancję pomiędzy stronami wzajemnie zniósł. Sąd Okręgowy w pełni

podzielił tok rozumowania i wywody Sądu Rejonowego co do ustania stosunku

pracy między powódką i MOPS oraz co do daty końcowej tej umowy, tj. 19 czerwca

2006 r. Poza sporem było, że wobec nie wykonywania przez MOPS wyroku Sądu

Rejonowego z dnia 25 listopada 2004 r. L. L. wniosła o przymuszenie dłużnika do

wykonania powołanego wyroku. Poza sporem było też, że MOPS w sprawie wniósł

o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wyroku Sądu Rejonowego z 25

listopada 2004r. a Sąd Rejonowy oddalił to powództwo. Z akt niniejszej sprawy

jednoznacznie wynikało, że w dniu 19 czerwca 2006r. strony zawarły ugodę, na

mocy której Burmistrz Miasta P. zatrudnił L. L. od 20 czerwca 2006 r. na czas

nieokreślony w Urzędzie Miejskim w P. w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd

stwierdził, że prawidłowo Sąd Rejonowy uznał, że wynikiem przedmiotowej ugody

było ustanie z dniem 19 czerwca 2006 r. stosunku pracy między L. L. a MOPS.

Zawierając tę ugodę strony doprowadziły do uregulowania sytuacji personalnej na

stanowisku dyrektora MOPS, należy więc uznać, że taki był ich zgodny zamiar.

Świadczył o tym przede wszystkim fakt, że w konsekwencji L. L. cofnęła żądanie

wykonania wyroku z 25 listopada 2004 r. i postępowanie zostało umorzone a

jednocześnie MOPS cofnął apelację od wyroku Sądu Rejonowego w sprawie IVPm

…/06. Logiczny był wniosek Sądu Rejonowego, iż zawierając ugodę L. L. miała

świadomość, iż z dniem zawarcia ugody ustaje jej stosunek pracy w MOPS, a od

20 czerwca 2006 r. będzie zatrudniona w Urzędzie Miasta P. Sąd słusznie też dał

wiarę stronie pozwanej co do takiego celu ugody. W konsekwencji słuszny był też

wniosek Sądu pierwszej instancji o ustaniu z dniem 19 czerwca 2006 r. stosunku

pracy między L. L. a MOPS i sposobie jego ustania, tj. za porozumieniem stron.

Ponieważ po dacie 19 czerwca 2006 r. ustał stosunek pracy powódki w MOPS,

żądanie ustalenia trwania stosunku pracy dalej aż do chwili wyrokowania słusznie

Sąd oddalił. W pełni prawidłowe były też rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w

pozostałym zakresie. Sąd oddalił żądanie ustalenia, iż świadectwo pracy z 19

lutego 2007 r. zostało wydane przedwcześnie. Wobec ustania stosunku pracy

między stronami z dniem 19 czerwca 2006 r. nie można bowiem mówić o

przedwczesności wydania świadectwa pracy wydanego w dniu 19 lutego 2007 r. W

zakresie pozostałych żądań powódki, tj. niewykonania wyroku przywracającego

powódkę do pracy na poprzednich warunkach, nienawiązania z powódką nowego

stosunku pracy, niedopuszczenia powódki do świadczenia pracy i nieświadczenia

pracy przez powódkę w dniach 14 czerwca 2005 r. do 19 czerwca 2006 r. Sąd

Rejonowy umorzył postępowanie, gdyż powódka skutecznie cofnęła te żądania.

Jednocześnie umorzenie postępowania w powyższym zakresie nie narusza

słusznego interesu powódki gdyż we wskazanych kwestiach Sąd faktycznie

wypowiadał się wydając rozstrzygnięcie w pkt I i II wyroku.

Na powyższe orzeczenie Sądu drugiej instancji powódka wniosła skargę

kasacyjną zarzucając w niej naruszenia prawa materialnego: - art. 45 § 1 k.p. i art.

