II KZ 66/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 66/11

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Strużyna

po rozpoznaniu sprawy K. K.

skazanego za popełnienie przestępstwa określonego w art. 280 § 1 k.k. w zb. z

art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

z powodu zażalenia skazanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 grudnia 2011 r.

o odmowie przywrócenia terminu zawitego do złożenia - w trybie określonym w

art. 524 § 1 k.p.k. - wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 26 października 2011 r.

postanowił

uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić skazanemu K. K. termin do

złożenia – w trybie określonym w art. 524 § 1 k.p.k. –wniosku o

sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z

dnia 26 października 2011 r.

UZASADNIENIE

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W świetle analizy okoliczności

sprawy uprawdopodobniony jest zarzut, że skazany, z przyczyn od niego

niezależnych nie złożył wniosku, określonego w art. 524 § 1 k.p.k., w

przewidzianym dla tej czynności terminie zawitym. Nie można bowiem

wykluczyć,

że

skazany

zainteresował

się

wynikiem

postępowania

odwoławczego już w dniu rozprawy, o której terminie został prawidłowo

zawiadomiony, lub wkrótce po niej.

Wobec niestawiennictwa na rozprawę odwoławczą, o treści wydanego

przez Sąd Okręgowy wyroku skazany mógł dowiedzieć się przez kontakt z

sekretariatem Sądu lub ze swoim obrońcą. Oskarżony korzystał bowiem z

pomocy prawnej, świadczonej przez obrońcę z wyboru.

W realiach przedmiotowej sprawy nie można wykluczyć, że oskarżony

skontaktował się z obrońcą wkrótce po rozprawie, podobnie jak nie sposób

zakwestionować relację oskarżonego dotyczącą treści rozmowy z obrońcą na

temat wyroku wydanego w postępowaniu odwoławczym. Relację tę mogłoby

skutecznie podważyć jedynie oświadczenie obrońcy, że poinformował

skazanego o możliwości zaskarżenia wyroku kasacją (co nie oznacza

wystąpienia w sprawie podstaw kasacyjnych) i uzyskał od niego zapewnienie o

rezygnacji z możliwości zaskarżenia wyroku wymienionym nadzwyczajnym

środkiem zaskarżenia. Natomiast w sytuacji, gdy sam obrońca nie złożył

wniosku przewidzianego w art. 524 § 1 k.p.k., nie tylko w dniu ogłoszenia tego

orzeczenia ale także w kolejnych dniach terminu przewidzianego w art. 524 § 1

zdanie 2 k.p.k., w celu zabezpieczenia w ten sposób interesów swojego

mocodawcy w postępowaniu karnym, przez stworzenie mu możliwości podjęcia

przemyślanej decyzji procesowej i w konsekwencji dokonania czynności

zmierzających do ewentualnego zakwestionowania prawomocnego orzeczenia

wydanego po rozpoznaniu apelacji, zdyskwalifikowanie zarzutu podniesionego

w zażaleniu byłoby oczywiście niesłuszne. Trudno bowiem nie zauważyć, że

niejednokrotnie dopiero analiza uzasadnienia orzeczenia wydanego w

postępowaniu odwoławczym pozwala rozstrzygnąć, czy w sprawie występują

podstawy kasacyjne czy też nie.

W opisanych warunkach, skoro nie został skutecznie zakwestionowany

fakt, że niedotrzymanie terminu do złożenia wniosku, w trybie przewidzianym

w art. 524 § 1 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k., nastąpiło z przyczyn zależnych

wyłącznie od skazanego, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej

postanowienia.