Legislator Case Law & Legislation
II NSK 36/24 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request against final ruling on sewer network connection access.

Case Number II NSK 36/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicants' request for a retrial of a final decision regarding sewer network connection access. The court held that a ruling denying a cassation appeal is not a substantive judgment eligible for retrial under Polish civil procedure law. Furthermore, the court dismissed arguments based on judicial appointment irregularities as legally invalid and constitutionally irrelevant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 399 § 1 k.p.c.; Art. 401 pkt 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; A ruling denying a cassation appeal is not a substantive judgment subject to retrial; arguments challenging judicial appointment based on invalidated Supreme Court rulings are inadmissible.

Keywords

AI generated
retrial request substantive judgment cassation denial judicial appointment civil procedure law sewer connection inadmissible grounds

Cited Legislation

AI generated
Art. 399 § 1 k.p.c.
Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.Według art. 399 § 1 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.
Art. 401 pkt 1 k.p.c.
Rozpoznawana skarga podlega zatem odrzuceniu jako wniesiona od orzeczenia, od którego taki środek prawny nie przysługuje.Kolejno należało wskazać, że skarga nie była zasadna również w tym zakresie, w jakim została oparta na podstawie określonej w art. 401 pkt 1 k.p.c.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Z powyższych względów na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzucił rozpoznawaną skargę jako niedopuszczalną.
Art. 29 § 1-3 u.SN
Art. 190 ust. 1 Konstytucji RP
Wobec konieczności przypomnienia tych oczywistych faktów, nie od rzeczy będzie również przypomnienie, że zgodnie z art. 190 ust.
art. 399 § 1 k.p.c
Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.Według art. 399 § 1 k.p.c.
art. 401 pkt 1 k.p.c
Rozpoznawana skarga podlega zatem odrzuceniu jako wniesiona od orzeczenia, od którego taki środek prawny nie przysługuje.Kolejno należało wskazać, że skarga nie była zasadna również w tym zakresie, w jakim została oparta na podstawie określonej w art. 401 pkt 1 k.p.c.
art. 2 Konstytucji RP
7 i art. 2 Konstytucji RP, art.
art. 190 ust. 1 Konstytucji RP
Wobec konieczności przypomnienia tych oczywistych faktów, nie od rzeczy będzie również przypomnienie, że zgodnie z art. 190 ust.
art. 410 § 1 k.p.c
Z powyższych względów na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II NSK 36/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski w sprawie z odwołania M.L i A.L.przeciwko Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z udziałem zainteresowanego M. sp. z o.o. w B.o przyłączenie do sieci kanalizacyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 maja 2026 r., skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II NSK 118/23, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 maja 2024 r. M.L. i A.L. (dalej: „skarżący”) wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II NSK 118/23.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.Według art. 399 § 1 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Na podstawie tego przepisu uznaje się za dopuszczalne wznowienie postępowania zakończonego również innym niż wyrok, prawomocnym orzeczeniem merytorycznym. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że postanowienie o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie należy do orzeczeń o charakterze merytorycznym i nie podlega zaskarżeniu skargą o wznowienie postępowania (m.in. postanowienia SN: z 6 maja 2003 r., I CO 7/03, OSNC 2004, nr 1, poz. 14; z 9 października 2007 r., II CO 6/07; z 19 marca 2012 r., II UO 1/12; z 5 grudnia 2012 r., I CO 49/12; z 18 marca 2015 r., I UO 2/14; z 19 grudnia 2017 r., I UO 2/17).

Rozpoznawana skarga podlega zatem odrzuceniu jako wniesiona od orzeczenia, od którego taki środek prawny nie przysługuje.Kolejno należało wskazać, że skarga nie była zasadna również w tym zakresie, w jakim została oparta na podstawie określonej w art. 401 pkt 1 k.p.c. Należy stanowczo wskazać, iż wnoszący skargę o wznowienie postępowania, profesjonalny pełnomocnik, powinien zdawać sobie sprawę z tego, że w świetle art. 29 § 1-3 u.SN niedopuszczalne jest kwestionowanie prawidłowości powołania sędziego przez Prezydenta RP, zaś uchwała Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20 została pozbawiona wszelkiej doniosłości normatywnej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, jako niezgodna z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji RP, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004 nr 90, poz. 864/30 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1 EKPCz.

Wobec konieczności przypomnienia tych oczywistych faktów, nie od rzeczy będzie również przypomnienie, że zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne, przez co związane są nimi wszystkie podmioty występujące w obrocie prawnym, w tym organy stosujące prawo. Z powyższych względów na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzucił rozpoznawaną skargę jako niedopuszczalną. [r.g.] ‎