48 § 1 k.p. poprzez błędną wykładnię, że w wypadku orzeczenia przez sąd o

przywróceniu

do

pracy,

niezwłocznego

podjęcia

samo

pracy

zgłoszenie

-

przez

bez faktycznego

pracownika

podjęcia

gotowości

pracy

-

jest

wystarczające do restytucji stosunku pracy; - art. 3531 k.c. w związku z art. 300 k.p.

poprzez błędną wykładnię, że nawiązanie nowego stosunku pracy, a nawet samo

przyrzeczenie

nawiązania

nowego

stosunku

pracy,

jest

równoznaczne

z

rozwiązaniem stosunku pracy, w którym pracownik już pozostaje; - art. 65 § 2 k.c.

poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i przyjęcie treści ugody zawartej

w dniu 19 czerwca 2006 r. przed Sądem Rejonowym niezgodnie ze zgodną wolą

stron tej ugody. Ponadto w skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa

procesowego: - art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 365 § 1 k.p.c. poprzez

niezastosowanie tych przepisów i orzeczenie odmiennie niż w prawomocnych

wyrokach Sądu Rejonowego z dnia 6 marca 2006 r. IV P …/06 i Sądu Rejonowego

z dnia 21 kwietnia 2006 r. IV Pm …/06; - art. 328 § 2 k.p.c. poprzez niewyjaśnienie

podstawy prawnej; - art. 826 k.p.c. poprzez nadanie wnioskowi o umorzenie

postępowania skutku dalej idącego niż w wymienionym przepisie i pozbawienie

powódki możliwości ponownego wszczęcia egzekucji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z art. 366 k.p.c.,

wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z

podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi

samymi stronami. Granice przedmiotowe powagi rzeczy osądzonej określa

przedmiot rozstrzygnięcia i podstawa faktyczna tego rozstrzygnięcia. Oznacza to,

że zastosowanie art. 366 k.p.c. w rozpoznawanej sprawie znajdowałoby

uzasadnienie, gdyby przedmiot i podstawa faktyczna rozstrzygnięcia w sprawie

zakończonej wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 6 marca 2006 r., gdzie Sąd

uznał wypowiedzenie umowy o pracę powódce L. L. z dnia 30 grudnia 2005 r. za

bezskuteczne były tożsame z roszczeniem i jego podstawą faktyczną, zgłoszonym

przez powódkę w niniejszej sprawie. Sytuacja taka nie wystąpiła, w wyroku z dnia 6

marca 2006 r. podstawą faktyczną rozstrzygnięcia był prawomocny wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 24 listopada 2004 r. w sprawie IV P …/03 przywracający

powódkę do pracy w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w P. na poprzednich

warunkach, co w ocenie tego Sądu tj. - prawomocne orzeczenie przywracające

powódkę do pracy u pozwanego - powodowało reaktywację stosunku pracy na

dotychczasowych zasadach, a w konsekwencji powodowało, iż nie istniały

podstawy do zawierania nowej umowy o pracę w dniu 14 czerwca 2005 r. Z kolei w

postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 12

lutego 2009 r. powódka żądała ustalenia, iż doszło do restytucji stosunku pracy w

dniu 13 czerwca 2005 r., że stosunek pracy trwa nadal oraz, że świadectwo pracy z

dnia 19 lutego 2007 r. zostało wydane przedwcześnie. Wnosiła także o zasądzenie

od pozwanego kwoty 133,22 zł brutto tytułem wynagrodzenia za dzień 13 czerwca

2005.r. Z powyższego wynika, że wskazane roszczenia, wprawdzie wywodzą się z

tego samego stosunku prawnego, do którego powódka została przywrócona

wyrokiem z dnia 24 listopada 2004 r., ale nie były przedmiotem osądu w procesie

zakończonym wyrokiem z dnia 6 marca 2006 r. Podkreślenia wymaga stwierdzenie,

że prawomocny wyrok swą mocą powoduje, że nie jest możliwe dokonanie

odmiennej oceny i odmiennego osądzenia tego samego stosunku prawnego, w tych

samych okolicznościach faktycznych i prawnych, między tymi samymi stronami.

