Legislator Case Law & Legislation
II PK 209/10 AI generated

II PK 209/10 · Sąd Najwyższy

Case Number II PK 209/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie VI Pa z dnia 30 grudnia 2009 r. oddalającego powództwo wniesione przeciwko Urzędowi

Legislator headnote

AI generated

art. 213 § 2 k.p.c, art. 223 § 2 k.p.c, art. 203 § 4 k.p.c, art. 11 k.p, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II PK 209/10 · Sąd Najwyższy: z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie VI Pa z dnia 30 grudnia 2009 r. oddalającego powództwo wniesione przeciwko Urzędowi

Keywords

AI generated
art. 213 § 2 k.p.c art. 223 § 2 k.p.c art. 203 § 4 k.p.c art. 11 k.p art. 3989 § 1 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 213 § 2 k.p.c
poprzez błędne zastosowanie art. 213 § 2 k.p.c.
art. 223 § 2 k.p.c
oraz art. 223 § 2 k.p.c.
art. 203 § 4 k.p.c
art. 203 § 4 k.p.c., poprzez ustalenie, że uznanie powództwa oraz zawarcie ugody
art. 11 k.p
zgodnego oświadczenia woli stron (art. 11 k.p.).
art. 3989 § 1 k.p.c
okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 78 § 1 k.p
Rozstrzygnął tak w oparciu o zasadę obowiązującą w art. 78 § 1 k.p., do której
art. 31 k.p
gminy, działającego za pracodawcę (art. 31 k.p.).

Cited Case Law

AI generated
I PK 230/02
I UK 86/08
5, z dnia 3 września 2008 r., I UK 86/08,
I PK 30/08
II PK 27/06
Wyrok z dnia 9 października 2006 r.
II PK 330/07
Wyrok z dnia 9 czerwca 2008 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II PK 209/10

POSTANOWIENIE

Dnia 20 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa A. P.

przeciwko Urzędowi Miejskiemu w P.

o ustalenie i zasądzenie wynagrodzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 stycznia 2011 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w P.

z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt VI Pa …/10,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Powód A. P. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie VI Pa

…/10, oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Ciechanowie

z dnia 30 grudnia 2009 r. oddalającego powództwo wniesione przeciwko Urzędowi

Miejskiemu w P.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania,

poprzez błędne zastosowanie art. 213 § 2 k.p.c. oraz art. 223 § 2 k.p.c. w związku z

art. 203 § 4 k.p.c., poprzez ustalenie, że uznanie powództwa oraz zawarcie ugody

sądowej między stronami zmierzało do obejścia prawa, a także naruszenie prawa

materialnego, poprzez błędną interpretację i zastosowanie art. 18 ust. 2 pkt 2

ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz.U. Z

2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), poprzez uznanie, że radzie gminy (Radzie

Miejskiej) przysługuje uprawnienie do jednostronnego obniżenia wynagrodzenia

wójta (burmistrza) w trakcie jego kadencji oraz niezastosowanie w sprawie art. 11

k.p. w związku z art. 29 § 4 i 5 k.p.

Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, podnosząc,

że w sprawie występują istotne zagadnienie prawne, sformułowane jako

nastepujące pytania: 1) „czy rada gminy (Rada Miejska) może zmienić w drodze

uchwały wynagrodzenie wójta (burmistrza miasta) w trakcie trwania jego kadencji?”

oraz 2) “czy burmistrzowi przysługuje ochrona jego roszczeń związanych z

ustaleniem wysokości wynagrodzenia za pracę w ramach postępowania przed

sądem pracy?”.

Ponadto skarżący wskazał, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, dotycząca art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o

samorządzie gminnym

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie nie oznacza, że Sąd Najwyższy przyjmie skargę

kasacyjną do rozpoznania. Przyjęcie skargi kasacyjnej zależy bowiem od

stwierdzenia

przez

Sąd

Najwyższy

wystąpienia

w

sprawie

szczególnych

okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem Sąd

Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. Jeżeli te okoliczności nie zachodzą, Sąd Najwyższy, zgodnie z art.

3989 § 2 k.p.c., uprawniony jest do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia

skargi do rozpoznania.

Twierdzenie

o

występowaniu

istotnego

zagadnienia

prawnego

jest

uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze

rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym

zakresie,

wynikające

z

odmiennej

wykładni

przepisów

konstruujących

to

zagadnienie. Nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje w

sprawie istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy wyraził swój pogląd we

wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę

tego poglądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego dnia 16 stycznia 2003 r., I PK

230/02, OSNP-wkładka 2003 nr 13, poz. 5, z dnia 3 września 2008 r., I UK 86/08,

LEX nr 565996).

Przedstawiane zagadnienia prawne nr 1 i 2 zostały rozstrzygnięte w

orzecznictwie Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 3 października 2008 r. I PK

30/08, (LEX nr 513007) stwierdzono, że jednostronna zmiana (obniżenie)

wynagrodzenia może być dokonana przez organ stanowiący gminy na podstawie

art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym Taki pogląd stanowi

kontynuację stanowiska wyrażonego w poprzednich orzeczeniach. Sąd Najwyższy

w wyroku z 9 października 2006 r., II PK 27/06 (OSNP 2007 nr 23-24, poz. 344)

stwierdził, że Rada Miasta może obniżyć wynagrodzenie burmistrza ustalone na

początku jego kadencji z zachowaniem okresu równego okresowi wypowiedzenia.

