II KZ 6/24 · Sąd Najwyższy

II KZ 6/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie K. K. wobec której warunkowo umorzono postępowanie karne o czyn z art. 267 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2024 r., zażalenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt VI WKK 64/23 o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł 1. utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, 2. kosztami postępowania zażaleniowego obciążyć oskarżyciela posiłkowego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, wyrokiem z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt VI Ka 285/23, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonej K. K. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 22 grudnia 2022 r., sygn. akt VIII K 106/21, ustalając, że oskarżona w dniu 8 października 2020 r. w W., bez uprawnienia uzyskała dostęp do systemu informatycznego, logując się na konto […] Sp. z o.o. w programie Fakturownia, gdzie znajdowała się faktura nr […], tj. popełniła czyn z art. 267 § 2 k.k., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił punkt 2 dotyczący nawiązki i, na podstawie art. 66 § 1 i art. 67 § 1 k.k., warunkowo umorzył względem oskarżonej postępowanie karne na okres 2 lat próby, w pozostałej części utrzymując zaskarżony wyrok w mocy.

W dniu 13 grudnia 2023 r. do Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie wpłynęła kasacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego […] Sp. z o.o. od powyższego wyroku, którą zarejestrowano pod sygnaturą VI WKK 64/23. W dniu 11 stycznia 2024 r., Przewodnicząca Wydziału VI Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. wydała zarządzenie o odmowie przyjęcia przedmiotowej kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy.Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł w ustawowym terminie zażalenie na powyższe zażalenie, zarzucając mu sprzeczność z art. 523 § 1 i 3 k.p.k., skutkującą odmową przyjęcia kasacji „z uwagi na fakt, że kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia albo umorzenia postępowania oraz brak powołania uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., w sytuacji gdy z treści art. 523 § 1 zd. 1 k.p.k. wynika, że kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, zaś z treści złożonej kasacji jednoznacznie wynika, że oskarżyciel posiłkowy wskazał na trzy zarzuty rażącego naruszenia prawa, które mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia czym wypełnił wymogi ww. przepisu.”Podnosząc powyższe, wniósł o „zmianę zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie przedmiotowej kasacji”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Treść złożonego środka odwoławczego wskazuje na niewłaściwe rozumienie przez skarżącego podstaw odmowy przyjęcia kasacji. Art. 523 § 3 k.p.k. jasno stanowi, że strona może wnieść kasację na niekorzyść oskarżonego wyłącznie od wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie karne, o ile kasacji nie wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.). Przepis § 3 stanowi lex specialis względem § 1 art.523 k.p.k., określającego ogólne podstawy zarzutów kasacyjnych.

Oznacza to, że nawet jeśli autor kasacji wniesionej na niekorzyść oskarżonego, niebędący podmiotem szczególnym z art. 521 § 1 i 2 k.p.k., wskazuje w niej na rażące naruszenia prawa, niebędące jednocześnie bezwzględnymi przesłankami odwoławczymi, a w sprawie zapadł wyrok skazujący lub warunkowo umarzający postępowanie (jak w niniejszej sprawie), wniesiony przez niego nadzwyczajny środek zaskarżenia jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Zgodnie z treścią art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeśli została wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy.Dostrzegając, że podniesione w kasacji na niekorzyść oskarżonej zarzuty nie należą do kręgu bezwzględnych przyczyn odwoławczych, Przewodnicząca Wydziału słusznie odmówiła zatem przyjęcia kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w przedmiotowej sprawie.

Przepisy Kodeksu postępowania karnego czytane zgodnie z regułami wykładni wyraźnie wykluczają bowiem możliwość wniesienia kasacji przez stronę na niekorzyść oskarżonej w takiej konfiguracji procesowej. Mając powyższe na uwadze, należało utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, stosownie do treści art. 636 § 1 k.p.k. obciążając oskarżyciela posiłkowego kosztami postępowania zażaleniowego. [PGW](r.g.) ‎