II PK 240/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II PK 240/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z powództwa R. W.‎przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej "[…]" w W.‎o odszkodowanie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 stycznia 2016 r.,‎na skutek wniosku pełnomocnika powoda o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II PK 240/14 postanawia: oddalić wniosek.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 13 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej „[…]” w W., nie orzekając o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz powoda R. W.. Pismem z 23 grudnia 2015 r., wniesionym w terminie określonym w art. 351 § 1 k.p.c., pełnomocnik powoda wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, powołując się na złożenie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o oddalenie skargi oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.Wniosek o uzupełnienie wyroku jest nieuzasadniony z następujących względów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik powoda zgłosił wnioski o następującej treści: „wnoszę o:

1) o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jako niezawierającej okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie;

2) zasądzenie na rzecz powoda kosztów zastępstwa radcowskiego w postępowaniu kasacyjnym. W wypadku przyjęcia skargi do rozpoznania wnoszę o oddalenie skargi.”. Z treści wniosków zgłoszonych w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wynika, aby pełnomocnik powoda domagał się zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego zarówno w przypadku nieprzyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak i w razie jej oddalenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 maja 2015 r., I UK 303/14, niepubl.). Przeciwnie treść wniosków wskazuje, że żądanie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym odnosiło się wyłącznie do ewentualnego wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Natomiast na wypadek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powód ograniczył wniosek jedynie do oddalenia skargi kasacyjnej. Na okoliczność tą wskazano już w uzasadnieniu wyroku z 13 sierpnia 2015 r., II PK 240/14 o uzupełnienie którego powód wnosi (uzasadnienie str. 9). Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji. l.n.