Legislator Case Law & Legislation
II NSNc 57/24 AI generated

II NSNc 57/24 · Sąd Najwyższy

Case Number II NSNc 57/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

M.C.1 (dalej: „powód”), reprezentowany przez matkę M.C.2, wniósł o zasądzenie od pozwanego S. w K. (dalej: „pozwany”) kwoty 200 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 maja 2015 r. oraz o ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość. Następnie rozszerzono powództwo, domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty 1 200 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę. Powód trafił do pozwanego szpitala z powodu pogarszającego się stanu, a zbyt późno postawiona diagnoza opryszczkowego zapalenia mózgu u 5-cio i pół-miesięcznego powoda i w związku z tym zbyt późno wdrożone leczenie skutkowało daleko idącym upośledzeniem psychoruchowym nie dającym szans na przywrócenie funkcji organizmu do stopnia pozwalającego na samodzielne funkcjonowanie w życiu codziennym.Wyrokiem z 8 października 2019 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c; II NSNc 57/24 · Sąd Najwyższy: Ich wskazanie musi mieć jednak miejsce w sposób przewidziany przez prawo (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub notarialne poświadczenie dziedziczenia). W niniejszej sprawie, na dzień wniesienia skargi nadzwyczajnej, nie przeprowadzono postępowania spadkowego po zmarłym powodzie, a co za tym idzie – wskazany powyżej warunek nie został spełniony. Wobec braku zdolności sądowej powoda, na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 ustawy o SN, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Keywords

AI generated
over-provision of medical care liability of university hospital medical practitioner inadequate psychiatric report hospital billing inadequate constitutional complaint

Cited Legislation

AI generated
art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c
Wobec braku zdolności sądowej powoda, na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
art. 39821 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1055/19
I ACa 1055/19: odrzuca skargę.
AI generated
I ACa 508/13
Powód W. W. (1), po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa reprezentowanego przez Dyrektora Aresztu Śledczego w P. oraz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Dyrektora Zakładu Karnego we W. kwoty 76.000,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę moralną, doznaną wskutek naruszenia przez pozwanych prawa podmiotowego do ochrony zdrowia. Ponadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.
I ACa 336/15
Powód M. M. wnosił o zasądzenie od pozwanego Wojewódzkiego Szpitala (...) w L. kwoty 200 000 złotych tytułem zadośćuczynienia oraz renty w wysokości po 700 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu swojego żądania powód wskazywał, iż w dniach od 25 maja 1994 roku do dnia 29 czerwca 1994 roku, przebywał w pozwanym Szpitalu (...) w L.. W ocenie powoda po leczeniu wystąpiły u niego znaczne dolegliwości chorobowe - dolegliwości urologiczne, wypadanie samoistne zębów, nadciśnienie, cukrzyca, otyłość, bóle mięśni, refluks żołądka, zgaga, bóle kręgosłupa. Powód podawał, że przed tą hospitalizacją czuł się dobrze, a w związku z leczeniem nastąpiło gwałtowne pogorszenie stanu jego zdrowia. Utracił też całkowicie zdolność do pracy zarobkowej.
I ACa 165/20
Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 28 października 2019 r., sygnatura akt I C 427/13: zasądził od strony pozwanej Szpitala(...)spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.
II NSNc 63/23
I.I.1. Prokurator Generalny (dalej również: „Skarżący”), działając na podstawie art. 89 § 1 i 2 w zw. z art. 115 § 1 i 1a ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904 ze zm., dalej: „u.SN”) wniósł skargę nadzwyczajną od prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, wydanego przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie 27 października 2010 r., X GNc 398/10, w sprawie z powództwa C. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przeciwko K. D.. Orzeczenie to zaskarżył w części zasądzonej kwoty 202 601,82 zł wraz z odsetkami od 30 stycznia 2010 r. do dnia zapłaty.
III PSK 22/21
W wyroku z dnia 6 marca 2019 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II NSNc 57/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Oktawian Nawrot‎Arkadiusz Janusz Sopata (ławnik Sądu Najwyższego) w sprawie z powództwa M.C. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi [….] z siedzibą w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 grudnia 2024 r. skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 26 lutego 2021 r., sygn. I ACa 1055/19: odrzuca skargę. ‎

UZASADNIENIE

M.C.1 (dalej: „powód”), reprezentowany przez matkę M.C.2, wniósł o zasądzenie od pozwanego S. w K. (dalej: „pozwany”) kwoty 200 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 maja 2015 r. oraz o ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość. Następnie rozszerzono powództwo, domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty 1 200 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę. Powód trafił do pozwanego szpitala z powodu pogarszającego się stanu, a zbyt późno postawiona diagnoza opryszczkowego zapalenia mózgu u 5-cio i pół-miesięcznego powoda i w związku z tym zbyt późno wdrożone leczenie skutkowało daleko idącym upośledzeniem psychoruchowym nie dającym szans na przywrócenie funkcji organizmu do stopnia pozwalającego na samodzielne funkcjonowanie w życiu codziennym.Wyrokiem z 8 października 2019 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach (II C 940/15):1.zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 800 000,00 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 30 maja 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. od kwoty 200 000,00 zł, odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 sierpnia 2019 r. od kwoty 600 000,00 zł;2.oddalił powództwo w pozostałym zakresie;3.odstąpił od obciążania powoda kosztami procesu i kosztami sądowymi;4.nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Katowicach kwotę 42 202,20 zł tytułem części kosztów sądowych, od uiszczenia których powód był zwolniony.Powód i pozwany wnieśli apelację od powyższego orzeczenia.

Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z 26 lutego 2021 r. (I ACa 1055/19) zmienił zaskarżony wyrok sądu I instancji i oddalił powództwo, nie obciążając kosztami procesu powoda, a także oddalił apelacje powoda i nie obciążył go kosztami postępowania apelacyjnego.Powód zmarł 8 stycznia 2023 r. Nie przeprowadzono postępowania spadkowego po zmarłym. Powód był kawalerem, nie posiadał dzieci, jego spadkobiercami z ustawy są rodzice M.C.2 i A.C., którzy oświadczyli, iż jako następcy prawni zmarłego syna wnoszą o wystąpienie ze skargą nadzwyczajną od zaskarżonego orzeczenia.Pismem z 12 grudnia 2023 r.

Prokurator Generalny (dalej: „skarżący”) wniósł skargę nadzwyczajną na rzecz rodziców powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 26 lutego 2021 r. (I ACa 1055/19), w której zaskarżył go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:1.naruszenie zasad, wolności i praw człowieka i obywatela, określonych w art. 2 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy opartego na zasadzie zaufania do państwa i stanowionego przez niego prawa oraz przewidywalności postępowania organów państwa, przez oddalenie roszczenia o zasądzenie zadośćuczynienia wskutek dokonania ustaleń faktycznych rażąco sprzecznych z materiałem dowodowym, który był oparty na opiniach biegłych i zeznaniach świadków wskazujących na zaistnienie błędu medycznego, wobec przeprowadzenia ich oceny z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, co naruszyło zasadę zaufania do państwa, przewidywalności postępowania jego organów i prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy – a w konsekwencji pozbawiło powoda należnego mu zadośćuczynienia za uszczerbek na zdrowiu zaistniały w wyniku błędu lekarskiego przy leczeniu przez pozwanego polegającego na niezgodności postępowania medycznego personelu pozwanego z wiedzą medyczną i pominięciem ostrożności, jaką należało zachować w przypadku gorączkującego powoda (5-cio i pół-miesięcznego niemowlęcia), co w konsekwencji doprowadziło do 100% uszczerbku na zdrowiu powoda spowodowanego skutkami przebytego zapalenia mózgu o etiologii opryszczkowej;2.oczywistą sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wyrażającą się w przyjęciu przez Sąd Apelacyjny w Katowicach, że w sprawie nie doszło do błędu medycznego po stronie pozwanego, gdyż nie można było przyjąć z dużym prawdopodobieństwem, że stan zdrowia powoda był wynikiem zawinienia pozwanego, podczas gdy powództwo zasługiwało na uwzględnienie, albowiem personel pozwanego popełnił błąd medyczny i diagnostyczny, w konsekwencji którego powód doznał 100% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami przebytego zapalenia mózgu o etiologii opryszczkowej, co jednoznacznie prawidłowo ustalił Sąd I instancji uznając za wiarygodne zeznania matki powoda, zasądzając zasadne roszczenie.Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 lutego 2021 r. (I ACa 1055/19) w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania ze skargi nadzwyczajnej.Odpowiedź na powyższą skargę złożył pełnomocnik M.C.2 i A.C.

W piśmie z 7 lutego 2024 r. wniósł on o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach i rozstrzygnięcie o kosztach postępowania ze skargi nadzwyczajnej.Odpowiedź na skargę nadzwyczajną złożyli również pełnomocnicy pozwanego, którzy w piśmie z 5 lutego 2024 r., wnieśli o oddalenie skargi nadzwyczajnej w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nadzwyczajna podlega odrzuceniu. Powód zmarł przed wniesieniem przez skarżącego skargi nadzwyczajnej. W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi nadzwyczajnej wobec osoby, która w chwili złożenia tego środka zaskarżenia nie żyła (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 22 czerwca 2022 r., I NSNc 705/21 oraz z 30 czerwca 2022 r., I NSNc 30/21). Możliwe jest natomiast wniesienie skargi nadzwyczajnej na rzecz następców prawnych zmarłego, jeżeli posiadają oni interes prawny – jako podmiotów posiadających zdolność sądową i procesową.

Ich wskazanie musi mieć jednak miejsce w sposób przewidziany przez prawo (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub notarialne poświadczenie dziedziczenia). W niniejszej sprawie, na dzień wniesienia skargi nadzwyczajnej, nie przeprowadzono postępowania spadkowego po zmarłym powodzie, a co za tym idzie – wskazany powyżej warunek nie został spełniony. Wobec braku zdolności sądowej powoda, na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 ustawy o SN, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

ZG[a.ł.]