II PK 293/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 293/04

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wasilewski

w sprawie z powództwa M. P.

przeciwko Starostwu Powiatowemu w L.

o zapłatę i sprostowanie świadectwa pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych

i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2005 r.,

kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w .

z dnia 29 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV Pa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2004 r. (IV Pa …/04), w

wyniku apelacji powoda – M. P. oraz apelacji strony pozwanej – Starostwa

Powiatowego w L. od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w L. z dnia 17

września 2003 r. (IV P …/03) w sprawie o zapłatę i sprostowanie świadectwa pracy,

mocą którego w punkcie pierwszym – zasądzona została od strony pozwanej na

rzecz powoda kwota 11.560,77 zł wraz ustawowymi odsetkami od dnia 20 sierpnia

2002 r. do dni zapłaty, w punkcie drugim – oddalone powództwo w części dotyczącej

sprostowania świadectwa pracy co do daty zakończenia stosunku pracy i sposobu

jego rozwiązania oraz w punkcie trzecim – umorzone zostało postępowanie w

pozostałej części: po pierwsze – zmienił zaskarżony wyrok w punkcie pierwszym w

ten sposób, że oddalił powództwo; po drugie – oddalił apelację strony pozwanej w

pozostałym zakresie; oraz po trzecie – oddalił apelacje powoda.

W kasacji od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 kwietnia

2004 r. pełnomocnik powoda zaskarżył punkt pierwszy tego wyroku, zarzucając

naruszenie: po pierwsze – art. 171 § 1 k.p. „poprzez uznanie, że powodowi został

wypłacony przysługujący mu ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, kiedy w istocie

otrzymywał on wynagrodzenie za pracę po odwołaniu go z funkcji wicestarosty”; oraz

po drugie – art. 328 § 2 k.p.c. „poprzez nie przytoczenie i wyjaśnienie podstawy

prawnej tej części orzeczenia, która dotyczy uznania, że powód otrzymał ekwiwalent

za urlop wypoczynkowy”, a w konsekwencji

wniósł o uchylenie zaskarżonego

orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub o „zmianę

zaskarżonego orzeczenia i oddalenie apelacji strony pozwanej, przy uwzględnieniu

kosztów postępowania kasacyjnego. Równocześnie, pełnomocnik skarżącego

wskazał, iż okolicznością uzasadniająca przyjęcie kasacji do rozpoznania jest to, że:

po pierwsze – „Sąd Okręgowy w T. zaskarżonym wyrokiem zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w L. w ten sposób, że oddalił powództwa. Tym samym zaistniała

rozbieżność w orzecznictwie sądów, która potrzebuje wykładni przepisów prawnych”;

oraz po drugie – w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: „Sprowadza się

ono do wyjaśnienia, czy przepis art. 31b ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o

samorządzie powiatowym (Dz. U. 2001.142.1592) ma również zastosowanie do

czynności podejmowanych przez Komisarza Rządowego. Jeżeli tak, to czy odwołani

przez niego członkowie zarządu powiatu pełnią dotychczasowe obowiązki do czasu

wyboru nowego zarządu."

W odpowiedzi na kasację strona pozwana wniosła o jej oddalenie w całości i

obciążenie powoda kosztami postępowania kasacyjnego, bowiem w rozpoznawanej

sprawie „nie występuje istotne zagadnienie prawne, ani nie istnieje potrzeba wykładni

przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym

określonym w art. 3984 k.p.c.(do dnia 5 lutego 2005 r.: art. 3933 k.p.c.), w tym – poza

przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia – powinna ona zawierać

także

„wniosek o przyjęcie

kasacji do

rozpoznania

i jego

uzasadnienie”

przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3984 § 1 pkt. 3

KPC), które stanowią odrębny element formalny kasacji jako pisma procesowego.

Oznacza to w szczególności, że w kasacji należy wykazać (sic!), iż w sprawie, której

ona dotyczy, bądź „występuje istotne zagadnienie prawne” (art. 393 § 1 pkt 1 KPC –

a contrario), bądź „istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie” (art. 393 § 1

pkt. 2 KPC – a contrario), bądź też „zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza

prawo” albo „zachodzi nieważność postępowania” (art. 393 § 2 KPC). Wnoszący

kasację nie może przy tym ograniczyć się do powtórzenia w jej treści jednego lub

kilku ustawowych sformułowań, do którego lub których pragnie nawiązać, jako do

„okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji”, lecz obowiązany jest do

profesjonalnego prawniczego uzasadnienia wskazanej lub wskazanych „okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji” i to w kontekście okoliczności faktycznych i

prawnych tej sprawy, której kasacja ta dotyczy. Nie spełnienie tego wymagania

kasacji stanowi tzw. brak istotny kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni zadość

wymaganiu formalnemu określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 KPC, a to w konsekwencji

skutkować musi jej odmową jej przyjęcia do rozpoznania. Wymaganiu temu w

żadnym razie nie czyni zadość wskazanie w petitum kasacji – jak to ma miejsce w

niniejszej sprawie – na fakt, że w rozpoznawanej sprawie ‘Sąd drugiej instancji

zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji’, ponieważ ‘rozbieżność w orzecznictwie

sądów’ dotyczy sytuacji, w której w wyniku odmiennej interpretacji i stosowania tych

samych przepisów prawa w co najmniej dwu lub większej ilości spraw zapadły różne

prawomocne orzeczenia sądowe.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3937 § 1 KPC

w związku z art. 393 § 1 pkt 3 KPC orzekł jak w sentencji, zasądzając równocześnie

od powoda na rzecz strony pozwanej koszty postępowania kasacyjnego na

podstawie § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U.

Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Teza:

1. Nie czyni zadość wymaganiu ‘przedstawienia okoliczności uzasadniających

przyjęcie kasacji do rozpoznania’ (art. 3933 § 1 pkt 3 KPC) sformułowanie w petitum

kasacji jedynie szeregu pytań, jakie – w opinii skarżącego – wymagałoby odpowiedzi

w związku z podejmowanym przez sąd rozstrzygnięciem w sprawie.

2. ‘Rozbieżność w orzecznictwie sądów’ dotyczy sytuacji, w której w wyniku

odmiennej interpretacji i stosowania tych samych przepisów prawa w co najmniej

dwu lub większej ilości spraw wydane zostały różne prawomocne orzeczenia

sądowe.