Rozstrzygnął tak w oparciu o zasadę obowiązującą w art. 78 § 1 k.p., do której

prowadzi przepis art. 20 ust. 1 ustawy z 22 marca 1990 r. o pracownikach

samorządowych, zgodnie z którym pracownikowi samorządowemu przysługuje

wynagrodzenie

stosowne

do

zajmowanego

stanowiska

oraz

posiadanych

kwalifikacji zawodowych. Podzielił w nim uprzednie stanowisko Naczelnego Sądu

Administracyjnego, który w wyroku z 11 września 2004 r., OSK 873/04 (Lex

Polonica nr 1400241) uznał, że przy szczególnym charakterze stosunku pracy

pracownika samorządowego z wyboru związanym z pełnioną funkcją, skoro do rady

gminy należy ustalanie wysokości wynagrodzenia temu pracownikowi, to do niej

należy również jej zmiana. Odebranie radzie kompetencji ustalenia wynagrodzenia

przez zmianę tego wynagrodzenia w zależności od ilości i jakości świadczonej

pracy podważałoby jej ustawowe kompetencje. Także argumentacja zawarta w

uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2001 r., I PKN 488/00

(OSNP 2003 r. Nr 10, poz. 242) wskazuje, że pracodawca zatrudniający

pracownika samorządowego z wyboru ma możliwość swobodnego ustalania

wysokości jego wynagrodzenia w granicach określonych przez art. 20 ustawy i

wykonawcze przepisy rozporządzenia. Organem uprawnionym do oceny jakości

pracy świadczonej na stanowisku z wyboru jest organ stanowiący gminy. Rada

gminy jest zatem uprawniona do oceny jakości pracy świadczonej przez wójta a

przepisem

kompetencyjnym

jest

art.

pkt

ustawy

o

pracownikach

samorządowych. Z kolei art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym

przyznaje

uprawnienie

w

znaczeniu

materialnoprawnym

do

kształtowania

wynagrodzenia w granicach określonych w art. 20 ust. 1 tej ustawy oraz art. 78 § 1

k.p. Przepis art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym nie ogranicza

uprawnienia organu stanowiącego do ustalenia wynagrodzenia burmistrza jeden

raz na początku kadencji i na cały okres jej trwania. Jednostronna zmiana

(obniżenie) wynagrodzenia może być dokonana przez organ stanowiący gminy na

podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.

Kolejne,

znaczące

dla

rozważanego

problemu

zmiany

(obniżenia)

wynagrodzenia pracownika z wyboru (wójta), stanowisko Sąd Najwyższy zawarł w

wyroku z 9 czerwca 2008 r., II PK 330/07 (OSNP 2009 nr 21-22, poz. 278).

Stwierdził, że brak regulacji w ustawie o pracownikach samorządowych kwestii

zmiany (obniżenia) wysokości wynagrodzenia pracownika samorządowego z

wyboru nie oznacza niedopuszczalności zmiany wysokości wynagrodzenia wójta

(burmistrza, prezydenta miasta) przez radę gminy (radę miasta) w okresie trwania

jego mandatu. Przepisów gwarantujących stabilność warunków zatrudnienia wójta

(wynagrodzenia) nie zawierają ustawy o samorządzie gminnym, o pracownikach

samorządowych i Kodeks pracy. Zmiana stosunku pracy z wyboru w zakresie

warunków wynagradzania nie wymaga dla swej skuteczności w każdym przypadku

zgodnego oświadczenia woli stron (art. 11 k.p.). Umieszczenie regulacji prawnej

dotyczącej ustalania wynagrodzenia wójta w samorządowej ustawie ustrojowej (art.

18 ust. 2 pkt 2) i przyznanie radzie gminy kompetencji do podejmowania

rozstrzygnięć w tym zakresie oznacza, że ten element stosunku pracy wójta jest

definiowany jednostronnym władczym oświadczeniem woli organu stanowiącego

gminy, działającego za pracodawcę (art. 31 k.p.). Skąpa regulacja statusu

pracowniczego wójta w ustawach samorządowych nie oznacza niemożności

zmiany (obniżenia) wynagrodzenia wójta. Kwestię ustalania wynagrodzenia wójta

reguluje w sposób wyczerpujący art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie

gminnym. Uchwała obniżająca wynagrodzenie nie pozostaje poza kontrolą sądu i

oceną w trybie nadzoru sprawowanego przez wojewodę.

Wskazane wyżej orzeczenia zgodne są w zasadniczym rozstrzygnięciu, że

wynagrodzenie wójta nie jest niezmienne i podlega zmianie również in minus.

W wyrokach tych jednocześnie wyrażono jednolity pogląd o niemożności

stosowania do stosunków pracy na podstawie wyboru przepisów o wypowiedzeniu

zmieniającym umowę o pracę, co nie oznacza, iż do stosunku pracy z wyboru nie

stosuje się pozostałych przepisów prawa pracy, w tym szczególnych wynikających

z ustawy o pracownikach samorządowych oraz o samorządzie gminnym.

Z tych względów w aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie

występuje także podnoszona przez skarżącego rozbieżność orzecznictwa na tle art.

18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności nie wynika ona z

wyroku z dnia z 9 października 2006 r., II PK 27/06, w którym potwierdza się

przedstawiony wyżej pogląd.

Z powyższych względów, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c., orzeczono jak w

sentencji postanowienia.