Supreme Court dismisses extraordinary appeal withdrawn by Ombudsman, applying civil procedure rules by analogy. The Ombudsman withdrew the appeal after the debtor's liability was extinguished. The Court rules the appeal is void due to withdrawal and dismisses the proceedings. The legal rule is that civil procedure rules apply by analogy to extraordinary appeals when not specifically regulated. Keywords: extraordinary appeal; withdrawal; Supreme Court; civil procedure; bankruptcy; analogy; costs. My client represents the Ombudsman who filed an extraordinary appeal against a final payment order in a bankruptcy enforcement case. The opposing party, the debtor, has since informed the Ombudsman that the enforcement is complete and the debt is extinguished, leading the Ombudsman to voluntarily withdraw the appeal. The Supreme Court must decide whether the withdrawal renders the appeal inadmissible or if the proceedings should be dismissed. What can I do? Is this possible?
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by the Ombudsman after the appellant voluntarily withdrew the complaint. The Ombudsman withdrew the appeal following confirmation from the debtor that the enforcement proceedings had concluded and the debt was fully extinguished. The Court applied civil procedure rules by analogy to the extraordinary appeal process, ruling that the withdrawal of the appeal results in the termination of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o Sądzie Najwyższym; Kodeks postępowania cywilnego: When extraordinary appeals are not specifically regulated by statute, civil procedure rules apply by analogy, and the withdrawal of such an appeal terminates the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II NSNc 147/24 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Mirosław SadowskiMariusz Grzegorz Wilczyński (ławnik Sądu Najwyższego) w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości S. w W. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W.przeciwko A.W.o zapłatę, w przedmiocie skargi nadzwyczajnej Rzecznika Praw Obywatelskich od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Okręgowego w Łodzi z 11 lipca 2017 r., sygn. I Nc 340/17, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 10 grudnia 2025 r., 1. umarza postępowanie w sprawie skargi nadzwyczajnej;
2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania wywołane wniesieniem skargi nadzwyczajnej. Mariusz Grzegorz Wilczyński Krzysztof Wiak Mirosław Sadowski
UZASADNIENIE
Pismem z 26 marca 2024 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: „skarżący”) złożył skargę nadzwyczajną od prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Łodzi z 11 lipca 2017 r. (I Nc 340/17), zaskarżając go w części – tj. w zakresie słów „zastrzegając jednocześnie pozwanej – A.W. (dalej: „pozwana”) prawo do powoływania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczenie jej odpowiedzialności do wartości nieruchomości położonej w miejscowości S., gmina K., stanowiącej działkę ewidencyjną nr […], dla której Sąd Rejonowy w S. w […] Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr […], w której w dziale IV ustanowiono hipotekę umowną łączną”.Pismem z 19 sierpnia 2025 r. skarżący cofnął powyższą skargę nadzwyczajną i wniósł o umorzenie postępowania zawisłego przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt II NSNc 147/24.
Skarżący wskazał, że 24 listopada 2024 r. otrzymał od pozwanej informację o dokonaniu przez Sąd Okręgowy w Łodzi z urzędu wyjaśnienia wątpliwości co do treści nakazu zapłaty, będącego przedmiotem skargi nadzwyczajnej, poprzez wskazanie, iż zawarte w tym nakazie zastrzeżenie o ograniczeniu odpowiedzialności pozwanej dotyczy przedmiotu w postaci nieruchomości obciążonej na rzecz powoda hipoteką. W dniu 11 sierpnia 2025 r., Rzecznik Praw Obywatelskich otrzymał z kolei informację od pozwanej o zakończeniu egzekucji z rzeczonej nieruchomości i wyczerpaniu tym samym roszczeń powoda względem pozwanej.
Wskazując na to, pozwana zwróciła się do Rzecznika o cofnięcie wniesionej na jej rzecz skargi nadzwyczajnej. Skarżący podniósł, że biorąc pod uwagę powyższe okoliczności dezaktualizacji uległa funkcjonalna przesłanka wniesienia skargi nadzwyczajnej w niniejszej sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym(tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”) nie reguluje postępowania w sytuacji cofnięcia skargi nadzwyczajnej przez podmiot ją wnoszący. Wobec tego, zgodnie z art. 95 pkt u.SN w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw cywilnych przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989 k.p.c. Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
Natomiast zgodnie z art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Wobec powyższego, na podstawie art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt u.SN, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania wywołanego skargą nadzwyczajną orzeczono na podstawie art. 39818 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN.Z.G. [a.ł]