II PK 261/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 261/04

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa W. M.

przeciwko Urzędowi Miasta w K., Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w K.

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r.,

kasacji strony pozwanej Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w K. od wyroku

Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 21 maja 2004 r., sygn. akt IV Pa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Strona pozwana Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w K. wniosła kasację od

wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 21

maja 2004 r. Jako podstawy kasacji wskazano naruszenie prawa materialnego

przez błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z

dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Kasacja zawiera wniosek o

uchylenie zaskarżonego wyrok i poprzedzającego wyroku Sądu Pracy przez

oddalenie powództwa. Kasacja przedstawia okoliczności, które zdanie skarżącego,

uzasadniają jej rozpoznanie.

Sąd Najwyższy zważył:

Przedstawienie

przez

stronę

wnoszącą

kasację

okoliczności

uzasadniających .jej rozpoznanie nie oznacza, że Sąd Najwyższy przyjmie kasację

do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §

1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji Kodeksu postępowania

cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r., nie pozwala jedynie odrzucić

kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie art. 393 k.p.c., natomiast Sądowi

Najwyższemu – na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 393 k.p.c. Nie

zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania. Przyjęcie to zależy bowiem od

braku okoliczności, które uprawniają Sąd Najwyższy do wydania postanowienia o

odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Okoliczności te zostały wymienione w

art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. Według powyższych przepisów. Sąd Najwyższy może

odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne,

nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

ani nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie nie narusza

w sposób oczywisty prawa lub gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna.

W ocenie Sądu Najwyższego, w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do

przyjęcia kasacji do rozpoznania ponieważ nie występuje w niej istotne zagadnienie

prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.)

Zdaniem skarżącej wymagana jest interpretacja „przepisu art. 45 § 1 (30 § 4)

Kodeksu pracy w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o

samorządzie gminnym,

polegającej na ustaleniu, czy odwołanie gminnego

kierownika jednostki organizacyjnej zarządzeniem wójta (burmistrza, prezydenta)

może stanowić samodzielną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na

czas nie określony..."

Zagadnienie

oddziaływania

czynności

podejmowanych

w

zakresie

stosunków samorządowych (odwołanie kierownika jednostki samorządowej),

na

stosunki pracy (rozwiązanie stosunku pracy) było przedmiotem rozważań Sądu

Najwyższego w powołanym zresztą w kasacji wyroku z dnia 5 lutego 2002 r. IPKN

832/00). Sąd Najwyższy stwierdził m.in., że odwołanie kierownika wojewódzkiej

samorządowej jednostki organizacyjnej przez zarząd województwa jest podstawą

dokonania czynności w ramach stosunku pracy, np. uzasadnia wypowiedzenie

umowy o pracę, ale nie jest z nią równoznaczne. Kasacja nietrafnie interpretuje

ten fragment uzasadnienia wyroku w ten sposób, iż zdaniem Sądu Najwyższego

odwołanie jest równoznaczne

z obowiązkiem wypowiedzenia umowy o pracę

odwołanemu z funkcji pracownikowi i w każdym wypadku stanowi uzasadnioną

podstawę

wypowiedzenia. Zarówno w tym orzeczeniu, jak i w sprawach

dotyczących odwołania

z funkcji członków zarządu spółek kapitałowych Sąd

Najwyższy podkreślał,

że nie zachodzi automatyczna zależność

między

pozbawieniem funkcji a rozwiązaniem stosunku pracy. Stanowisko judykatury w

tym przedmiocie należy uznać za utrwalone.

W pozostałym zakresie kasacja zawiera polemikę z ustaleniami Sądu

Okręgowego, co nie spełnia wymagań przepisu art. 393 § 1 k.p.c.

Z powyższych względów, na podstawie art. 393 w związku z art. 393 7 § 1

k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.