Opierając się na tych założeniach należy dojść do wniosku, że orzeczenie co do

części roszczenia nie ma - jak wykazano - powagi rzeczy osądzonej co do jego

reszty, która nie była przedmiotem orzekania sądu. Nie stanowi także przeszkody

do oddzielnego dochodzenia pozostałej reszty. Mając powyższe na uwadze nie jest

uzasadniony zarzut skargi kasacyjnej przyjmujący z podstawę nieważność

postępowania, jak również naruszenie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 365 § 1 k.p.c.,

skoro w niniejszym postępowaniu Sądy rozstrzygały kwestie, które nie były

przedmiotem orzekania Sądu Rejonowego z dnia 6 marca 2006 r. IV P …/06, jak

również Sądu Rejonowego z dnia 21 kwietnia 2006 r. Z kolei zarzut naruszenia art.

65 § 2 k.c. w zakresie ustaleń dotyczących skutków prawnych wynikających z

ugody sądowej zawartej w dniu 19 czerwca 2006 r. nie poddaje się kontroli w

postępowaniu kasacyjnym. Nie został bowiem powiązany z jakimkolwiek przepisem

postępowania, a ustalenia Sądów w niniejszym postępowaniu sprowadzają się w tej

kwestii do oceny

faktów i dowodów, które legły u podstaw zaskarżonego

orzeczenia. Z ustaleń tych wynika, że wobec niedopuszczenia powódki do

wykonywania pracy dyrektora MOPS w P. i faktycznego jej wykonywania przez inną

osobę, strony sporu w wyniku zawarcia ugody doprowadziły do uregulowania

sytuacji personalnej na stanowisku dyrektora MOPS w związku z zatrudnieniem

powódki od 20 czerwca 2006 r. w Urzędzie Miasta P. Świadczyła o tym przede

wszystkim okoliczność cofnięcia przez powódkę żądania wykonania wyroku z 25

listopada 2004 r. Tym samym uprawnione było przyjęcie przez Sądy orzekające w

niniejszej sprawie, iż zawierając ugodę powódka miała świadomość, iż z dniem

zawarcia ugody ustaje jej stosunek pracy w MOPS, a od 20 czerwca 2006 r. będzie

zatrudniona w Urzędzie Miasta P. Mając powyższe ustalenia faktyczne na uwadze

oraz treść art. 39813 § 1 k.p.c., w wyniku którego Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę

kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw - co oznacza

rozpoznanie skargi w granicach zgłoszonych przez skarżącego zarzutów

naruszenia

konkretnie

wskazanych

(zidentyfikowanych)

przepisów

prawa

(materialnego lub procesowego) - ogólne stwierdzenie, że doszło do naruszenia art.

65 § 2 k.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i przyjęcie treści ugody

zawartej w dniu 19 czerwca 2006 r. przed Sądem Rejonowym w O. niezgodnie ze

zgodną wolą stron tej ugody, w sytuacji, gdy przyjęte skutki prawne wynikające z

przedmiotowej ugody w istocie związane były jednoznacznie i bezpośrednio z

oceną dowodów ma ten skutek, iż skarga kasacyjna w tym zakresie nie spełnia

wymagania sformułowania zarzutu naruszenia ściśle określonego przepisu prawa.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż skarżąca winna zarzut ten powiązać z

określonym przepisem prawa procesowego, aby mógł być on rozważany w

postępowaniu

kasacyjnym.

Mając

na

uwadze

treść

żądań

powódki

sformułowanych w niniejszym postępowaniu sądowym, pozostałe zarzuty skargi

kasacyjnej, w szczególności dotyczące naruszenia art. art. 45 § 1 k.p. i art. 48 § 1

k.p., nie znajdują uzasadnienia, skoro w zaskarżonym orzeczeniu Sąd Okręgowy zgodnie z żądaniem powódki - ustalił, że restytucja stosunku pracy miedzy stronami

nastąpiła w dniu 13 czerwca 2005 r.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na

podstawie art. 39814 k.p.c.