II PK 296/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 296/05

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Beata Gudowska

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa T. Z.

przeciwko Zarządcy W. S.A. w upadłości w G.

o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy i sprostowanie świadectwa pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 lutego 2006 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w G.

z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt VII Pa …/05,

umorzyć postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2005 r., VII Pa …/05, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy

w G.

oddalił (poza zmianą w części dotyczącej opisu pkt 2) apelację pozwanego

Zarządcy W. S.A. w upadłości w G. od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w G. w sprawie z powództwa T. Z. o ekwiwalent za urlop

wypoczynkowy i sprostowanie świadectwa pracy. Wyrokiem tym Sąd pierwszej

instancji zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 36.372,22 zł tytułem

ekwiwalentu za 35 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego z ustawowymi

odsetkami od dnia 1 września 2004 r., sprostował świadectwo pracy i oddalił

powództwo w pozostałej części.

Od wyroku Sądu Okręgowego skargę kasacyjną, opartą na podstawie

określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wniósł pełnomocnik strony pozwanej z

wnioskiem o jego uchylenie w całości i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez

oddalenie powództwa ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Pismem z dnia 27 grudnia 2005 r. pełnomocnik pozwanego cofnął skargę

kasacyjną, podając, że w związku z zakończeniem postępowania upadłościowego

(postanowieniem Sądu Rejonowego

z dnia 8 września 2005 r.), strona pozwaną

jest – w miejsce Zarządcy – W. S.A. reprezentowana przez Zarząd.

Oceniając zasadność wniosku pełnomocnika pozwanego w przedmiocie

cofnięcia skargi, Sąd stwierdził, że czynność ta nie narusza prawa, a także

słusznego interesu pracownika (art. 469 k.p.c.), stąd na podstawie art. 391 § 2 w

związku z art. 39821 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.