II PK 3/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 3/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z powództwa S. S.

przeciwko P. M. P. D. Sp. z o.o. w K.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 marca 2010 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 24 lipca 2009 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 lipca 2009 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w P. oddalił apelację powoda S. S. od wyroku Sądu Rejonowego Sądu Pracy w P. z dnia 29 kwietnia 2009 r., wydanego w sprawie przeciwko P. M. P.

D. Spółce z o.o. w K. o odszkodowanie. Ponadto Sąd drugiej instancji kosztami

postępowania odwoławczego obciążył powoda i na tej podstawie zasądził od niego

na rzecz pozwanej kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Od wyroku Sądu Okręgowego powód wniósł skargę kasacyjną, w której

potrzebę przyjęcia jej do rozpoznania uzasadnił oczywistą zasadnością skargi,

bowiem „dla każdego prawnika jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, że Sąd

II instancji naruszył przepisy: art. 6 k.c. w związku z art. 253 k.p.c. a także przepisy

art. 271 k.p.c.". Oczywistość naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa

wynika - zdaniem powoda - w szczególności z przyjęcia przez Sąd odwoławczy

błędnego założenia jakoby w razie zaprzeczenia przez powoda prawdziwości

złożonych przez pozwaną dokumentów prywatnych osób trzecich stwierdzających

przywłaszczenie przez powoda towaru, jak i temu, że pochodzą one od osób, które

je podpisały, na powodzie spoczywał ciężar dowodu przeciwnego, pomimo tego że

pozwana nie wnioskowała o przeprowadzenie dowodu na tę okoliczność z zeznań

osób, które te oświadczenia podpisały. Skarżący podniósł również, że ewidentnym

naruszeniem zasady bezpośredniości i ustności postępowania cywilnego było

uznanie przez Sąd odwoławczy, iż dowodem przywłaszczenia przez powoda

paczek papierosów gratisowych, które powinien wydać detalistom, mogą być

oświadczenia pisemne tych osób, bez konieczności ich przesłuchania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania, jeżeli jest oczywiście uzasadniona. "Oczywistość"

naruszenia przepisów prawa powoływana jako przesłanka przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania może dotyczyć tylko tych przepisów, które mogą być

skuteczną podstawą kasacyjną. Skoro zaś z mocy art. 398 3 § 3 k.p.c. podstawą

skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny

dowodów, to - w konsekwencji - podstawą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania nie może być powołanie się w niej na oczywiste naruszenie tych

przepisów prawa, które dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów. Tymczasem

wniosek

powoda

o

przyjęcie

do

rozpoznania

skargi

kasacyjnej

został

skonstruowany wyłącznie na powołaniu w nim „oczywistej" obrazy przepisów art.

253 i 271 k.p.c. oraz art. 6 k.c., a więc przepisów dotyczących ustalenia

okoliczności faktycznych. Skoro naruszenie tych przepisów nie może być skuteczną

podstawą skargi kasacyjnej, to tym bardziej nie może uzasadniać przyjęcia jej do

rozpoznania (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., II

UK 65/05, LEX nr 375606 oraz z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr

453109).

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na

podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.